Supreme Court partially allowed appeal, quashing contract penalty award due to ignored construction log entries.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court partially quashed the appellate court's judgment awarding a contractual penalty to the municipality. The lower court had dismissed the contractor's defense regarding construction delays, relying on a construction log that the Supreme Court correctly identified as a private document rather than an official one. However, the Supreme Court found the appellate court erred by ignoring specific entries in that log which indicated the contractor had already halted work due to safety risks, thereby negating the claim of delay.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 244 § 1 k.p.c.; Art. 245 k.p.c.; Art. 45 ust. 1 pr. bud. A construction log is a private document whose entries do not carry the presumption of truth and correctness of official documents, yet the court must still consider relevant entries made by the construction manager that demonstrate the factual basis for halting work.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt I CSK 795/15 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska (przewodniczący)SSN Marian Kocon (sprawozdawca)SSN Władysław PawlakProtokolant Beata Rogalska w sprawie z powództwa Gminy T.przeciwko S. K.o zapłatę,po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 16 listopada 2016 r.,skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 29 grudnia 2014 r., uchyla zaskarżony wyrok w punkcie I (pierwszym) podpunkcie 1 (pierwszym) w części uwzględniającej powództwo oraz w podpunkcie 2 (drugim), w punkcie II (drugim) i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 27 września 2013 r. oddalił powództwo Gminy T. o zapłatę, a Sąd Apelacyjny w uwzględnieniu apelacji powódki wyrokiem z dnia 29 grudnia 2014 r. zmienił ten wyrok i zasądził od pozwanego S. K. na jej rzecz kwotę 241624,78 zł z odsetkami tytułem kary umownej, a także orzekł o kosztach postępowania.Sąd ustalił, że w dniu 16 stycznia 2010 r. powódka zawarła z pozwanym umowę na wybudowanie sieci kanalizacyjnej, której pozwany nie wybudował w terminie. Według § 11 ust. 1 pkt a pozwany zobowiązany był do zapłaty powódce kary umownej w wysokości 0,5% wynagrodzenia za każdy dzień zwłoki w jej wykonaniu.
W ocenie Sądu pozwany nie wykazał, że opóźnienie było następstwem okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności. Okres opóźnienia trwał od dnia 1 grudnia 2010 r. do dnia 13 kwietnia 2011 r., a wysokość kary za ten okres wyniosła kwotę 241624,78 zł.Skarga kasacyjna pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego - oparta na obu podstawach z art. 3983 k.p.c. - zawiera zarzut naruszenia art. 382 w zw. z art. 378 § 1 k.p.c., art. 244 § 1 i 2 w zw. z art. 252 k.p.c. oraz art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn.:
Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.; dalej: "pr. bud."), art. 65 § 2 k.c., i zmierza do uchylenia tego wyroku oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istota zarzutów skargi kasacyjnej oparta na nadaniu waloru dokumentu urzędowego dziennikowi budowy sprowadza się do kwestionowania oceny, że treść jego zapisów nie korzysta z wynikających z art. 244 k.p.c. domniemań prawdziwości i prawidłowości zawartych w nim stwierdzeń, w sprawie, odnośnie m. in. do wpisu kierownika budowy z dnia 4 października 2010 r., iż dalsze kontynuowanie prac spowoduje zagrożenie życia osób trzecich.
Ich podłożem jest pogląd, że art. 45 ust. 1 prawa budowlanego przesądza o urzędowym charakterze dziennika budowy w odniesieniu do wpisów w nim zamieszczonych. Pogląd ten wychodzi z założenia, że moc dowodową dokumentów urzędowych mają również niektóre dokumenty określone w ustawach szczególnych, a taką jest prawo budowlane.Skarżący zarzucając błędną ocenę dowodu z dziennika budowy pomija, że dokumenty urzędowe w świetle art. 244 § 1, jak i w § 2 k.p.c., pochodzić muszą - mówiąc najogólniej - od podmiotów prawa publicznego.
Sąd orzekający każdorazowo - prowadząc dowód z dokumentu urzędowego - sprawdza, czy dokument ten został sporządzony przez podmiot wymieniony w art. 244 k.p.c., oraz czy został sporządzony w zakresie jego urzędowej funkcji. Kryterium wystawcy dokumentu pozwala wyróżnić, obok dokumentów urzędowych, dokumenty prywatne, czyli zgodnie z art. 245 k.p.c., stanowiące dowód tego, że osoba, która je podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie. Różnice w porównaniu z dokumentem urzędowym dotyczą nie tylko wystawcy, ale także przedmiotu i formy dokumentu.Wychodząc z powyższych przesłanek oceny dowodu z dokumentu Sąd Apelacyjny uznał zasadnie, że dziennik budowy stanowi dokument prywatny w rozumieniu art. 245 k.p.c. (tak też SN w wyroku z dnia 13 czerwca 1991 r., I CR 183/90, nie publ. i z dnia 18 lutego 2015 r., I CSK 107/14 , OSNC-ZD 2016/2/35).
Nie są bowiem - mówiąc najogólniej - podmiotami prawa publicznego osoby uprawnione do dokonywania w tym dokumencie wpisów. Przeto przytoczone przez skarżącego wpisy kierownika budowy wyrażały jedynie jego opinię, która nie była wiążąca dla Sądu orzekającego w sprawie.Niemniej jednak, niepodobna było, jak to uczynił Sąd Apelacyjny, w istocie zignorować, odwołując się jedynie do stanowiska projektanta, wpisów kierownika budowy Z. J. poczynionych w dzienniku budowy w dniu 4 października 2010 r. i 15 listopada 2010 r., podług których ze wzglądu na zagrożenie życia osób trzecich jakie może wyniknąć z dalszego prowadzenia robót zgodnie z projektem oraz z braku jakiejkolwiek reakcji Zamawiającego, wstrzymał on ich wykonywanie.
Sąd pomimo, że wpisów tych kierownik budowy dokonał na podstawie art. 22 ust. 4 pr. bud., zaniechał odniesienia się do wynikających z nich okoliczności, mianowicie, zgodności dokumentacji z rzeczywistością, w tym, usytuowania słupa średniego napięcia bliżej wykonywanego przecisku niż przewiduje dokumentacja i związanego z tym bezpieczeństwa kontynuowania robót, to jest okoliczności mogących mieć kluczowe znaczenie dla oceny, czy były podstawy do wstrzymania robót, a tym samym, czy skarżący popadł w opóźnienie.Skoro Sąd Apelacyjny pominął powyższe okoliczności zaskarżony wyrok nie mógł się ostać.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł, jak w wyroku. jw kc