Legislator Giurisprudenza & Legislazione
I CNP 134/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded, ruling no obvious legal error exists in lower court judgment.

Numero d'incarto I CNP 134/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the defendant's appeal against the final judgment of the Regional Court in Rzeszow. The appellant argued for a retrial, but the court found the alleged errors were not obvious or egregious enough to warrant intervention. Consequently, the appeal was rejected, and the appellant was ordered to pay the litigation costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4249 k.p.c.; Art. 4171 § 2 k.c.: An appeal against a final judgment is obviously unfounded if it fails to point to a blatant, qualified, and elementary violation of law, such as a contradiction with fundamental legal standards or a particularly erroneous interpretation.

Parole chiave

Generato dall'IA
obviously unfounded appeal final judgment review blatant legal error Supreme Court procedure litigation costs allocation correzione di errore materiale risarcimento per errore giudiziario annullamento del lodo arbitrale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4249 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4249 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.
Art. 4171 § 2 k.c.
Oczywista bezzasadność skargi powinna być oceniana w powiązaniu z jej celem, którym jest uzyskanie odszkodowania od Skarbu Państwa z tytułu wydania niezgodnego z prawem orzeczenia sądu (art. 4171 § 2 k.c.).Utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazuje, że niezgodnym z prawem w rozumieniu art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art.
Art. 99 k.p.c.
Art. 108 § 1 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
108 § 1, art. 391 § 1 i art.
Art. 398 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 oraz art.
art. 4249 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4249 k.p.c.
art. 4171 § 2 k.c
Oczywista bezzasadność skargi powinna być oceniana w powiązaniu z jej celem, którym jest uzyskanie odszkodowania od Skarbu Państwa z tytułu wydania niezgodnego z prawem orzeczenia sądu (art. 4171 § 2 k.c.).Utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazuje, że niezgodnym z prawem w rozumieniu art.
art. 4241 § 1 k.p.c
4171 § 2 k.c.).Utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazuje, że niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

I CNP 134/24 POSTANOWIENIE 16 kwietnia 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Grela na posiedzeniu niejawnym 16 kwietnia 2026 r. w Warszawie‎w sprawie ze skargi A.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem‎prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie‎z 5 sierpnia 2022 r., VI Ga 448/21,‎wydanego w sprawie z powództwa B. spółki akcyjnej w W.‎przeciwko A.K.‎o zapłatę, 1. odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania;

2. zasądza od A.K. na rzecz B. spółki akcyjnej w W. 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł kosztów postępowania.

UZASADNIENIE

Powód B. spółka akcyjna w W. wniósł o zasądzenie od pozwanego A.K. 57 671,78 zł z odsetkami w wysokości czterokrotności odsetek lombardowych od należności złotowych wynoszących na dzień wniesienia pozwu 10%.Wyrokiem z 9 czerwca 2021 r. Sąd Rejonowy w Rzeszowie oddalił powództwo.Wyrokiem z 5 sierpnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie zmienił ww. wyrok w ten sposób, że: zasądził od pozwanego na rzecz powoda 43 441,38 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 21 września 2018 r. do dnia zapłaty, oddalił powództwo w pozostałym zakresie oraz oddalił apelację w pozostałym zakresie.Pozwany zaskarżył wyrok Sądu drugiej instancji skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, którego celem jest uzyskanie prejudykatu umożliwiającego dochodzenie od Skarbu Państwa roszczeń odszkodowawczych za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej.Zgodnie z art. 4249 k.p.c. Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeżeli jest oczywiście bezzasadna. Oczywista bezzasadność skargi powinna być oceniana w powiązaniu z jej celem, którym jest uzyskanie odszkodowania od Skarbu Państwa z tytułu wydania niezgodnego z prawem orzeczenia sądu (art. 4171 § 2 k.c.).Utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazuje, że niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c. w zw. z art. 4171 § 2 k.c. jest tylko takie orzeczenie, którego nieprawidłowość jest rażąca, ma charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty (zob. np. postanowienia SN: z 19 kwietnia 2018 r., V CNP 50/17, z 26 kwietnia 2018 r., IV CNP 53/17).

Orzeczenie powinno być sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć albo wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (zob. wyroki SN: z 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05; z 7 lipca 2006 r., I CNP 33/06; z 3 czerwca 2009 r., IV CNP 18/09; postanowienie SN z 19 kwietnia 2018 r., V CNP 50/17). Podstawą uwzględnienia skargi jest stwierdzona wadliwość orzeczenia, która ma charakter zasadniczy i ewidentny. Bezprawność judykacyjną w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c., definiuje się w sposób autonomiczny - węższy od bezprawności w rozumieniu przepisów o odpowiedzialności odszkodowawczej w prawie materialnym, z uwzględnieniem specyfiki sądowego stosowania prawa, istoty władzy sądowniczej i niezawisłości sędziowskiej (zob. wyroki SN: z 17 maja 2006 r., I CNP 14/06; z 28 marca 2007 r., II CNP 124/06; z 3 czerwca 2009 r., IV CNP 116/08; z 19 kwietnia 2018 r., V CNP 50/17).Oczywiście bezzasadna, w rozumieniu powyższego przepisu, jest skarga, której zarzuty nie wskazują na opisane wyżej, kwalifikowane naruszenie prawa.Taka sytuacja występuje w rozpoznawanej skardze.

Uchybienia zarzucane w rozpoznawanej skardze nie mają charakteru oczywistego i rażącego naruszenia prawa, w rozumieniu wskazanym na wstępie. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4249 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 oraz art. 42412 k.p.c. Jacek Grela‎ (M.M.)[a.ł]