Supreme Court dismisses appeal on cassation fee payment delay and lawyer's fault liability.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's rejection of her cassation complaint due to non-payment of fees. The appellant argued that her lawyer's failure to forward correspondence caused the missed deadline and that the lower court erred in denying her exemption from costs. The court rejected these claims, ruling that a lawyer's negligence constitutes the client's fault and that the client's ability to pay fees disproved her need for cost exemption.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 168 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 102 ust. 1 u.k.s.c.: In civil proceedings, a party represented by a legal representative bears the legal consequences of the representative's negligence, and failure to pay court fees within the deadline results in the dismissal of the appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt I CZ 74/19 POSTANOWIENIE Dnia 19 grudnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska (przewodniczący)SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)SSN Karol Weitz w sprawie z powództwa H. V. i L. H.przeciwko O. B.o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 grudnia 2019 r.,zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w W.z dnia 25 czerwca 2019 r., sygn. akt XXVII Ca (…), oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 25 czerwca 2019 r. odrzucił skargę kasacyjną pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 17 października 2018 r. Wyjaśnił, że pozwana w dniu 6 marca 2019 r. wniosła tę skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych w całości. Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2019 r. oddalono wniosek skarżącej. Postanowienie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13 maja 2019 r. Z notatki służbowej z dnia 4 czerwca 2019 r. wynika, że do dnia 3 czerwca 2019 r. nie wpłynęła opłata od skargi.
Sąd Okręgowy powołał się na uchwałę siedmiu sędziów z dnia 16 marca 2017 r., III CZP 82/16 - zasadę prawną (OSNC 2017, nr 7-8, poz. 75), w której Sąd Najwyższy stwierdził, że w razie wniesienia przez stronę zastępowaną przez radcę prawnego (adwokata, rzecznika patentowego) skargi kasacyjnej, od której - stosownie do wskazanej wartości przedmiotu zaskarżenia - pobiera się opłatę stałą lub stosunkową, sąd drugiej instancji, po doręczeniu postanowienia oddalającego w całości lub części wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych oraz bezskutecznym upływie terminu przewidzianego w art. 112 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst:
Dz.U. z 2016 r. poz. 623; dalej: „u.k.s.c.”), odrzuca skargę kasacyjną na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.Pozwana wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego, zarzucając naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c., art. 102 ust. 1 u.k.s.c. i art. 328 § 2 w związku z art. 361 k.p.c. Na podstawie art. 380 w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. wniosła o objęcie badaniem przez Sąd Najwyższy prawidłowości uprzednio wydanego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 24 kwietnia 2019 r. oddalającego wniosek pozwanej o zwolnienie od kosztów sądowych, o uchylenie zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 25 czerwca 2019 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W. oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Wyjaśniła, że jej pełnomocnik dowiedział się nie z własnej winy o rozpoczęciu biegu terminu do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej dopiero w dniu 16 lipca 2019 r., tj. w dniu doręczenia mu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, wskutek czego w dniu 23 lipca 2019 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej wraz z uiszczeniem tejże opłaty.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 328 § 2 w związku z art. 361 k.p.c. przez zaniechanie wyjaśnienia motywów oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
W sporządzonym ex post uzasadnieniu postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 24 kwietnia 2019 r. wskazano, że skarżąca nie wykazała, aby jej sytuacja materialna (dochody, możliwości zarobkowe, opłacanie czynszu z tytułu najmu lokalu, spłata pożyczki) przemawiała za zwolnieniem jej od kosztów sądowych w zakresie opłaty od skargi kasacyjnej. Podkreślono, że pozwana jest właścicielką dwóch nieruchomości o wartości 2 900 000 zł. Podniesiono też, że wniesienie w dniu 23 lipca 2019 r. opłaty od skargi kasacyjnej dowodzi, iż skarżąca była zdolna do zgromadzenia odpowiednich oszczędności.
Okoliczności te uprawniały Sąd Okręgowy do oddalenia wniosku skarżącej o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Zarzut naruszenia art. 102 ust. 1 u.k.s.c. okazał się zatem nieuzasadniony.Nie można też podzielić zasadności podniesionych w zażaleniu twierdzeń o braku winy pełnomocnika skarżącej w kwestii niezachowania terminu do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej w związku z nieprzekazaniem korespondencji przez pracownika kancelarii, z którą współpracuje pełnomocnik. W szczególności nie można podzielić stanowiska, że pełnomocnik, który dołożył należytej staranności w zakresie organizacji pracy kancelarii, nie ponosi winy w niedokonaniu w terminie czynności procesowej.
Należy w związku z tym podkreślić, że, po pierwsze, w razie gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika procesowego, wina pełnomocnika jest winą strony w rozumieniu art. 168 § 1 k.p.c. Skutki wszelkich działań lub zaniechań pełnomocnika obciążają stronę, która nie może wobec tego wniosku o przywrócenie terminu uzasadniać tym, że to nie ona, lecz jej pełnomocnik zaniedbał dokonania czynności (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., V CZ 39/18, niepubl.). Po drugie, pełnomocnika obciążają zaniechania osób, którymi się posługuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 sierpnia 2015 r., III CZ 39/15, niepubl.).
Obowiązkiem pełnomocnika działającego z należytą starannością jest taki podział zadań w kancelarii, aby poszczególne czynności wykonywały osoby mające odpowiednie, dla danej czynności, przygotowanie merytoryczne (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 2016 r., II CZ 22/16, niepubl.).Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c.).aj