Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II CNP 58/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with procedural prerequisites for extraordinary cassation remedy.

Numero d'incarto II CNP 58/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's extraordinary appeal against a final judgment, ruling that the plaintiff failed to meet the statutory prerequisites for filing such a remedy. The plaintiff argued violations of civil and constitutional rights but did not demonstrate that all ordinary legal remedies had been exhausted or that a special exception to the subsidiarity principle applied. Consequently, the court held that the appeal was inadmissible because the plaintiff neglected the duty to utilize available means of legal redress.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.: An extraordinary appeal for non-compliance with the law is admissible only if the applicant proves the exhaustion of all other legal remedies or that a special exception to the subsidiarity principle exists due to significant legal violations or specific circumstances preventing the use of other remedies.

Parole chiave

Generato dall'IA
extraordinary appeal subsidiarity principle exhaustion of remedies procedural prerequisites cassation remedy

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż skarżący z przyczyn leżących po jego stronie nie skorzystał z możliwości wniesienia skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego, stąd nie została spełniona przesłanka przewidziana w art. 4241 § 1 k.p.c. Wyjątek od zasady subsydiarności wynika z art.
Art. 4241 § 2 k.p.c.
Wyjątek od zasady subsydiarności wynika z art. 4241 § 2 k.p.c. Dotyczy on wypadków szczególnych, gdy niezgodność orzeczenia z prawem ma charakter kwalifikowany i wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.
Art. 4248 § 2 k.p.c.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c. odrzucił skargę jako nie spełniającą wymagań określonych w art.
Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
odrzucił skargę jako nie spełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. W przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu orzeczono na podstawie § 2 ust.
§ 2 ust. 2 i 3 w zw. z § 13 ust. 5 pkt 2 i § 6 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa
O zwrocie kosztów zastępstwa procesowego pozwanego Skarbu Państwa orzeczono na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz.
art. 99 k.p.c.
z art. 99 k.p.c. i § 13 ust.
art. 6 k.c
przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w S., wskazując na naruszenie art. 6 k.c., art.
art. 386 § 2 k.p.c
z art. 386 § 2 k.p.c., art.
art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
386 § 2 k.p.c., art. 45 ust. 1 Konstytucji RP i art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, Nr 1, poz. 17
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, Nr 1, poz. 17; z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, niepubl.; z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, niepubl.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2008 r., I CNP 21/08, niepubl.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2008 r., I CNP 21/08, niepubl.).
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2006 r., I CNP 4/2006, OSNC 2006, Nr 6, poz. 113
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2006 r., I CNP 4/2006, OSNC 2006, Nr 6, poz. 113; z dnia 28 kwietnia 2011 r., I CNP 87/10, niepubl.; z dnia 21 grudnia 2011 r., II CNP 49/11, niepubl.; z dnia 10 sierpnia 2012 r., II CNP 36/12, niepubl.).
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 2011 r., I CNP 87/10, niepubl.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia 2011 r., II CNP 49/11, niepubl.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2012 r., II CNP 36/12, niepubl.
I CNP 5/05
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with legal analysis requirement for vacating final judgment.
I CNP 28/05
17; z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, niepubl.; z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CNP 58/12 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Anna Owczarek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 listopada 2012 r., skargi M. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 września 2011r., wydanego w sprawie z powództwa M. B. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w S. o zapłatę, 1) odrzuca skargę, 2) zasądza od M. B. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 5.400,- (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, 3) przyznaje adwokat D.

L., prowadzącej Kancelarię Adwokacką, od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego kwotę 5.400,- (pięć tysięcy czterysta) zł podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu powodowi M. B. Uzasadnienie 2 Powód M. B. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 września 2011 r., którym oddalono apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 1 lutego 2011 r. w sprawie z powództwa M.

B. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w S., wskazując na naruszenie art. 6 k.c., art. 378 i art. 379 pkt 2 w zw. z art. 386 § 2 k.p.c., art. 45 ust. 1 Konstytucji RP i art. 44 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył: Jako podstawę złożenia skargi wskazano wprost art. 4241 § 1 k.p.c. Oznacza to, że na skarżącym spoczywał obowiązek wykazania przesłanki procesowej polegającej na niemożności doprowadzenia do zmiany lub uchylenia wyroku poprzez wykorzystanie przysługujących uprzednio bądź w dacie wniesienia skargi jej środków prawnych.

Jak przyjmuje się w orzecznictwie sądowym i nauce prawa, wskazana skarga ma charakter nadzwyczajnego środka zaskarżenia, a założeniem wywołanego nią postępowania jest jego subsydiarność. Powinno być ono wszczynane tylko wtedy, gdy strona wykorzystała wszystkie środki prawne, które mogłyby doprowadzić do zmiany lub uchylenia wyroku. Zgodnie z przepisem art. 4243 § 1 pkt 5 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku powinna zawierać między innymi przedstawienie okoliczności potwierdzających, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Oznacza to, iż skarżący jest ustawowo zobligowany do przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie - w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia - było lub jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn nie mogłoby odnieść skutku. Ciąży na nim zatem obowiązek ujawnienia i wykazania, w sposób wyczerpujący i nie budzący wątpliwości, w drodze stosownego wywodu, przy powołaniu odpowiednich przepisów, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić jego wzruszenie (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, Nr 1, poz. 17; z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, niepubl.; z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140; z dnia 27 stycznia 2006 r., sygn. akt III CNP 23/05, OSNC z 2006 r., nr 7 - 8, poz. 140; z dnia 28 czerwca 2011 r.

I CNP 16/11, 3 niepubl.; z dnia 22 czerwca 2012 r., V CNP 94/11, niepubl., z dnia 13 września 2012r., IV CNP 34/12, niepubl.). Skarga jest niedopuszczalna jeżeli strona nie wykorzystała przysługujących jej środków odwoławczych i środków zaskarżenia dla usunięcia wad procesowych lub materialno-prawnych orzeczenia. Obowiązku skorzystania z przysługującego stronie środka prawnego, np. ze skargi kasacyjnej, nie wyłącza jej subiektywne przekonanie, iż środek ten nie odniósłby zamierzonego skutku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2007r., I CNP 5/07, niepubl.).

Chybione są wywody skarżącego, że wystarczającą przesłanką jest okoliczność, że w zakresie jednego z zarzutów, tj. nieważności postępowania, która według jego twierdzeń miała wynikać z niewłaściwej reprezentacji pozwanego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, nie mógłby powołać jako podstawy nieważnościowej i tym samym wykorzystać ewentualnej skargi o wznowienie postępowania. Rzecz bowiem w tym że, z uwagi na wartość przedmiotu sporu i pozostałe wskazywane przyczyny rzekomej niezgodności z prawem, powodowi przysługiwało uprawnienie wniesienia skargi kasacyjnej, którego nie zrealizował.

W sprawie Sądu Apelacyjnego w S. sygn. akt I A Ca …/11 powód wezwany do nadesłania oryginału wniosku z dnia 14 października 2011 r. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi kasacyjnej, nie uzupełnił braku w zakreślonym terminie, stąd wniosek ten został zwrócony, a do ustanowienia pełnomocnika i wniesienia skargi nie doszło. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż skarżący z przyczyn leżących po jego stronie nie skorzystał z możliwości wniesienia skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego, stąd nie została spełniona przesłanka przewidziana w art. 4241 § 1 k.p.c. Wyjątek od zasady subsydiarności wynika z art. 4241 § 2 k.p.c. Dotyczy on wypadków szczególnych, gdy niezgodność orzeczenia z prawem ma charakter kwalifikowany i wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.

Skarga przysługuje wówczas również od prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie wydanego przez sąd pierwszej lub drugiej instancji, nawet jeżeli strony nie skorzystały z przysługujących im środków prawnych, chyba że w chwili wnoszenia skargi nadal jest możliwa zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych Wyjątkowy wypadek, o którym 4 mowa w art. 4241 § 2, należy w skardze odpowiednio skonkretyzować i uprawdopodobnić (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2008 r., I CNP 21/08, niepubl.).

Dodatkowym ustawowym obowiązkiem - poza wykazaniem, że uchylenie lub zmiana zaskarżonego wyroku nie jest możliwa - jest wówczas wykazanie, że występuje wyjątkowy wypadek i to nie tylko ze względu na kwalifikowany charakter niezgodności wyroku z prawem, ale także z punktu widzenia przyczyn nieskorzystania przez stronę z możliwości zaskarżenia wyroku (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2006 r., I CNP 4/2006, OSNC 2006, Nr 6, poz. 113; z dnia 28 kwietnia 2011 r., I CNP 87/10, niepubl.; z dnia 21 grudnia 2011 r., II CNP 49/11, niepubl.; z dnia 10 sierpnia 2012 r., II CNP 36/12, niepubl.).

Za wypadek wyjątkowy w rozumieniu powyższego przepisu uznaje się m.in. nieskorzystanie przez stronę z przysługującego jej środka zaskarżenia z powodu ciężkiej choroby, katastrofy, klęski żywiołowej lub błędnej informacji udzielonej przez pracownika sądu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2006 r., I CNP 4/2006, OSNC 2006, nr 6, poz. 113). Skarga powoda nie powołuje jednak powyższej podstawy skargi. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c. odrzucił skargę jako nie spełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. W przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu orzeczono na podstawie § 2 ust. 2 i 3 w zw. z § 13 ust. 5 pkt 2 i § 6 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.

U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). O zwrocie kosztów zastępstwa procesowego pozwanego Skarbu Państwa orzeczono na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 169, poz. 1417) w zw. z art. 99 k.p.c. i § 13 ust. 5 pkt 2, § 6 pkt 7 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów. jw