Legislator Giurisprudenza & Legislazione
I CSK 5140/22 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed for lack of obvious legal error; facts and evidence assessment barred by law.

Numero d'incarto I CSK 5140/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against the lower court's decision on inheritance acquisition. The appellant argued for a clear violation of substantive and procedural law regarding oral wills, but the court found no obvious error warranting review. The decision emphasized that cassation cannot challenge factual findings or evidence evaluation, and misclassified a substantive law provision as procedural.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only upon an obvious violation of law, which requires a prima facie contradiction visible without deep analysis, and cannot be based on challenges to factual findings or evidence assessment.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility obvious violation of law factual findings review evidence assessment bar substantive vs procedural law oral will formalities inheritance acquisition petizione d'eredità

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Według Sądu Najwyższego, nie ma przy tym innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania a stosownie do art.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Jednak skarga kasacyjna nie może zostać oparta na zarzutach dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.).
Art. 520 § 2 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania a stosownie do art. 520 § 2 k.p.c. oraz § 10 ust.
§ 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
art. 952 § 2 k.c
Uszło przy tym uwadze skarżącej, że świadkowie testamentu ustnego nie byli przesłuchiwani na podstawie tego przepisu, skoro zostało sporządzone pismo, o którym mowa w art. 952 § 2 k.c.
art. 952 § 3 k.c
art. 952 § 3 k.c., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
art. 3983 § 3 k.p.c
Jednak skarga kasacyjna nie może zostać oparta na zarzutach dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c
Według Sądu Najwyższego, nie ma przy tym innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).
art. 13 § 2 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I PKN 15/01
Supreme Court dismissed cassation as inadmissible due to lack of obvious legal error under Polish Labor Code.
I PKN 157/01
Supreme Court dismissed cassation for lack of obvious legal error in labor dispute regarding reinstatement.
II PK 223/09
Skarżący powinien wykazać kwalifikowaną postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, widoczną prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (postanowienie Sądu Najwyższego z 11 grudnia 2009 r., II PK 223/09).
V CSK 459/09
Ma to być przy tym zasadność łatwo dostrzegalna już nawet przy pobieżnej lekturze skargi (postanowienie Sądu Najwyższego z 7 maja 2010 r., V CSK 459/09).
I PK 227/02
Supreme Court dismissed cassation as clear legal error did not affect the final judgment outcome.
I UK 285/07
I UK 46/08
II UK 37/08
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt I CSK 5140/22 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Łochowski w sprawie z wniosku K. S.‎z udziałem M. N. i M. S. ‎o stwierdzenie nabycia spadku,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2022 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie‎z dnia 13 stycznia 2022 r., sygn. akt XXVII Ca 1456/20, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od K. S. na rzecz M. S. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni K. S. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 13 stycznia 2022 r., zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała, że w sprawie zachodzi oczywista zasadność skargi kasacyjnej w zakresie podniesionych zarzutów naruszenia przepisów praw materialnego, tj. art. 952 § 2 k.c. przez błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie oraz prawa procesowego, tj. art. 952 § 3 k.c., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W odpowiedzi na skargę uczestniczka postępowania M. S. wnosiła o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, jeżeli zaskarżone nią orzeczenie zapadło wskutek oczywistego naruszenia prawa, zaś oczywiste naruszenie prawa powinno być rozumiane jako widoczna, bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z jego brzmieniem albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 26 lutego 2001 r., I PKN 15/01, i z 17 października 2001 r., I PKN 157/01). Skarżący powinien wykazać kwalifikowaną postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, widoczną prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (postanowienie Sądu Najwyższego z 11 grudnia 2009 r., II PK 223/09).

Ma to być przy tym zasadność łatwo dostrzegalna już nawet przy pobieżnej lekturze skargi (postanowienie Sądu Najwyższego z 7 maja 2010 r., V CSK 459/09). Skonfrontowanie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z motywami zaskarżonego wyroku nie pozwala stwierdzić, żeby spełniona została przesłanka, na którą powołuje się wnioskodawczyni. Po pierwsze, nie może być skuteczny zabieg, którym posłużyła się wnioskodawczyni, powołując się w ramach uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania na naruszenie przepisów wskazanych w ramach podstaw kasacyjnych.

Są to przecież dwa odrębne elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej. Przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia (nawet oczywistego) określonego przepisu (przepisów) nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (postanowienia Sądu Najwyższego: z 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02; z 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07; z 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08, i z 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).

Po drugie, art. 952 § 3 k.c. nie jest przepisem prawa procesowego, a przepisem prawa materialnego. Skarżąca błędnie zatem kwalifikuje naruszenie tego przepisu. Uszło przy tym uwadze skarżącej, że świadkowie testamentu ustnego nie byli przesłuchiwani na podstawie tego przepisu, skoro zostało sporządzone pismo, o którym mowa w art. 952 § 2 k.c. (k. 4 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia). Po trzecie, skarżąca nie przedstawił wywodu, w jaki sposób wskazywane przez nią uchybienia miałyby się przekładać na wynik sprawy. Po czwarte, skarga jest w przeważającej mierze wymierzona w ocenę dowodów i ustalenia faktyczne.

Sądy meriti, oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uznały bowiem, że spadkodawca nie sporządził testamentu ustnego. Natomiast skarżąca, podnosząc zarzuty dotyczące naruszenia art. 950 § 2 i 3 k.c., zmierza w istocie do wykazania, że testament taki został sporządzony. Jednak skarga kasacyjna nie może zostać oparta na zarzutach dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.). Ta okoliczność dodatkowo wyklucza zasadność wniesionej skargi. Według Sądu Najwyższego, nie ma przy tym innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania a stosownie do art. 520 § 2 k.p.c. oraz § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.) obciążył skarżącą kosztami postępowania kasacyjnego.