Legislator Giurisprudenza & Legislazione
I CSK 2215/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as no significant legal issue or precedent conflict exists regarding factoring and bill of exchange validity.

Numero d'incarto I CSK 2215/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against the appellate court's judgment in a factoring dispute involving a bill of exchange. The appellant argued that apparent legal acts and missing underlying debts rendered the bill void or improperly filled, but the court found these arguments did not constitute a new legal issue requiring uniform interpretation. Consequently, the appeal was rejected because the lower courts had already established facts without error, and the Supreme Court lacks the duty to independently seek arguments for the appellant's benefit.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue, creates serious doubts in legal interpretation, or reveals inconsistencies in case law; mere disagreement with factual findings or lack of novelty in legal arguments does not justify admission.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility significant legal issue uniform interpretation of law factoring contract validity bill of exchange formalities apparent legal acts Supreme Court duty esame di cassazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
akt VI ACa 641/18 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
118).W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł na podstawie art.
art. 98 § 3 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c., a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł na podstawie art. 98 § 3 k.p.c. w zw.
art. 99 k.p.c.
art. 39821 k.p.c.
art. 39821 k.p.c. Na zasądzone koszty składa się wynagrodzenie za zastępstwo procesowe ustalone według minimalnej stawki taryfowej (§ 2 pkt 6 w zw.
art. 3989 § 1 k.p.c
akt VI ACa 641/18 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
147).Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca oparła na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
118).W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł na podstawie art.
art. 98 § 3 k.p.c
3989 § 2 k.p.c., a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł na podstawie art. 98 § 3 k.p.c.
art. 99 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 2007 r., I UZ 47/06
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 2007 r., I UZ 47/06, OSNP 2008, nr 7-8, poz.
VI ACa 641/18
akt VI ACa 641/18 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art.
III CZP 49/00
Supreme Court allows denial of cassation review for judgments issued before the new Civil Procedure Code took effect.
V CSK 21/16
Supreme Court dismisses appeal for lack of significant legal issue or clear statutory error under Polish Civil Procedure Code.
V CSK 4/16
Supreme Court dismisses appeal for lack of significant legal issue or need for interpretation under Civil Procedure Code.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt I CSK 2215/22 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Władysław Pawlak w sprawie z powództwa B. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎przeciwko H. K.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 października 2022 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z dnia 27 maja 2021 r., sygn. akt VI ACa 641/18, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną pozwanej H. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2021 r., sygn. akt VI ACa 641/18 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Zatem nie w każdej sprawie, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie rozpoznaje sprawy, a jedynie skargę, będącą szczególnym środkiem zaskarżenia. W judykaturze Sądu Najwyższego, odwołującej się do orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu, jeszcze w okresie obowiązywania kasacji zostało utrwalone stanowisko, że ograniczenie dostępności i dopuszczalności kasacji nie jest sprzeczne z Konstytucją RP, ani z wiążącymi Polskę postanowieniami konwencji międzynarodowych (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz. 53).Podstawowym celem postępowania kasacyjnego jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni oraz wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa i jurysprudencji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147).Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca oparła na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Przesłanka ta nie została jednak spełniona.Według ugruntowanego orzecznictwa Sądu Najwyższego, przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na przesłankę istotnego zagadnienia prawnego polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen.

Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej oraz innych podobnych spraw (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001, II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz.11, z dnia 11 stycznia 2002, III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 21 czerwca 2016 r., V CSK 21/16, nie publ., z dnia 15 czerwca 2016 r., V CSK 4/16, nie publ.).Skarżąca upatruje istotnych zagadnień prawnych w konieczności wyjaśnienia:

1) czy czynności polegające na przedstawieniu powodowi faktur dokumentujących dokonanie pozornych czynności prawnych, w stosunku do których następnie były wystawiane faktury korygujące do „zera” są czynnościami pozornymi, czy też są to czynności dotknięte błędem co o treści czynności prawnej i jeżeli czynności takie należy traktować jako czynności pozorne, to jak nieważność tych czynności prawnych wpływa na zakres udzielonego poręczenia wekslowego na wekslu in blanco do umowy factoringu;

2) czy przedstawienie faktorowi faktur dokumentujących czynności pozorne, w istocie nieistniejące, powoduje powstanie zobowiązania z umowy factoringu czy z czynów niedozwolonych i jeżeli przedstawione do sfinansowania wierzytelności nie były w istocie wierzytelnościami z tytułu dostawy dóbr i usług, stworzono tylko pozór dokonania takich czynności, to czy do rozliczeń stron ma zastosowanie umowa factoringu;

3) czy przedstawienie do finansowania czynności pozornych powoduje w konsekwencji, że weksel został wypełniony niezgodnie z deklaracją wekslową, gdyż nie doszło do finansowania rzeczywistych wierzytelności i wykonywania zobowiązań umownych faktora, ale kwoty były wypłacone w istocie bez tytułu prawnego;

4) czy sąd może zakwestionować z urzędu okoliczności faktyczne wskazane przez powoda i przyznane przez pozwanych (okoliczności bezsporne) i dokonać własnych, odmiennych od zgodnych twierdzeń stron, ustaleń faktycznych.Tak sformułowane zagadnienia nie spełniają formalnych kryteriów istotnego zagadnienia prawnego w przedstawionym wyżej rozumieniu przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W szczególności brakuje wykazania ich nowości oraz przytoczenia argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Odnosi się to do wszystkich zagadnień (1-6).

Natomiast zagadnienia 1-5 dodatkowo nie korelują z podstawą faktyczną zaskarżonego rozstrzygnięcia; z ustaleń faktycznych zaskarżonego wyroku nie wynika, że w zakresie, w jakim zostało uwzględnione powództwo, czynności prawne były dotknięte nieważnością z powodu ich pozorności. Wbrew wywodom zawartym w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania Sądy obu instancji prowadziły postępowanie dowodowe dotyczące stosunku podstawowego i dokonały w tym przedmiocie stosownych ustaleń faktycznych, tak co do zasady, jak i wysokości zobowiązania wystawcy weksla.

Należy też zwrócić uwagę, że Sąd Najwyższy nie ma obowiązku zastępowania skarżącego i poszukiwania argumentów przemawiających za przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 2007 r., I UZ 47/06, OSNP 2008, nr 7-8, poz. 118).W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł na podstawie art. 98 § 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. art. 39821 k.p.c. Na zasądzone koszty składa się wynagrodzenie za zastępstwo procesowe ustalone według minimalnej stawki taryfowej (§ 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, jedn. tekst:

Dz. U. z 2018, poz. 265).[as]