Legislator Giurisprudenza & Legislazione
I KS 8/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses defense appeal on appeal court cassation ruling, noting no absolute appeal ground exists.

Numero d'incarto I KS 8/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense attorney's appeal against the Poznań Court of Appeal's decision to quash the lower court's acquittal and remand the case. The defense argued that the appellate court erred by quashing a verdict where the supplementary accuser lacked victim status, claiming this created a procedural defect. The court ruled that the Supreme Court's review is limited to checking if the appellate court violated specific statutory grounds for cassation and cannot re-evaluate the merits of the accuser's qualification.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 k.p.k.; Art. 539a § 3 k.p.k.: The Supreme Court's review of an appeal court's cassation decision is restricted to verifying the existence of absolute grounds for appeal under Art. 439 § 1 k.p.k. and does not permit the Supreme Court to re-examine the substantive qualification of parties or the merits of the appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
supreme court review absolute grounds for appeal cassation decision supplementary accuser procedural defect remand for retrial criminal procedure code argomentazione nel merito

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 § 1 k.p.k.
lub też, że przy wydaniu tego orzeczenia wystąpiła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 k.p.k.
Art. 437 § 2 k.p.k.
nadzór Sądu Najwyższego nad przestrzeganiem normy z przepisu art. 437 k.p.k.
Art. 454 k.p.k.
439 § 1 k.p.k., art. 454 k.p.k. lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości.
Art. 539a § 3 k.p.k.
Wynikający art. 539a § 3 k.p.k. nadzór Sądu Najwyższego nad przestrzeganiem normy z przepisu art.
Art. 437 k.p.k.
nadzór Sądu Najwyższego nad przestrzeganiem normy z przepisu art. 437 k.p.k. w postępowaniu odwoławczym sprowadzać się może jedynie do oceny zasadności podjęcia decyzji kasatoryjnej przez sąd odwoławczy, a nie zasadności samego środka odwoławczego (apelacji).
art. 296 § 1 k.k
oskarżonego z art. 296 § 1 k.k., art.
art. 284 § 1 k.k
296 § 1 k.k., art. 284 § 1 k.k.
art. 294 § 1 k.k
art. 18 § 3 k.k
z art. 18 § 3 k.k., art.
art. 270 § 1 k.k
18 § 3 k.k., art. 270 § 1 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 2017 r., sygn. akt IV KS 3/17
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 2017 r., sygn. akt IV KS 3/17, Legalis).
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2018 r., sygn. akt I KZP 13/17
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2018 r., sygn. akt I KZP 13/17).Z powołanych wyżej względów rozstrzygnięto jak w postanowieniu[PGW][ał] ‎
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

I KS 8/24 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz w sprawie R. M. oskarżonego z art. 296 § 1 k.k., art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 18 § 3 k.k., art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 18 § 1 k.k. na posiedzeniu w dniu 26 marca 2024 r. w przedmiocie skargi obrońcy oskarżonego na wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 9 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 299/22 uchylający wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 18 sierpnia 2022 r., sygn. akt III K 78/19 postanowił: oddalić skargę, a kosztami sądowymi w przedmiocie skargi obciążyć oskarżonego.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 9 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 299/22, po rozpoznaniu apelacji pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej subsydiarnej R. M. – P. od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 18 sierpnia 2022 r., sygn. akt III K 78/19, umarzającego postępowanie karne wobec oskarżonego R. M., uchylił zaskarżony wyrok i sprawę tego oskarżonego przekazał Sądowi Okręgowemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania. Na powyższy wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu skargę złożył adwokat R. Z. - obrońca oskarżonego R.

M., zarzucając uchybienie określone w art. 439 § 1 pkt 9 w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., a contrario - poprzez uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 18 sierpnia 2022 r., sygn. akt III K 78/19 i przekazanie temu Sądowi sprawy do ponownego rozpoznania, wobec błędnego przyjęcia, że nie zachodzi ujemna przesłanka procesowa w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela, podczas gdy postępowanie wywołane zostało subsydiamym aktem oskarżenia wniesionym przez osobę nieuprawnioną, gdyż nieposiadającą statusu pokrzywdzonego w rozumieniu art. 49 § 1 k.p.k., wobec czego wskazana ujemna przesłanka zachodziła, co - w zaistniałym układzie procesowym -nakazywało utrzymać w mocy zaskarżony apelacją pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu.

Podnosząc powyższy zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania.Adwokat A. M. – P.– pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej subsydiarnej R. M.– P., w pisemnej odpowiedzi na skargę, wniosła o oddalenie skargi jako bezpodstawnej (por. pismo adwokata A. M. – P.– pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej subsydiarnej R. M.– P. z dnia 9 stycznia 2024 r.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga adwokata R. Z. - obrońcy oskarżonego R. M., nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarga na wyrok sądu odwoławczego jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia. Celem kontroli Sądu Najwyższego, przeprowadzanej w trybie skargi na wyrok sądu odwoławczego, nie jest badanie sprawy co do jej meritum (por. A. Lach, Skarga na wyrok sądu odwoławczego, w: A. Lach (red.), Postępowanie karne po nowelizacji z dnia 11 marca 2016 r., Warszawa 2017, s. 275). Wynikający art. 539a § 3 k.p.k. nadzór Sądu Najwyższego nad przestrzeganiem normy z przepisu art. 437 k.p.k. w postępowaniu odwoławczym sprowadzać się może jedynie do oceny zasadności podjęcia decyzji kasatoryjnej przez sąd odwoławczy, a nie zasadności samego środka odwoławczego (apelacji).

Skarga na wyrok sądu odwoławczego nie ma też charakteru sui genesis „superapelacji”, która nakazywałaby Sądowi Najwyższemu przejmować rolę sądu odwoławczego i ponownie oceniać zarzuty apelacyjne (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 2017 r., sygn. akt IV KS 3/17, Legalis). Podstawą skuteczności tego nadzwyczajnego środka jest wykazanie, że wydanie – na etapie postępowania apelacyjnego – orzeczenia kasatoryjnego naruszało art. 437 § 2 zdanie drugie k.p.k. lub też, że przy wydaniu tego orzeczenia wystąpiła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 k.p.k.

Jednocześnie warto przypomnieć, że stosownie do treści art. 437 § 2 zdanie drugie k.p.k. uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k., art. 454 k.p.k. lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości. Rozpoznanie skargi przez Sąd Najwyższy musi zatem ograniczać się do zbadania, czy zachodzi tzw. bezwzględna przyczyna odwoławcza wskazana w przepisie z art. 439 § 1 k.p.k., którą dotknięte jest orzeczenie sądu odwoławczego lub sądu pierwszej instancji albo czy sąd odwoławczy uchylił wyrok, mimo braku formalnych przeszkód określonych w przepisie art. 454 k.p.k., do wydania wyroku zmieniającego, względnie, czy jest konieczne przeprowadzenie w całości przewodu sądowego.

Niedopuszczalne jest zaś, aby Sąd Najwyższym w trybie skargi na wyrok sadu odwoławczego, samodzielnie ponownie oceniał, czy w realiach faktycznych sprawy R. M.– P. posiadała status oskarżycielki posiłkowej subsydiarnej, co było przecież przedmiotem zarzutu apelacji wniesionej przez jej pełnomocnika od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 18 sierpnia 2022 r., sygn. akt III K 78/19, a gdyby doszedł do odmiennych wniosków to z tego powodu uchylił zaskarżony skargą wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 9 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 299/22.

Rozpoznanie sprawy w tym zakresie należy bowiem do ustawowych kompetencji sądów powszechnych (por. np. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2018 r., sygn. akt I KZP 13/17).Z powołanych wyżej względów rozstrzygnięto jak w postanowieniu[PGW][ał] ‎