Supreme Court dismisses appeal for retrial due to lack of actual deprivation of defense rights despite procedural errors.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's request for a retrial, upholding the lower court's decision to reject the claim for adverse possession. Although the appellant argued that procedural defects deprived them of the right to defend, the court found no actual deprivation of defense because the appellant had received proper notice and could have acted but chose not to. Consequently, the appeal was rejected as the procedural flaws did not result in a substantive inability to participate in the proceedings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 379 pkt 5 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.; The deprivation of a party's right to defend their rights occurs only when they are unable to participate in the proceedings due to procedural defects, and mere receipt of notice or the ability to act but failure to do so does not constitute such deprivation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt I CZ 73/19 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący)SSN Marian Kocon (sprawozdawca)SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie ze skargi S. P.o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w W. z dnia 28 kwietnia 2011 r. , sygn. akt I Ns (…)w sprawie z wniosku Gminy Miasta M.przy uczestnictwie B. M., M. W., W. W., R. R., P. R., D. L., P. R., S. P., J. J., F. J. i M. S.o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 września 2019 r.,zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Okręgowego w W.z dnia 24 stycznia 2019 r., sygn. akt IV Ca (…), uchyla zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2019 r. Sąd Okręgowy w W. uchylił postanowienie Sądu Rejonowego w W. z dnia 18 września 2015 r. w sprawie ze skargi S. P. o wznowienie postępowania wszczętego z wniosku Gminy Miasta M., z udziałem B. M., M. W., W. W., R. R., P. R., D. L., P. R., S. P., J. J., F. J. i M. S., o zasiedzenie.Orzeczenie zaskarżyła uczestniczka S. P., zarzucając naruszenie art. 379 pkt 5 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 11 k.p.c. w zw. z art. 386 § 2 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania wskutek stwierdzenia, przez sąd drugiej instancji, nieważności postępowania przed sądem I instancji.
Przepis ten znajduje zastosowanie w postępowaniu nieprocesowym (art. 13 § 2 k.p.c.).W orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie przyjmuje się, że przewidziane w art. 379 pkt 5 k.p.c. pozbawienie strony możności obrony jej praw polega na tym, że strona na skutek wadliwości procesowych sądu lub strony przeciwnej nie brała udziału w całym postępowaniu lub jego znacznej części, jeżeli skutki tych wadliwości nie mogły być usunięte na następnych rozprawach przed wydaniem wyroku w danej instancji. Ocena zaistnienia takiej sytuacji procesowej dokonywana być powinna w kontekście konkretnych okoliczności sprawy.
Chodzi jednak tylko o wypadki rzeczywistego pozbawienia możności obrony, którego skutkiem było niedziałanie strony w postępowaniu (z najnowszych orzeczeń patrz: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2018 r., IV CSK 590/17, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2018 r., I CZ 3/18, niepubl., wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 marca 2017 r., IV CSK 350/16, niepubl.).W sprawie, którą dotyczy zażalenie, taka sytuacja nie występuje. Mimo błędnego adresu w aktach sprawy, uczestnik W.W. odebrał osobiście w dniu 3 listopada 2014 r. zawiadomienie o terminie rozprawy.
Miał zatem wiedzę o toczącym się postępowaniu i mógł podjąć właściwe czynności procesowe lecz tego zaniechał. Co więcej, nie wykazał również aktywności procesowej nawet w ustaleniu właściwego adresu w toku postępowania przed sądem II instancji. W tych okolicznościach nie można uznać, że nastąpiło rzeczywiste pozbawienie możności obrony. Podobna ocena dotyczy uczestnika B. M. Mimo drobnego błędu w imieniu, doręczenia były dokonywane na prawidłowy adres uczestniczki.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.aj