Legislator Giurisprudenza & Legislazione
I CSK 3177/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal on procedural grounds, upholding lower court's finding of abusive contract clauses.

Numero d'incarto I CSK 3177/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the defendant's cassation appeal for substantive review, ruling it lacked the necessary legal grounds. Although the lower court found specific contract clauses abusive and void, the Supreme Court determined the appeal failed to meet the strict criteria for admissibility under the Civil Procedure Code. Consequently, the appeal was rejected, and the defendant was ordered to pay the plaintiffs' litigation costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 39815 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue, requires interpretation of laws causing serious doubts or divergencies, involves procedural invalidity, or is obviously justified; otherwise, it is dismissed as a matter of public interest.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility abusive contract clauses consumer protection Civil Procedure Code procedural dismissal interpretative doubts public interest riduzione delle spese giudiziarie

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 39815 § 1 k.p.c.
Na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c.
Powodowie takiej zgody nie udzieli, o czym świadczą twierdzenia i zarzuty podnoszone w toku procesu.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w związku z art.
art. 108 § 1 k.p.c.
w związku z art. 108 § 1, art.
art. 391 § 1 k.p.c.
108 § 1, art. 391 § 1 i art.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c., z uwzględnieniem § 2 pkt 7 w zw.
art. 39815 § 1 k.p.c
Na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3989 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CZ 102/02
postanowienia SN: z 15 października 2002 r., II CZ 102/02; z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07; z 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07 i z 8 lipca 2008 r., I CSK 111/08).
II CSK 84/07
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of reasoning citing specific procedural articles.
I UK 283/07
postanowienia SN: z 15 października 2002 r., II CZ 102/02; z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07; z 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07 i z 8 lipca 2008 r., I CSK 111/08).
I CSK 111/08
postanowienia SN: z 15 października 2002 r., II CZ 102/02; z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07; z 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07 i z 8 lipca 2008 r., I CSK 111/08).
I CSK 1049/14
Supreme Court dismissed appeal, upholding consumer protection against unfair bank contract clauses. The court rejected the bank's claim that the clause was abusive. The court found the clause did not regulate main obligations. The court confirmed the plaintiff had standing to sue. The court ruled the bank's argument on binding recommendations was invalid. The court held the clause was not abusive under consumer law.
III CSK 159/17
Supreme Court allows appeal in execution case where unfair contract clause invalidates bank title enforceability.
IV CSK 13/19
Supreme Court remands mortgage loan case to appellate court due to unclear interest rate determination.
I CSKP 55/21
Supreme Court remands mortgage loan case for retrial on consumer protection clause validity and contract survival.
V CSKP 49/21
Supreme Court quashes appeal ruling on consumer loan contract validity and abusive clauses under Polish law.
I CSKP 74/21
Supreme Court dismisses consumer's appeal against bank loan contract clause invalidation due to unfair terms.
II CSKP 459/22
Supreme Court partially allows cassation appeal regarding CHF loan invalidity and applies double unjust enrichment theory instead of offsetting claims.
II CSKP 975/22
Supreme Court dismisses appeal, ruling mortgage contract void due to abusive exchange rate clauses transforming the contract's essence.
II CSKP 474/22
Supreme Court partially allows consumer's claim against bank regarding interest rate cap and set-off defense.
II CSKP 532/22
Supreme Court dismisses appeal on foreign currency loan interest rate clause invalidity and conversion to PLN.
II CSKP 1030/22
Supreme Court dismisses cassation appeal, allowing claim for invalidity of foreign currency mortgage contract.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt I CSK 3177/22 POSTANOWIENIE Dnia 30 sierpnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ewa Stefańska w sprawie z powództwa S. J. i M. J.‎przeciwko Bankowi […] spółce akcyjnej w W.‎o ustalenie i zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 sierpnia 2022 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 15 grudnia 2021 r., sygn. akt I ACa […], I ACz […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 5 400 zł (pięć tysięcy czterysta) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 15 grudnia 2021 r. Sąd Apelacyjny w […] zmienił wyrok Sądu Okręgowego w B. z 2 listopada 2020 r., w sprawie z powództwa S. J. i M. J. przeciwko Bankowi […] S.A. w W. o ustalenie i zapłatę, w punkcie drugim w ten sposób, że dodał zwrot: za jednoczesną zapłatą przez powodów na rzecz pozwanego kwoty 251 250 zł oraz oddalił powództwo w zakresie odsetek (pkt I); oddalił apelację pozwanego w pozostałej części (pkt II) i orzekł o kosztach procesu (pkt IV).Pozwany wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyrok Sądu II instancji w części, tj. w pkt I, II i IV.

Na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. domagał się uchylenia wyroku Sądu Apelacyjnego i przekazania sprawy Sądowi II instancji do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi powodowie wnosili o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna pozwanego nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.

Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony – co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. ‎W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazano na występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych i potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości interpretacyjne.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; z 26 września 2005 r., II PK 98/05; z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18).

Z kolei powołanie się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wskazania przepisu prawa, którego wykładnia budzi wątpliwości, określenia zakresu koniecznej wykładni, wykazania, że wątpliwości interpretacyjne mają poważny charakter i wymagają zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy, a jeżeli podstawą wniosku w tym zakresie jest twierdzenie o występujących w orzecznictwie sądowym rozbieżnościach wynikających z dokonywania przez sądy różnej wykładni przepisu, konieczne jest wskazanie rozbieżnych orzeczeń, dokonanie ich analizy i wykazanie, że rozbieżność wynika z różnej wykładni przepisu (m.in. postanowienia SN: z 15 października 2002 r., II CZ 102/02; z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07; z 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07 i z 8 lipca 2008 r., I CSK 111/08).

Szczegółowa analiza skargi prowadzi do wniosku, że powyższe przesłanki nie zostały wykazane. Postanowienia umowne analogiczne do ocenianych w tej sprawie były już wielokrotnie przedmiotem badania Sądu Najwyższego (np. wyroki SN: z 22 stycznia 2016 r., I CSK 1049/14, OSNC 2016, nr 11, poz. 134; z 4 kwietnia 2019 r., III CSK 159/17; z 7 listopada 2019 r., IV CSK 13/19; z 2 czerwca 2021 r., I CSKP 55/21; z 27 lipca 2021 r., V CSKP 49/21; z 28 września 2021 r., I CSKP 74/21; z 3 lutego 2022 r., II CSKP 459/22; z 3 lutego 2022 r., II CSKP 975/22; z 17 marca 2022 r., II CSKP 474/22; z 23 marca 2022 r., II CSKP 532/22; z 18 maja 2022 r., II CSKP 1030/22).

Wyjaśniono, że postanowienia umowy (regulaminu), określające zarówno zasady przeliczenia kwoty udzielonego kredytu na złotówki przy wypłacie kredytu, jak i spłacanych rat na walutę obcą, pozwalające bankowi swobodnie kształtować kurs waluty obcej, mają charakter niedozwolonych postanowień umownych. Takie klauzule mają charakter abuzywny, bowiem kształtują prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy. Sprzeczność z dobrymi obyczajami i naruszenie interesów konsumenta polega w tym przypadku na uzależnieniu wysokości świadczenia banku oraz wysokości świadczenia konsumenta od swobodnej decyzji banku.

Postanowienia, które uprawniają bank do jednostronnego ustalenia kursów walut, są nietransparentne i pozostawiają pole do arbitralnego działania banku. W ten sposób obarczają kredytobiorcę nieprzewidywalnym ryzykiem oraz naruszają równorzędność stron. Sąd Apelacyjny zasadnie zatem stwierdził, że kwestionowane postanowienia stanowiące klauzule indeksacyjne są abuzywne, co oznacza, że są od początku, z mocy samego prawa dotknięte bezskutecznością na korzyść kredytobiorcy, chyba że następczo udzieli on świadomej i wolnej zgody na te klauzule i w ten sposób przywróci skuteczność z mocą wsteczną (zob. uchwałę 7 sędziów SN – zasada prawna – z 7 maja 2021 r., III CZP 6/21, OSNC 2021, nr 9, poz. 56).

Powodowie takiej zgody nie udzieli, o czym świadczą twierdzenia i zarzuty podnoszone w toku procesu.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., z uwzględnieniem § 2 pkt 7 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800). [as]