Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious merit and misinterpretation of appellate reasoning.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a second-instance judgment ordering payment. The appellant argued that the appellate court failed to address all appeal grounds and omitted factual reasoning in its justification. The court rejected these claims, noting that the appellant did not demonstrate obvious merit and that the appellate court's interpretation of the binding contract was not erroneous.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 398 § 1, Art. 398 § 2, Art. 398 § 3, Art. 39813 § 2, Art. 3989 § 1, Art. 3989 § 2 k.p.c.; The Supreme Court rejects a cassation appeal if the appellant fails to prove obvious merit or if the lower court's reasoning, even if brief, does not warrant retrial.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
I CSK 1745/24 POSTANOWIENIE 21 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 21 sierpnia 2024 r. w Warszawiew sprawie z powództwa „G.” spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.przeciwko P. spółce akcyjnej w K.o zapłatę,na skutek skargi kasacyjnej „G.” spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicachz 31 października 2023 r., V AGa 99/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2 700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia powodowi do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
Powód G. sp. z o.o. z siedzibą w G. złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 31 października 2023 r., wydanego w sprawie przeciwko P. S.A. z siedzibą w K. o zapłatę. Powód uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jej oczywistą zasadnością, wynikającą z nierozpoznania przez Sąd II instancji wszystkich zarzutów apelacyjnych powoda, a także ze sporządzenia uzasadnienia, w którym nie wskazano podstawy faktycznej rozpoznawanej sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W orzecznictwie wyjaśniano już wielokrotnie, że skarżący powinien wykazać przesłankę oczywistej zasadności, wskazując jedynie na argumenty mieszczące się w zakresie kognicji Sądu Najwyższego.
Nie może więc powoływać się na wadliwość ustaleń faktycznych, ani opierać na innych faktach niż stanowiące podstawę rozstrzygnięcia. (zob. np. postanowienia SN z 11 stycznia 2022 r., II USK 384/21; z 22 grudnia 2021 r., II CSK 390/21; z 31 maja 2021 r., III CSK 152/20; z 13 maja 2021, III USK 103/21 oraz z 9 marca 2021 r., IV CSK 412/20).Również zasady konstruowania uzasadnień sądów odwoławczych wielokrotnie były już przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego, zgodnie z którymi pisemne uzasadnienie orzeczenia sądowego stanowi jedynie materializację przyczyn decyzji podjętej przez sąd po rozpoznaniu sprawy, sporządza się je już po rozpoznaniu sprawy (zob. np. postanowienia SN z 3 sierpnia 2023 r., I CSK 5377/22; z 7 grudnia 2022 r., III PSK 17/22 oraz wyrok SN z 4 lutego 2021 r., II USKP 12/21).
Oznacza to, że niezamieszczenie określonego elementu rozumowania, bądź uwzględnienie go w lakoniczny sposób w uzasadnieniu wyroku nie świadczy samo w sobie o tym, że dany element nie został przez sąd uwzględniony w procesie decyzyjnym (zob. postanowienie SN z 22 września 2021 r., IV CSK 154/21).Ponadto, zgodnie z art. 387 § 21 k.p.c., a przed wejściem w życie tego przepisu zgodnie z ustaloną linią orzeczniczą analogicznej treści, sąd drugiej instancji może ograniczyć się do stwierdzenia, że przyjął za własne ustalenia sądu I instancji, a w przypadku uzupełnienia postępowania dowodowego może odnieść się wyłącznie do nowych przeprowadzonych dowodów lub do faktów, które ocenił w sposób odmienny.
Sąd II instancji nie ma też obowiązku odnoszenia się do każdego zarzutu apelacji z osobna, jeżeli tylko z ogólnego toku wywodu wynika, że zostały one rozpatrzone (zob. np. postanowienia SN z 23 maja 2024 r., I CNP 26/23; z 7 czerwca 2023 r., I CSK 742/23; z 31 stycznia 2022 r., I CSK 305/22).W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Apelacyjny dokonał odmiennej wykładni wiążącej strony umowy, którą szczegółowo wyjaśnił. Tok rozumowania Sądu nie budzi przy tym wątpliwości. W ocenie skarżącego rozpoznanie wszystkich zarzutów apelacji oraz uwzględnienie wszystkich dokumentów widniejących w aktach sprawy musiałoby doprowadzić Sąd do odmiennych wniosków, zatem zarzuty te i związane z nimi dokumenty nie zostały należycie przeanalizowane.
Jednakże subiektywna ocena sprawy, jaką prezentuje skarżący, nie znajduje odzwierciedlenia w ustaleniach poczynionych przez sądy meriti, zaś ich kwestionowanie nie może być przedmiotem zarzutów skargi kasacyjnej na podstawie art. 3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c.Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.[SOP][ms]