Supreme Court dismisses appeal as inadmissible for disputes regarding deputy coal or its monetary equivalent.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appellant's cassation appeal as inadmissible because the case concerned a dispute over deputy coal or its monetary equivalent. The lower courts had dismissed the claim for payment of an equivalent for past years and future rights based on a collective agreement. The Court ruled that such matters fall under Article 3982 § 2, item 2 of the Code of Civil Procedure, which prohibits cassation appeals regardless of the claim's value.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible in disputes concerning deputy coal or its monetary equivalent, irrespective of the claim's value.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt I PK 211/19 POSTANOWIENIE Dnia 9 grudnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Staryk w sprawie z powództwa J. Ś.przeciwko S. Spółce Akcyjnej w B. następcy prawnemu H. Spółki Akcyjnej w K.o deputat węglowy, o odszkodowanie, ustalenie,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 9 grudnia 2020 r.,skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K.z dnia 27 czerwca 2019 r., sygn. akt IX Pa (…), odrzuca skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
W wyroku z dnia 27 czerwca 2019 r., sygn. akt IX Pa (…), Sąd Okręgowy – Sąd Pracy w K. – w sprawie z powództwa J. Ś. przeciwko S. S.A. w B. jako następcy prawnemu H. S.A. w K., P. S.A. w K. – oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 20 września 2018 r., sygn. akt VII P (…), w którym Sąd Rejonowy oddalił powództwo o zapłatę ekwiwalentu za bezpłatny węgiel deputatowy za lata 2017, 2016 i 2015 wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie; odszkodowania za nieotrzymanie prawa do ekwiwalentu za bezpłatny węgiel deputatowy w przyszłości; ewentualnie o ustalenie, że powód ma prawo do otrzymania w przyszłości deputatu w kwocie odpowiadającej cenie 3 ton węgla - wypłacanego corocznie do dnia 31 marca, począwszy od 2018 r.Powyższy wyrok Sądu Okręgowego powód zaskarżył skargą kasacyjną. W ramach pierwszej podstawie kasacyjnej (art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.) zarzucono naruszenie:
1) art. 2 Konstytucji RP przez jego niezastosowanie i przyjęcie, że strony układu zbiorowego prawa pracy mogą ograniczyć lub uchylić prawa emerytów wynikające z postanowień układu zbiorowego prawa pracy podczas gdy jest to sprzeczne z konstytucyjną zasadą praw słusznie nabytych, a nadto kodeks pracy nie zawiera przepisów dotyczących skutków prawnych zwieszenia lub uchylenia postanowień układów zbiorowych prawa pracy wobec emerytów;
2) art. 32 Konstytucji RP przez naruszenie zasady równości wobec prawa i nieuzasadnione różnicowanie sytuacji prawnej powoda w stosunku do innych grup zawodowych;
3) art. 91 kodeksu pracy przez przyjęcie skuteczności i zasadności zawieszenia, a następnie rozwiązania układu zbiorowego (Holdingowy Układ Zbiorowy, dalej HUZ) wobec powoda jako emeryta, a w konsekwencji nieuwzględnienie dochodzonych roszczeń;
4) art. 24127 kodeksu pracy poprzez jego zastosowanie do uprawnień przyznanych przez układ zbiorowy emerytom, podczas gdy przepis ten odnosi się wyłącznie do wynikających z układu zbiorowego prawa pracy praw i obowiązków pracowników; 5) § 8 ust. 1 załącznika nr 18 do HUZ przez jego niezastosowanie i nie zasądzenie na rzecz powoda dochodzonych roszczeń mimo nieskuteczności zawieszenia, a następnie rozwiązania układu zbiorowego wobec powoda jako emeryta. W ramach podstawy procesowej (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.) zarzucono naruszenie:
a) art. 189 k.p.c. przez nieustalenie na przyszłość prawa powoda do deputatu węglowego począwszy od 2018 r. w sytuacji istnienia niepewności prawa spowodowanego zawarciem porozumień z dnia 17 listopada 2014 r. oraz z dnia 27 lutego 2017 r.;
b) art. 102 k.p.c. przez jego niezastosowanie i obciążenie powoda kosztami procesu w sytuacji zaistnienia szczególnie uzasadnionego wypadku, tj. precedensowego charakteru sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c., skarga kasacyjna nie przysługuje między innymi w sprawach o deputaty lub ich ekwiwalent. Przedmiotem sporu (a następnie zaskarżenia) w niniejszej sprawie była zasadność roszczenia powoda o wypłatę za wskazany okres (za lata 2017, 2016 i 2015 wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie) ekwiwalentu pieniężnego za deputat węglowy; wskazanej kwoty tytułem odszkodowania za nieotrzymanie prawa do ekwiwalentu za bezpłatny węgiel deputatowy w przyszłości; ewentualnie o ustalenie, że powód ma prawo do otrzymania w przyszłości deputatu w kwocie odpowiadającej cenie 3 ton węgla – wypłacanego corocznie do dnia 31 marca, począwszy od 2018 r.
Taki też przedmiot sporu określiły Sądy obu instancji w komparycji swoich orzeczeń. Zdaniem Sądu Najwyższego, określony w taki sposób przedmiot sporu mieści się w pojęciu „sprawy o deputaty lub ich ekwiwalent”, użytym w art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c., określającym przedmiotowo rodzaje spraw, w których skarga kasacyjna jest niedopuszczalna bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2007 r., I PK 280/06, LEX 948795; z dnia 6 lutego 2020 r., II UK 273/18, LEX nr 3017793).Również w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2020 r., II UK 273/18 (Legalis nr 2370767) wyrażono pogląd, że przedmiot sporu (a następnie zaskarżenia) w postaci zasadności roszczenia ubezpieczonego o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego za przysługujący deputat węglowy, do którego prawo nabył na podstawie art. 74 ustawy z dnia 8 marca 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe” (Dz.U.
Nr 84, poz. 948 ze zm.) bez wątpienia mieści się w pojęciu „sprawy o deputaty lub ich ekwiwalent”, użytym w art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c., określającym przedmiotowo rodzaje spraw, w których skarga kasacyjna jest niedopuszczalna bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia.W związku z powyższym Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną przy zastosowaniu art. 3986 § 3 k.p.c. w związku z art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c.