Legislator Giurisprudenza & Legislazione
I CSK 2645/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeals due to vague and contradictory scope of appeal under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto I CSK 2645/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed both cassation appeals filed by the applicant and other parties regarding a decision to terminate co-ownership. The appellants argued that specific parts of the lower court's ruling required overturning the entire decision, yet they failed to precisely define the scope of their challenge. The court rejected these appeals because the Civil Procedure Code mandates that the scope of a cassation appeal must be clearly and unambiguously stated, and vague or contradictory descriptions cannot be corrected during the procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3981 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c. in zw. z art. 13 § 2 k.p.c.: A cassation appeal must precisely define the scope of the challenged judgment; vague or contradictory descriptions of the scope of appeal result in the dismissal of the appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
scope of cassation appeal Civil Procedure Code vague appeal description contradictory appeal claims dismissal of cassation precise scope requirement scope of review azione di divisione dell'eredità

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c.
Skarżący – wbrew jednoznacznej treści art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c. – nie określili w sposób precyzyjny zakresu zaskarżenia.
Art. 3981 § 1 k.p.c.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
postanowienie Sądu Najwyższego z 3 czerwca 2016 r., IV CSK 796/15).Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił obie skargi kasacyjne na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
art. 3984 § 1 k.p.c
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c
Skarżący – wbrew jednoznacznej treści art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 39813 § 1 k.p.c
art. 3986 § 3 k.p.c
postanowienie Sądu Najwyższego z 3 czerwca 2016 r., IV CSK 796/15).Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił obie skargi kasacyjne na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z 3 czerwca 2016 r., IV CSK 796/15
postanowienie Sądu Najwyższego z 3 czerwca 2016 r., IV CSK 796/15).Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił obie skargi kasacyjne na podstawie art.
IV CSK 796/15
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to precisely define scope of appeal under Civil Procedure Code.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt I CSK 2645/22 POSTANOWIENIE Dnia 25 maja 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Łochowski w sprawie z wniosku M. K.‎z udziałem G. O. K., P. K., B. N., G. N., M. R., E. R., J. C. R., J. P. R., A. C., K. C., A. P., T. C. i J. C.‎o zniesienie współwłasności nieruchomości,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2022 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy i uczestniczki postępowania G. O.-K. oraz skargi kasacyjnej uczestnika postępowania P. K.od postanowienia Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 18 listopada 2020 r., sygn. akt II Ca […], odrzuca obie skargi kasacyjne.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca oraz uczestniczka postępowania G. O. K. wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w L. z 18 listopada 2020 r., zaskarżając „część postanowienia (…) w części zasądzającej spłaty od M. K. i G. O. K., co ma taki skutek, że powoduje zaskarżenie w/w postanowienia w całości.”. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Skargę kasacyjną od tego samego postanowienia Sądu Okręgowego w L. wniósł również uczestnik postępowania P. K., zaskarżając to postanowienie „w części, w jakiej Sąd uznał, że uczestnik P. K. nie otrzymał w ramach posiadanego przez niego udziału żadnego lokalu, co ma taki skutek, że powoduje zaskarżenie postanowienia w całości”.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. do elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należy m.in. wskazanie, czy orzeczenie, od którego jest wniesiona skarga, zostało zaskarżone w całości czy w części (pkt 1), a także sformułowanie wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3). Skarżący – wbrew jednoznacznej treści art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c. – nie określili w sposób precyzyjny zakresu zaskarżenia.

Co więcej, stanowisko skarżących w tym zakresie jest wewnętrznie sprzeczne. Z jednej strony wskazują bowiem na zaskarżenie postanowienia w części, a jednocześnie – w całości. Z całą pewnością zaskarżenie orzeczenia w części nie jest równoznaczne z zaskarżeniem postanowienia w całości, nawet uwzględniając integralność postanowienia znoszącego współwłasność. W szczególności zaskarżenie wysokości zasądzonych spłat nie musi pociągać zaskarżenia sposobu zniesienia współwłasności, ani nawet wartości rzeczy będącej przedmiotem postępowania.

Ponadto, mając na względzie konstrukcję zaskarżonego postanowienia (zob. zwłaszcza pkt I.1-I.3 tego postanowienia) również zakwestionowanie sposobu zniesienia współwłasności (nieprzyznanie P. K. lokalu) nie implikuje zaskarżenia całości postanowienia.Kwestia ta nie jest bez znaczenia także z tego względu, że Sąd Okręgowy częściowo uwzględnił apelacje wnioskodawcy oraz uczestników postępowania G. O. K. i P. K., a więc skarżących, i zmienił postanowienie Sądu Rejonowego. W takiej sytuacji skarżący, aby nie narazić się na odrzucenie skargi w części, w jakiej postanowienie Sądu Okręgowego jest dla nich korzystne, powinni w sposób niebudzący wątpliwości określić zaskarżoną część orzeczenia Sądu II instancji.

Skarżący jednak tego zaniechali, wskazując zakres zaskarżenia w sposób niejednoznaczny i wewnętrznie sprzeczny.Tymczasem określenie zakresu zaskarżenia powinno być bardzo precyzyjne i nie może budzić wątpliwości, bowiem wyznacza ono granice zaskarżenia i wraz z podstawami kształtuje zakres rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy (art. 39813 § 1 k.p.c.). Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała żadnych wątpliwości interpretacyjnych, a zakres zaskarżenia i jego wnioski nie mogą być ustalane przez Sąd Najwyższy na podstawie wykładni użytych przez skarżącego sformułowań.

Znaczenie tych wymagań i bezwzględny obowiązek precyzji w oznaczaniu zakresu zaskarżenia i wniosków skargi powoduje, że braki skargi w tym zakresie nie podlegają usunięciu w ramach procedury naprawczej stosowanej przy usuwaniu braków formalnych (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 3 czerwca 2016 r., IV CSK 796/15).Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił obie skargi kasacyjne na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.