Supreme Court rejects renewal appeal against its own final ruling on eviction as procedurally inadmissible.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal for renewal of proceedings against its own final decision rejecting a constitutional complaint. The applicant argued that the court was improperly staffed by a newly appointed judge and that the rejection was based on formal defects. The court ruled that appeals against Supreme Court rulings are constitutionally excluded, making such a renewal request procedurally inadmissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 175 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 183 Konstytucji RP; Art. 394 k.p.c.; Art. 398 k.p.c.; Art. 424 k.p.c.; Art. 399 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: Appeals against Supreme Court rulings are constitutionally excluded, rendering renewal appeals against such decisions inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
I CNP 109/24 POSTANOWIENIE 10 grudnia 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Góra-Błaszczykowska na posiedzeniu niejawnym 10 grudnia 2024 r. w Warszawiew sprawie ze skargi I.K. o wznowienie postępowania o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Najwyższego z 20 lutego 2024 r., I CNP 196/22,wydanego w sprawie z powództwa Gminy Miejskiej Krakówprzeciwko I.K.o eksmisję, odrzuca skargę o wznowienie postępowania .
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 20 lutego 2024 r. w sprawie o sygn. akt I CNP 196/22 Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z 23 czerwca 2022 r., sygn. akt II Ca 3014/21 w sprawie z powództwa Gminy Miejskiej Kraków przeciwko I.K. o eksmisję.I.K. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z 20 lutego 2024 r., wnosząc o jego uchylenie i rozpoznanie skargi o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem wyroku i jej uwzględnienie.W uzasadnieniu skarżąca powołała się na niewłaściwe obsadzenie Sądu Najwyższego, bowiem początkowo do sprawy został wyznaczony Sędzia SN Dariusz Dończyk, a następnie sprawę rozpoznawał Sędzia SN Krzysztof Grzesiowski, który został powołany do orzekania 6 grudnia 2023 r. i jest tzw.
„neo-sędzią”. Zdaniem skarżącej sędzia w sposób błędny doszukał się braków formalnych skargi w postaci niewykazania szkody, co skutkowało jej odrzuceniem. Ponadto skarżąca dostrzegła, że również w innych sprawach, w których jest stroną, toczących się przed Sądem Najwyższym, skład tego Sądu był nienależycie obsadzany. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego odrzucającym skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu.Nie ulega wątpliwości, że orzeczenia Sądu Najwyższego nie podlegają zaskarżeniu.
W judykaturze wielokrotnie wyjaśniono tę kwestię (zob. np. postanowienia SN: z 12 czerwca 2012 r., III SO 7/12; z 13 marca 2012, III SO 3/12 i z 22 czerwca 2023 r., III CZ 464/22).Jak trafnie podkreślono w postanowieniu z 5 października 2023 r., I CSK 2826/23, zaskarżalność orzeczenia Sądu Najwyższego stanowiłaby wyjątek, który musiałby być wyraźnie uregulowany. Wyłączenie zaskarżenia orzeczeń Sądu Najwyższego wynika z ustrojowego usytuowania tego Sądu (art. 175 i art. 183 Konstytucji RP), który nie jest sądem powszechnym, a więc ani sądem pierwszej, ani sądem drugiej instancji.
W każdym systemie sądownictwa istnieje najwyższa instancja sądowa, której orzeczenia nie podlegają dalszemu zaskarżeniu. Tak jest co do orzeczeń - wyroków i postanowień - Sądu Najwyższego. Stronie nie przysługuje ani zażalenie (art. 3941 k.p.c.), ani skarga kasacyjna (art. 3981 k.p.c.), ani skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.). Identyczną argumentację należy odnieść do skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Sądu Najwyższego (art. 399 k.p.c.). Biorąc pod uwagę przedstawione argumenty, skargę należało odrzucić na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.(P.H.)r.g.