Supreme Court dismisses appeal request as obviously unfounded due to lack of substantive grounds for retrial.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the convicted defendant's request for a retrial, ruling it obviously unfounded. The defendant failed to specify any substantive grounds for reopening the proceedings, merely requesting the appointment of a lawyer. The court determined that without specific factual or legal bases, the request cannot be entertained, rendering the appointment of counsel unnecessary.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 545 § 3 k.p.k.; Art. 540 k.p.k.; A request for retrial lacking any substantive grounds is obviously unfounded and must be rejected without formal defects.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
I KO 8/23 POSTANOWIENIE Dnia 1 sierpnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie E.W., skazanej z art. 204 § 1, 2 i 3 k.k. i art. 189a § 1 k.k. i innych, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 1 sierpnia 2023 r. osobistego wniosku skazanej E.W. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 2 czerwca 2022 r. sygn. akt II Aka 70/22, częściowo zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Świdnicy z 29 listopada 2021 r. sygn. akt III K 39/21, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. zd. pierwsze k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku skazanej E.W. o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z 29 listopada 2021 r. sygn. III K 39/21 m.in. E.W. została uznana za winną tego, że w okresie od września 2019 r. do marca 2020 r. w Z., działając w krótkich odstępach czasu oraz w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, jak również w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wykorzystując stosunek zależności wynikający z ograniczonej władzy rodzicielskiej nad swoim małoletnim synem, upośledzonym w stopniu lekkim K.S., urodzonym 27 października 2005 r., nakłaniała go do uprawiania prostytucji z M.K. poprzez nakłanianie go do spotkań z nim wbrew jego woli oraz wyrażanie zgody na pobyty małoletniego syna w mieszkaniu M.K. w W. oraz wyrażeniu zgody na jego wyjazd z M.K. i pobyt w W., za co otrzymała od M.K. korzyść majątkową w postaci pieniędzy w bliżej nieustalonej wysokości nie mniejszej niż 100 zł oraz dostęp do karty kredytowej, dopuszczając się tym samym handlu swoim małoletnim synem K.
S., tj. czynu z art. 204 § 1, 2 i 3 k.k. i art. 189 a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 189 a § 1 k.k.w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzono jej karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności (pkt II wyroku). Ponadto na poczet wymierzonej kary pozbawienia wolności sąd zaliczył okres jej zatrzymania w dniu 15 grudnia 2020 r. (pkt III tiret 2 wyroku).Po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych i przez prokuratora, Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wyrokiem z 2 czerwca 2022 r. sygn.
II AKa 70/22, wobec E.W. utrzymał zaskarżony wyrok w mocy (pkt II), zwalniając ją z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze (pkt V).Nadmienić nadto należy, iż sąd odwoławczy zmieniając zaskarżone rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w Świdnicy z 29 listopada 2021 r. sygn. III K 39/21, podwyższył karę wymierzoną skazanemu M.K. za popełnienie przestępstwa z art. 197 § 3 pkt 2 k.k. w zb. z art. 200 § 4 k.k. w zw. z art. 12 k.k. – z 4 do 5 lat pozbawienia wolności (pkt I wyroku). Kasację od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu wywiódł tylko obrońca M.K., która postanowieniem Sądu Najwyższego z 10 maja 2023 r. sygn.
I KK 29/23, uznana została za oczywiście bezzasadną. Natomiast E.W., w osobistym piśmie z 27 grudnia 2022 r., wniosła m.in. o ustanowienie pełnomocnika w sprawie wniesienia skargi o wznowienie postępowania karnego, wskazując, iż w sprawie pojawiły się „nowe dowody i świadkowie”. Wniosek ten został potraktowany jako wniosek o wznowienie postępowania w sprawie III K 39/21 i zarejestrowany w Sądzie Najwyższym pod sygn. I KO 8/23, albowiem wniosek o ustanowienie obrońcy z urzędu jest jednocześnie wnioskiem o wznowienie postępowania.
Tylko na tym etapie postępowania może być bowiem prowadzona procedura w trybie art. 84 § 3 k.p.k.Ponieważ w treści przedmiotowego wniosku nie wyszczególniono żadnych „nowych dowodów i świadków”, zarządzeniem z 14 czerwca 2023 r. E.W. została wezwana do wskazania podstaw uzasadniających wznowienie postępowania oraz ustanowienia obrońcy w tym postępowaniu, w terminie siedmiu dni od daty otrzymania pisma, pod rygorem skierowania sprawy na posiedzenie w trybie art. 545 § 3 k.p.k. Skazana wezwanie otrzymała w dniu 22 czerwca 2023 r., lecz do chwili obecnej wniosku nie uzupełniła.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek był oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 545 § 3 k.p.k. Powyższy przepis nakłada na sąd obowiązek przeprowadzenia kontroli wniosku o wznowienie postępowania pochodzącego od podmiotu nieprofesjonalnego pod kątem tego, czy nie jest on oczywiście bezzasadny. Kontrola ta ma charakter quasi formalny, co oznacza, że w jej toku nie dochodzi do merytorycznego rozpoznania wniosku ani do badania jego zasadności pod kątem ewentualnych podstaw wznowienia, ale do wstępnego badania wniosku, w celu ustalenia warunków jego skutecznego złożenia.
Wniosek, który jest oczywiście bezzasadny, bez wzywania do usunięcia braków formalnych, musi spotkać się z odmową przyjęcia. W orzecznictwie Sądu Najwyższego dostrzega się, że użycie w treści art. 545 § 3 k.p.k. zwrotu „w szczególności" nie pozostawia wątpliwości, iż jest to wskazanie przykładowe. Dlatego też uznanie wniosku o wznowienie za oczywiście bezzasadny będzie miało miejsce również w sytuacjach, gdy w sposób oczywisty, niejako rzucający się w oczy, oparty zostanie na innych podstawach niż te, które określone zostały w przepisach rozdziału 56 k.p.k. lub też żadna ze wskazanych we wniosku okoliczności nie będzie mieściła się w katalogu przesłanek zawartych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k. oraz gdy nie zaistnieją przesłanki do podjęcia przez sąd działań ex officio - art. 542 § 3 k.p.k. (por. postanowienie SN z 21 kwietnia 2022 r. sygn.
II KO 11/22). Niezależnie od powyższego na oczywistą bezzasadność wniosku o wznowienie wskazywać może nie tylko brak wskazania jakichkolwiek podstaw wznowienia, ale i ograniczenie się tylko do złożenia wniosku o ustanowienie pełnomocnika w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie (zob. postanowienie SN z 25 września 2015 r. sygn. II KO 49/15). Taka sytuacja wystąpiła na gruncie niniejszej sprawy, co nie pozwala na przyjęcie, że mamy do czynienia ze skutecznym wnioskiem o wznowienie postępowania. Brak wskazania jakichkolwiek okoliczności, które w świetle wskazanych wyżej przesłanek normatywnych uprawdopodobniałyby wznowienie postępowania karnego, skutkuje oczywistą bezzasadnością nie tylko wniosku o wznowienie postępowania, ale również wniosku o wyznaczanie obrońcy z urzędu celem wydania opinii w przedmiocie istnienia podstaw do wznowienia postępowania lub ich braku.
Powyższa konstatacja nie oznacza jednak, że nie jest możliwe złożenie kolejnego wniosku. Musi jednak prezentować podstawy wznowieniowe przewidziane w k.p.k., co stanowić będzie asumpt do rozważenia zasadności ustanowienia wnioskowanego obrońcy z urzędu i - w przypadku potwierdzenia istnienia podstaw do wznowienia postępowania - sporządzenia i podpisania takiego wniosku przez adwokata albo radcę prawnego. Aktualnie, wobec zaistnienia okoliczności, o której mowa w art. 545 § 3 zd. pierwsze k.p.k., co prima vista wskazuje na brak podstaw wznowieniowych wskazanych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k., nieracjonalne i niecelowe byłoby kontynuowanie czynności procesowych mających doprowadzić do uzupełniania braków formalnych wniosku przez wyznaczenie skazanej obrońcy z urzędu (czy zwolnienie jej z obowiązku uiszczenia opłaty), skoro podniesiony wyżej brak wskazania wymaganych okoliczności, obiektywnie nie może doprowadzić do wznowienia postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej.(B.B.)[as]