Supreme Court dismisses appeal as inadmissible for challenging a final order under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal to declare a final order inconsistent with the law. The plaintiff sought relief regarding a procedural dismissal, while the defendant argued the claim was barred by recent statutory changes. The court ruled that under the current Civil Procedure Code, appeals against final orders are inadmissible unless they involve a final judgment causing irreparable harm.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal to declare a final order inconsistent with the law is inadmissible because the statute restricts such appeals to final judgments, not procedural orders.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II BP 14/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gersdorf w sprawie z powództwa K. W.przeciwko Przedsiębiorstwu […] S.A. w L.o wynagrodzenie za pracę, zapłatę barbórki i zapłatę 14-tej pensji,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 marca 2014 r.,skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w L.z dnia 5 września 2011 r., sygn. akt IV P […], 1. odrzuca skargę.
2. odstępuje od obciążenia skarżącego kosztami postępowania.
UZASADNIENIE
Skargą z dnia 9 września 2013 r. K. W. wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Rejonowego w L. z dnia 5 września 2011 r., IV P (…) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie. Na skargę tą odpowiedź wniósł pełnomocnik pozwanej Spółki, wnosząc o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Pozwana kwestionowała występowanie ad casum okoliczności, o których mowa w art. 4241 § 2 k.p.c. Nie zauważyła natomiast modyfikacji przepisu, która nastąpiła w 2010 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wymaga odrzucenia jako niedopuszczalna w rozumieniu art. 4248 § 1 k.p.c.Stosownie do art. 4241 § 1 k.p.c. można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji, jeśli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Brzmienie takie nadane zostało cytowanemu przepisowi przez art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. – o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037). Jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. (druk sejmowy nr 2525) celem ustawodawcy było ograniczenie obowiązku orzekania o niezgodności z prawem przez Sąd Najwyższy jedynie do przypadków niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. W odniesieniu do innych orzeczeń, ustawodawca zdecydował się uprościć drogę dochodzenia odszkodowania przez wyłączenie obowiązku uzyskania rozstrzygnięcia w przedmiocie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.Rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania ma charakter postanowienia.
Mając to na uwadze, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia jest w obecnym stanie prawnym skargą niedopuszczalną.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. Z uwagi na fakt wadliwego uzasadnienia odpowiedzi na skargę, wynikającego z nieznajomości prawa, o kosztach orzeczono na zasadzie art. 102 k.p.c.