Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
I CZ 86/12 Generato dall'IA

Supreme Court overturns lower court ruling denying service of judgment due to clerical error in non-procedural case.

Numero d'incarto I CZ 86/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Accolto (Allowed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the District Court's refusal to serve the applicant with the reasoned judgment, ruling the lower court's strict formalism unjustified. The applicant, represented by a professional lawyer, argued that a clerical error in the document's date and title did not prevent proper service. The court held that obvious clerical mistakes do not bar the commencement of proceedings under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 130 § 1 zdanie drugie k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c.: Clerical errors or mislabeling of documents in non-procedural proceedings do not constitute an obstacle to the proper service and adjudication of the case.

Parole chiave

Generato dall'IA
clerical error service of judgment non-procedural proceedings Civil Procedure Code formalism supreme court review procedural defect

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 130 § 1 zdanie drugie k.p.c.
Nie mogło zatem ulegać wątpliwości, że wniosek dotknięty był oczywistą omyłką pisarską i powinnością Sądu Okręgowego (orzekającego w składzie trzech sędziów zawodowych) było dostosowanie się do dyrektywy zawartej w art. 130 § 1 zdanie drugie w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
130 § 1 zdanie drugie w związku z art. 391 § 1 k.p.c. Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 39815 § 1 k.p.c.
z art. 39815 § 1 k.p.c.).
art. 391 § 1 k.p.c
130 § 1 zdanie drugie w związku z art. 391 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 39815 § 1 k.p.c
z art. 39815 § 1 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt I CZ 86/12 POSTANOWIENIE Dnia 4 lipca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z wniosku T. S. przy uczestnictwie H. S. i in., o stwierdzenie nabycia spadku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lipca 2012 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 24 stycznia 2012 r., uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie 2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy odmówił wnioskodawcy – reprezentowanemu przez profesjonalnego pełnomocnika - doręczenia „wyroku z uzasadnieniem” wydanego w dniu 18 listopada 2011 r. w sprawie o sygnaturze V Ca …, albowiem w rzeczywistości w powyższej dacie wydane zostało postanowienie. W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawca zażądał jego uchylenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest oczywiście uzasadnione i z tego względu zasługiwało na uwzględnienie. Sąd Okręgowy wykazując się skrajnym, niepożądanym z punktu widzenia dobra wymiaru sprawiedliwości, formalizmem i przechodząc do porządku na regulacją zawartą w art. 130 § 1 zdanie drugie k.p.c., przyjął, że wniosek nie może zostać zrealizowany, gdyż w sprawie – toczącej się w postępowaniu nieprocesowym – orzeczenie w postaci wyroku w ogóle nie zostało wydane. A przecież z przepisu tego wyraźnie wynika, że mylne oznaczenie pisma procesowego lub inne oczywiste niedokładności nie stanowią przeszkody do nadania pismu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym.

Przepis ten ma walor ogólny i ustanawia regułę bez jej różnicowania podmiotowego. Bez znaczenia jest więc, czy strona (uczestnik postępowania nieprocesowego) działa osobiście, czy przez pełnomocnika, w tym zawodowego. Trzeba podkreślić, że pełnomocnik wnioskodawcy w przedmiotowym wniosku dokładnie oznaczył sygnaturę akt sprawy oraz podał prawidłową datę orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (k. 1115). Nie mogło zatem ulegać wątpliwości, że wniosek dotknięty był oczywistą omyłką pisarską i powinnością Sądu Okręgowego (orzekającego w składzie trzech sędziów zawodowych) było dostosowanie się do dyrektywy zawartej w art. 130 § 1 zdanie drugie w związku z art. 391 § 1 k.p.c. Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c.). db