Legislator Giurisprudenza & Legislazione
I PSK 3/21 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed as inadmissible because the claim for coal compensation is a substitute for a stipend.

Numero d'incarto I PSK 3/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal as inadmissible because the underlying claim constituted a substitute for a stipend. The appellant argued that the lower courts incorrectly interpreted the Coal Compensation Act regarding eligibility criteria. The court ruled that the dispute over monetary compensation for lost coal benefits falls under the definition of 'stipends or their equivalents' in the Code of Civil Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible in cases concerning stipends or their equivalents, including monetary compensation for the loss of a free benefit like coal.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility stipends or equivalents coal compensation law substitute for stipend Code of Civil Procedure restituzione e risarcimento prestazioni compensative eccezione di compensazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c.
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.Zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach dotyczących kar porządkowych, świadectwa pracy i roszczeń z tym związanych oraz o deputaty lub ich ekwiwalent.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 5 lutego 2007 r., I PK 280/06 oraz z dnia 6 lutego 2020 r., II UK 273/18, Legalis nr 2370767).Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w związku z art.
Art. 102 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na mocy art. 102 k.p.c.
Act of 12 October 2017 on compensation for the loss of the right to free coal
art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.Zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c.
art. 3986 § 3 k.p.c
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 5 lutego 2007 r., I PK 280/06 oraz z dnia 6 lutego 2020 r., II UK 273/18, Legalis nr 2370767).Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.
art. 102 k.p.c
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na mocy art. 102 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I PK 280/06
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 5 lutego 2007 r., I PK 280/06 oraz z dnia 6 lutego 2020 r., II UK 273/18, Legalis nr 2370767).Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art.
II UK 273/18
Supreme Court corrects a clerical error in a previous decision by replacing the applicant's initial with her full surname.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt I PSK 3/21 POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Halina Kiryło w sprawie z powództwa R. S.‎przeciwko (…) Spółce Węglowej Spółce Akcyjnej w J.‎o świadczenie rekompensacyjne,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 12 stycznia 2021 r.,‎skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy ‎i Ubezpieczeń Społecznych w G.‎z dnia 4 lipca 2019 r., sygn. akt VIII Pa (…), 1. odrzuca skargę kasacyjną;

2. nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w G. wyrokiem z dnia 4 lipca 2019 r., po rozpoznaniu apelacji pozwanej (…) Spółki Węglowej Spółki Akcyjnej w J., zmienił wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 24 września 2018 r. w ten sposób, że oddalił powództwo R. S. (S.) o zapłatę kwoty 10.000 zł tytułem rekompensaty za utratę prawa do bezpłatnego węgla.Powód zaskarżył powyższy wyrok w całości skargą kasacyjną. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego, a to art. 2 ust. 1 lit.

a) ustawy z dnia 12 października 2017 r. o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla (Dz.U. z 2017 r., poz. 1971), przez nieprawidłową wykładnię i przyjęcie, że powód nie spełnia przesłanek pozostawania osobą uprawnioną do rekompensaty na podstawie postanowień tej ustawy.Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy oraz o zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego za obie instancje oraz kosztów postępowania kasacyjnego, według norm przepisanych, ewentualnie wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi drugiej instancji, przy jednoczesnym pozostawieniu temu Sądowi orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania sformułował, jako istotne zagadnienie prawne, kwestię: czy dopuszczalne jest wyłączenie z pojęcia „inne regulacje”, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit.

a) ustawy z dnia 12 października 2017 r. o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla - przewidującego otwarty katalog źródeł uprawnienia do bezpłatnego węgla lub jego ekwiwalentu pieniężnego, uchwał zarządu spółki będącej pracodawcą przyznających takie uprawnienie, względnie innych czynności przyznających takie uprawnienie, choćby w sposób konkludentny, to jest przez faktyczne wykonywanie tego obowiązku w określonym czasie. Dodatkowo wskazał na konieczność wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów.Pozwana w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o jej odrzucenie, a w razie nieodrzucenia skargi – o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania lub oddalenie, a nadto o zasądzenie kosztów postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.Zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach dotyczących kar porządkowych, świadectwa pracy i roszczeń z tym związanych oraz o deputaty lub ich ekwiwalent. Przedmiotem sporu (a następnie zaskarżenia) w niniejszej sprawie była zasadność roszczenia powoda o zapłatę kwoty 10.000 zł tytułem świadczenia rekompensacyjnego za utratę prawa do bezpłatnego węgla, które to świadczenie, w jego ocenie, przysługuje mu na podstawie ustawy z dnia 12 października 2017 r. o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla (Dz.U. z 2017 r., poz. 1971).

Tak też przedmiot sporu określiły Sądy obu instancji w komparycji swoich orzeczeń.Zdaniem Sądu Najwyższego, określony w takich sposób przedmiot sporu bez wątpienia mieści się w pojęciu „sprawy o deputaty lub ich ekwiwalent”, użytym w art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c., określającym przedmiotowo rodzaje spraw, w których skarga kasacyjna jest niedopuszczalna bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 5 lutego 2007 r., I PK 280/06 oraz z dnia 6 lutego 2020 r., II UK 273/18, Legalis nr 2370767).Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w związku z art. 3982 § 1 i § 2 pkt 2 k.p.c., jako niedopuszczalną.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na mocy art. 102 k.p.c.