Supreme Court dismisses retrial request for procedural order not ending criminal proceedings definitively.
Sintesi Legislator
Generato dall'IADefense lawyers requested a retrial before the Supreme Court, arguing that the appellate court failed to notify defendants of a hearing date. The court rejected this request, ruling that the contested procedural order did not definitively conclude the criminal proceedings. Consequently, the Supreme Court dismissed the application and ordered the defendants to bear the associated court costs.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 540b § 1 k.p.k.; art. 430 § 1 k.p.k.: A request for retrial is inadmissible if the contested decision does not definitively conclude the criminal proceedings, as only final judgments or orders ending the process can serve as the basis for such a remedy.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt I KO 82/22 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch w sprawie P. N., D. N. i T. N.w Izbie Karnej po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2022 r. na posiedzeniu bez udziału stron w przedmiocie wniosku obrońców o wznowienie postępowania, w którym zapadło prawomocne postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu sygn. akt II AKz 269/22 na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. i art. 639 k.p.k. postanowił:
1. pozostawić wniosek bez rozpoznania;
2. obciążyć oskarżonych P. N., D. N. i T. N. kosztami sądowymi za postępowanie wznowieniowe. UZASADNIENIEWnioskiem z dnia 12 lipca 2022 roku obrońcy P. N., D. N. i T. N. – na podstawie art. 540b § 1 k.p.k. – zwrócili się do Sądu Najwyższego o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 14 czerwca 2022 roku, sygn. akt II AKz 269/22. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że przedmiotowym postanowieniem sąd uchylił zaskarżone przez prokuratora postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 1 kwietnia 2022 roku, sygn. akt III K 305/21 o przekazaniu sprawy prokuratorowi celem uzupełnienia istotnych braków postępowania przygotowawczego.
Jednocześnie postanowieniem tym sąd apelacyjny nakazał sądowi okręgowemu dalsze prowadzenie postępowania. W uzasadnieniu wniosku obrońcy wskazali, że oskarżeni nie zostali zawiadomieni o terminie posiedzenia zażaleniowego wyznaczonego na dzień 14 czerwca 2022 roku. Na potwierdzenie braku poinformowania oskarżonych o terminie posiedzenia przywołali akta sprawy oraz informacje znajdujące się w Portalu Informacyjnym Sądów Powszechnych, z których wynika, iż zawiadomienia zostały skierowane wyłącznie do obrońców, z pominięciem oskarżonych.
Powyższa okoliczność w ocenie obrońców powoduje zasadność wznowienia postępowania na podstawie art. 540b § 1 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Nie może budzić wątpliwości, iż art. 540b § 1 k.p.k. – stanowiący podstawę wniosku obrońców – ogranicza możliwość wznowienia postępowania jedynie do orzeczeń prawomocnie kończących postępowanie sądowe. W literaturze słusznie wskazuje się, że przedmiotem wznowienia postępowania mogą być te prawomocnie zakończone postępowania sądowe, w których rozstrzygnięto o odpowiedzialności karnej oskarżonego lub o przedmiocie procesu karnego, a nie o jakiejkolwiek kwestii incydentalnej, chociażby istotnej dla oskarżonego, rozstrzyganej w toku postępowania karnego.
Wskazuje się jednak również, że orzeczeniami kończącymi postępowanie są nie tylko wyroki i postanowienia rozstrzygające w przedmiocie głównego nurtu postępowania, a więc m. in. wyroki skazujące, uniewinniające lub postanowienia o umorzeniu postępowania, ale także prawomocne orzeczenia wydawane w innych, także pobocznych nurtach procesu, pod warunkiem że definitywnie zamykają rozpoznanie danej kwestii, wywołując trwałe skutki (J. Matras [w:] Kodeks postępowania karnego. Komentarz, wyd. II, red. K. Dudka, Warszawa 2020, art. 540).Analogicznie na powyższą kwestę zapatruje się także judykatura (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2010 r., V KO 47/10, OSNKW 2010, nr 8, poz. 73; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lipca 2022 r., V KO 36/22, LEX nr 3405911, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 września 2022 r., V KO 47/22, niepublik.).
W orzecznictwie Sądu Najwyższego trafnie przyjmuje się, że atrybutu prawomocności, o którym mowa w art. 540 § 1 k.p.k., pozbawione jest postanowienie sądu odwoławczego uchylające wydane w ramach przewidzianej w art. 339 § 3 pkt 1 k.p.k. kontroli aktu oskarżenia orzeczenie o umorzeniu postępowania karnego na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. i przekazujące sprawę właściwemu sądowi pierwszej instancji do merytorycznego rozpoznania. Orzeczenie takie nie zamyka definitywnie kwestii odpowiedzialności karnej, którą wywołuje wniesienie aktu oskarżenia, i siłą rzeczy nie rodzi trwałego skutku (tak postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 września 2022 r., II KO 76/22, niepublik.).
Tym bardziej więc, prawomocności, o której mowa w art. 540b § 1 k.p.k., nie sposób przyznać postanowieniu sądu odwoławczego zmieniającemu orzeczenie o przekazaniu sprawy celem uzupełnienia postępowania przygotowawczego i przekazującemu ją właściwemu sądowi pierwszej instancji do merytorycznego rozpoznania, abstrahując już od sytuacji, iż z samego uzasadnienia wniosku obrońców wynika, iż wznowienie postępowania byłoby wykluczone także merytorycznie, w świetle brzmienia art. 540b § 2 k.p.k. Ponieważ przedmiotem postępowania objętego przedmiotowym wnioskiem o wznowienie była kwestia zasadności prowadzenia postępowania sądowego (oddania pod sąd), wniosek taki jest niedopuszczalny z mocy ustawy.
Skoro zatem przedmiotowe postanowienie nie może być przedmiotem postępowania wznowieniowego, Sąd Najwyższy pozostawił wniosek obrońców bez rozpoznania (art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.) i obciążył oskarżonych kosztami sądowymi za postępowanie wznowieniowe (art. 639 k.p.k.).[asał]