Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to failure to address extraordinary appeal requirements under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's complaint for legal inconsistency against a final judgment from the District Court. The appellant argued the lower court violated the law but failed to demonstrate that an extraordinary appeal had been filed and rejected by the competent authority. The court ruled that under the Civil Procedure Code, a complaint for legal inconsistency must explicitly address the possibility of filing an extraordinary appeal, which the appellant neglected.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.: A complaint for legal inconsistency of a final judgment is inadmissible if the party fails to prove that an extraordinary appeal was filed and not accepted, as the new extraordinary appeal mechanism renders the ordinary legal inconsistency complaint insufficient for eliminating the contested judgment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt I CNP 19/19 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie ze skargi A. D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R.z dnia 12 kwietnia 2018 r., sygn. akt VI Ga (…), wydanego w sprawie z powództwa A. D.przeciwko (…) Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 stycznia 2020 r., odrzuca skargę; nie obciąża skarżącego kosztami postępowania ze skargi.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2018 r. Sąd Okręgowy w R. oddalił apelację powoda A. D. od wyroku Sądu Rejonowego w R., w sprawie przeciwko (…) Zakładowi Ubezpieczeń SA z siedzibą w W., o zapłatę.Pełnomocnik powoda wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga nie czyni zadość wymaganiu przewidzianemu w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Ustawodawca z dniem 3 kwietnia 2018 r. wprowadził do systemu prawnego nowy nadzwyczajny środek zaskarżenia w postaci skargi nadzwyczajnej, którą uregulował w art. 89 i nast. ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.
U. z 2018 r. poz. 5 z późn. zm.). Podstawy zaskarżenia orzeczenia tym szczególnym środkiem procesowym są po części zbieżne z podstawami skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, ponieważ skargę nadzwyczajną można wnieść od orzeczenia naruszającego zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w Konstytucji lub w rażący sposób naruszającego prawo przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Co kluczowe, w razie uwzględnienia skargi nadzwyczajnej może dojść do eliminacji z obrotu prawnego zaskarżonego orzeczenia.
W konsekwencji, wnosząc skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i wypełniając wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., strona powinna także wykazać, że wystąpiła z wnioskiem do właściwego organu o wniesienie skargi nadzwyczajnej oraz że jej wniosek nie został uwzględniony (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2018 r., III CNP 9/18, OSNC 2018, Nr 12, poz. 121, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2018 r. IV CNP 38/18, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2018 r., II CNP 17/18, niepubl.).
W skardze w ogóle nie odniesiono się do możliwości skorzystania ze skargi nadzwyczajnej, koncentrując się na analizie innych środków zaskarżenia.Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 2 k.p.c.).aj