Legislator Giurisprudenza & Legislazione
I USK 578/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issue already resolved by prior Supreme Court ruling.

Numero d'incarto I USK 578/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a social insurance office decision regarding pension payments. The appellant argued that a soldier with partial civil service tenure should receive both military and social pensions simultaneously. The court rejected this claim because the specific legal issue was already definitively resolved in a prior Supreme Court ruling establishing that only the higher of the two pensions is payable.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 1-2 k.p.c.; Art. 95 ust. 1 i 2 ustawy emerytalnej; The Supreme Court may reject a cassation appeal if the legal issue is already settled by a prior Supreme Court decision, preventing the re-litigation of established legal standards.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal res judicata precedent military pension rules dual pension prohibition legal issue already resolved tassa d'esenzione dall'obbligo militare nuova domanda di rendita d'invalidità sospensione della rendita

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 1-2 k.p.c.
We wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazał na podstawy uregulowane w art. 3989 § 1 pkt 1-2 k.p.c. Zdaniem skarżącego, istotne zagadnienie prawne obejmuje problem interpretacji wyjątku od zasady wypłaty jednego świadczenia, jaki wynika z art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Tym samym nie istnieją wskazane we wniosku podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.[as]
Art. 95 ust. 1 i 2 ustawy emerytalnej
Zdaniem skarżącego, istotne zagadnienie prawne obejmuje problem interpretacji wyjątku od zasady wypłaty jednego świadczenia, jaki wynika z art. 95 ust.
Art. 7 ustawy zaopatrzeniowej
art. 3989 § 2 k.p.c
Tym samym nie istnieją wskazane we wniosku podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt I USK 578/21 POSTANOWIENIE Dnia 9 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bohdan Bieniek w sprawie z odwołania J. D.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Ostrowie Wielkopolskim‎o wypłatę świadczenia,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń ‎Społecznych w dniu 9 listopada 2022 r.,‎skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi‎z dnia 29 lipca 2021 r., sygn. akt III AUa 82/21, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w Łodzi, wyrokiem z dnia 29 lipca 2021 r., oddalił apelację J.D. od wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 10 grudnia 2020 r., mocą którego oddalono jego odwołanie od decyzji organu rentowego z dnia 13 marca 2020 r.Skargę kasacyjną wywiódł pełnomocnik odwołującego się, zaskarżając wyrok Sądu Apelacyjnego w całości. We wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazał na podstawy uregulowane w art. 3989 § 1 pkt 1-2 k.p.c. Zdaniem skarżącego, istotne zagadnienie prawne obejmuje problem interpretacji wyjątku od zasady wypłaty jednego świadczenia, jaki wynika z art. 95 ust. 2 w związku z art. 15a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (dalej ustawa emerytalna), to jest czy żołnierz pozostający w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r., którego cywilny staż pracy zawodowej został uwzględniony przy ustalaniu emerytury wojskowej jedynie w niewielkiej części (jako uzupełnienie stażu wojskowego) z powodu pobierania emerytury wojskowej w maksymalnej wysokości, traci prawo do pobierania obu świadczeń.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie może zostać przyjęta do rozpoznania, bowiem zagadnienie prawne, jakie przedstawia skarżący zostało już rozstrzygnięte uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2021 r., III UZP 7/21 (OSNP 2022 nr 6, poz. 58), zgodnie z którą ubezpieczonemu, który pozostawał w zawodowej służbie wojskowej przed dniem 2 stycznia 1999 r. i pobiera emeryturę wojskową wynoszącą 75% podstawy jej wymiaru obliczoną bez uwzględnienia okresów składkowych i nieskładkowych, z tytułu których jest uprawniony również do emerytury z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, wypłaca się jedno z tych świadczeń - wyższe lub wybrane przez niego (art. 95 ust. 1 i 2 ustawy emerytalnej w związku z art. 7 ustawy zaopatrzeniowej).W uzasadnieniu powołanej uchwały Sąd Najwyższy wyjaśnił powody, dla których nie można zaakceptować stanowiska skarżącego (powinienem otrzymywać dwa świadczenia), a tym samym wyznaczył standard interpretacyjny, który obecnie nie pozwala akceptować wykładni prezentowanej w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2019 r., I UK 426/17 (OSNP 2019 nr 9, poz. 114).Oczywiście Sąd drugiej instancji słusznie zwrócił uwagę, że sytuacja faktyczna odwołującego jest nieco odmienna od głównego nurtu, wyjaśnionego w uchwale powiększonego składu Sądu Najwyższego (bo emerytura wojskowa i jej wysokość obejmuje także cywilne okresy zatrudnienia), to jednak per saldo skarżący odwołuje się do argumentów, które w tej uchwale zostały wyjaśnione.

Tym samym nie istnieją wskazane we wniosku podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.[as]