Legislator Giurisprudenza & Legislazione
I CZ 71/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal in eviction case where appeal value falls below statutory threshold.

Numero d'incarto I CZ 71/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the tenants' cassation appeal against the district court's rejection of their eviction claim. The tenants argued that the appeal value should be based on the property's real estate value rather than the three-month rent sum. The court ruled that eviction proceedings are property rights disputes where the appeal value is strictly determined by the claim's monetary equivalent, which was insufficient in this case.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: In eviction proceedings, the appeal value is determined by the monetary value of the claim (typically three months' rent), not the property's real estate value, as these are property rights disputes.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility eviction proceedings value property rights disputes monetary claim threshold three months rent civil procedure code real estate value valore venale dell'immobile

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 1 k.p.c.
Kwota ta w niniejszej sprawie jest mniejsza od wartości określonej w art. 3982 § 1 k.p.c., wyznaczającej dopuszczalność skargi kasacyjnej.Pozwani zaskarżyli powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i zarzucając naruszenie art.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
W niniejszej sprawie wyrażała się ona w kwocie 1225 zł, odpowiadającej trzymiesięcznemu czynszowi, która – nie osiągając pięćdziesięciu tysięcy złotych – determinowała zasadne odrzucenie skargi kasacyjnej na postawie art. 3986 § 2 w związku z art.
Art. 23 k.p.c.
Zarzucili ponadto naruszenie art. 23 k.p.c.
Art. 232 k.p.c.
Art. 39814 k.p.c.
3982 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
Art. 108 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 108 § 1 zdanie pierwsze w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
108 § 1 zdanie pierwsze w związku z art. 391 § 1 zdanie pierwsze, art.
art. 3982 § 1 k.p.c
Kwota ta w niniejszej sprawie jest mniejsza od wartości określonej w art. 3982 § 1 k.p.c., wyznaczającej dopuszczalność skargi kasacyjnej.Pozwani zaskarżyli powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i zarzucając naruszenie art.
art. 23 k.p.c
Zarzucili ponadto naruszenie art. 23 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt I CZ 71/19 POSTANOWIENIE Dnia 11 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Paweł Grzegorczyk‎SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa Miejskiego Zarządu Budynków Mieszkalnych sp. z o.o. w R.‎przeciwko G. S. i J. S.‎z udziałem interwenienta ubocznego po stronie powodowej - Gminy Miasta R.‎o rozwiązanie stosunku najmu i opróżnienie lokalu,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej ‎w dniu 11 października 2019 r.,‎zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Okręgowego w R.‎z dnia 25 marca 2019 r., sygn. akt V Ca (…), oddala zażalenie i zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz interwenienta ubocznego po stronie powodowej, to jest na rzecz Gminy Miasta R. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 marca 2019 r. Sąd Okręgowy w R. odrzucił skargę kasacyjną pozwanych G. S. i J. S. od wyroku tego Sądu z dnia 20 listopada 2018 r., wydanego w sprawie z powództwa Miejskiego Zarządu Budynków Mieszkalnych sp. z o.o. w R., przy udziale interwenienta ubocznego po stronie powodowej, o rozwiązanie stosunku najmu i opróżnienie lokalu. Sąd Okręgowy uznał skargę kasacyjną za niedopuszczalną, bowiem wskazano w niej kwotę 1225 zł jako wartość przedmiotu zaskarżenia. Ta kwota określona była zarówno w pozwie jako wartość przedmiotu sporu, jak i w apelacji jako wartość przedmiotu zaskarżenia.

Sąd Okręgowy wyjaśnił, w ślad za przytoczonymi orzeczeniami Sądu Najwyższego, że sprawa o rozwiązanie stosunku najmu i opróżnienie lokalu ma charakter majątkowy, zatem dopuszczalność skargi kasacyjnej uzależniona jest od wartości przedmiotu zaskarżenia, odpowiadającej wartości przedmiotu sporu określanej dla spraw o wydanie nieruchomości. Wartość przedmiotu sporu w sprawie o rozwiązanie stosunku najmu odpowiada natomiast sumie czynszu za okres trzech miesięcy. Kwota ta w niniejszej sprawie jest mniejsza od wartości określonej w art. 3982 § 1 k.p.c., wyznaczającej dopuszczalność skargi kasacyjnej.Pozwani zaskarżyli powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i zarzucając naruszenie art. 3982 oraz 3986 § 2 k.p.c. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie prowadzące do uznania, że dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach o eksmisję, bez względu na to, czy sąd orzeka co do uprawnienia do lokalu socjalnego, czy nie, uzależniona jest od wartości przedmiotu zaskarżenia odpowiadającej wartości przedmiotu sporu określanej dla spraw o wydanie nieruchomości.

Zarzucili ponadto naruszenie art. 23 k.p.c. przez jego zastosowanie, mimo że z chwilą prawomocności orzeczenia sądu drugiej instancji nie można już mówić o obligacyjnym charakterze sprawy, w związku z czym wartością przedmiotu zaskarżenia jest stosunek rzeczowy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Podstawą wyróżnienia na gruncie prawa materialnego kategorii praw majątkowych i niemajątkowych jest typowy interes, jaki prawa te realizują. Podział praw podmiotowych na majątkowe i niemajątkowe odpowiada różnej treści majątkowej i niemajątkowej stosunków, których te prawa dotyczą lub oparty jest na tym, czy prawa podmiotowe są bezpośrednio uwarunkowane ekonomicznym interesem uprawnionego podmiotu (uchwała 7 sędziów SN – zasada prawna z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt III CZP 126/10, OSNC 2011, nr 11, poz. 117).

Jednolicie przyjmuje się w orzecznictwie, że dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach o eksmisję, bez względu na to, czy sąd orzeka co do uprawnienia do lokalu socjalnego, czy nie, uzależniona jest od wartości przedmiotu zaskarżenia odpowiadającej wartości przedmiotu sporu określanej dla spraw o wydanie nieruchomości, określanej na podstawie art. 23 lub 232 k.p.c. (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 lipca 2015 r., akt IV CZ 25/15, z dnia 8 stycznia 2009 r., sygn. akt I CZ 112/08, nie publ., dostępne w informatorach internetowych i na stronie internetowej Sądu Najwyższego - www.sn.pl).

Sprawy o eksmisje są sprawami o prawa majątkowe, gdyż ich przedmiot dotyka bezpośrednio sfery stosunków majątkowych pomiędzy stronami (zob. postanowienia SN z dnia 13 września 2012 r., V CZ 33/12, z dnia 2 lutego 2007 r., IV CZ 8/07, z dnia 6 października 2006 r., sygn. akt V CZ 67/06, nie publ., dostępne j.w.).Dla określenia wartości przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego przyjmować należy zatem wartość przedmiotu podlegającego rzeczywistemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu, determinowanego żądaniem pozwu i indywidualnym interesem majątkowym osoby dochodzącej udzielenia ochrony prawnej w postępowaniu.

W niniejszej sprawie wyrażała się ona w kwocie 1225 zł, odpowiadającej trzymiesięcznemu czynszowi, która – nie osiągając pięćdziesięciu tysięcy złotych – determinowała zasadne odrzucenie skargi kasacyjnej na postawie art. 3986 § 2 w związku z art. 3982 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 108 § 1 zdanie pierwsze w związku z art. 391 § 1 zdanie pierwsze, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. aj