Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept cassation complaint as not appealable under civil procedure code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against its own decision refusing to accept a cassation complaint. The appellant argued for the reviewability of such procedural rulings, but the court clarified that only specific final decisions are appealable under the Civil Procedure Code. Relying on the principle that Supreme Court rulings are not subject to further appeals and constitutional standards, the court determined the refusal was not a valid subject for an appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3941 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A decision refusing to accept a cassation complaint is not appealable by way of appeal to the Supreme Court, as such decisions do not fall within the statutory categories of appealable rulings and the Supreme Court's judgments are final.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt I CSK 318/20 POSTANOWIENIE Dnia 23 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Trzaskowski w sprawie z powództwa A. sp. z o.o. w W.przeciwko Skarbowi Państwa - Głównemu Inspektorowi Ochrony Roślin i Nasiennictwa, N. spółce komandytowej w W. i R. w W..o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 kwietnia 2021 r.,na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2020 r., sygn. akt I CSK 318/20, odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2020 r. Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powoda A. sp. z o.o. w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 28 stycznia 2020 r., sygn. akt I ACa (…).Powód wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Katalog rozstrzygnięć zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego zawarty został w art. 3941 k.p.c., zgodnie z którym zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Przed nowelizacją powyższego przepisu dokonaną ustawą z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 1469) zażalenie do Sądu Najwyższego przysługiwało również na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981, a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji, w sprawach w których przysługiwała skarga kasacyjna (art. 3941 § 2 k.p.c.).
Postanowienie o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, podobnie jak postanowienie o jej odrzuceniu, nie przynależy do żadnej z tych kategorii i tym samym nie podlega de lega lata - i nie podlegało uprzednio - zaskarżeniu zażaleniem (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2010 r., I UZ 136/10, niepubl. i powołane w nim judykaty oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2017 r., II UO 16/17, niepubl.). Odpowiada to zasadzie, że orzeczenia Sądu Najwyższego, jako sprawującego nadzór judykacyjny nad orzecznictwem sądów powszechnych, nie podlegają zaskarżeniu w drodze środków odwoławczych (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2017 r., II PO 1/17, nie publ., z dnia 12 stycznia 2018 r., II CO 104/17, nie publ., z dnia 16 listopada 2018 r., IV CSK 12/18, nie publ., z dnia 4 kwietnia 2019 r., V CSK 345/18, nie publ. i z dnia 30 maja 2019 r., IV CSK 362/18, nie publ.).
Uwzględnia również model skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia, który przysługuje co do zasady od prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji, a więc orzeczeń wieńczących dwuinstancyjne postępowanie sądowe, w którym sądy obu instancji dysponują pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów, czyniące zadość wymaganiu wynikającemu z art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji.Należy też zwrócić uwagę, że kwestie dotyczące orzekania przez Sąd Najwyższy w przedmiocie przyjęcia lub odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania były przedmiotem wypowiedzi Trybunału Konstytucyjnego, który nie podzielił zarzutów niezgodności z konstytucją przepisów statuujących orzekanie na przedsądzie w składzie jednego sędziego na posiedzeniu niejawnym oraz braku zaskarżalności postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 marca 2012 r., TS 122/11, OTK-B 2012, Nr 2, poz. 218, z dnia 15 października 2012 r., TS 179/12, OTK-B 2013, Nr 3, poz. 267 i z dnia 18 czerwca 2013 r., TS 319/12, OTK-B 2014, Nr 2, poz. 131 i powołane w nich orzecznictwo), wskazując, że standardem minimalnym odnoszącym się do postępowania sądowego jest dwuinstancyjność, zaś wszystko, co ponad ten standard wykracza, włącznie z instytucją kasacji i sposobem jej ukształtowania, jest naddatkiem, podwyższeniem standardu minimalnego.
Przepisy nie muszą zatem zapewniać stronom prawa do rozpatrzenia sprawy przez Sąd Najwyższy, a możliwość odwołania się do kontroli kasacyjnej wykracza poza konstytucyjne minimum (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 maja 2007 r., SK 68/06, OTK-A 2007, Nr 6, poz. 53).Z tych względów, na podstawie art. 3941 k.p.c. a contrario, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. jw