Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II CZ 97/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal regarding expert witness fees included in second-instance litigation costs.

Numero d'incarto II CZ 97/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellants' appeal against the lower court's decision on litigation costs. The appellants argued that expert witness fees should not be counted as second-instance costs because no separate ruling addressed them. The court rejected this, noting the lower court had already ruled on the expert's fees and that such costs are legally included in the second-instance cost calculation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 98 § 1 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.; Art. 380 k.p.c.; Art. 394 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c. Expert witness fees are a component of litigation costs subject to allocation under the principle of Art. 98 § 1 of the Code of Civil Procedure, and their inclusion in second-instance costs is valid when the lower court has ruled on them.

Parole chiave

Generato dall'IA
litigation costs allocation expert witness fees second instance procedure civil procedure code costs of proceedings appeal dismissal judicial expert remuneration

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 98 § 1 k.p.c.
Wynagrodzenie biegłego jest wydatkiem, który jest także składnikiem kosztów procesu podlegającym rozliczeniu według zasady określonej w art. 98 § 1 k.p.c. Wbrew twierdzeniu żalących, o wysokości wydatków z tego tytułu rozstrzygnął Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2011 r.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 380 k.p.c.
na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania drugoinstancyjnego możliwa byłaby kontrola postanowienia o przyznaniu biegłemu wynagrodzenia ale tylko wówczas, gdyby żalący złożyli taki wniosek na podstawie art. 380 k.p.c., co jednak nie nastąpiło.
Art. 394 § 2 k.p.c.
przy okazji rozpoznawania zażalenia na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania drugoinstancyjnego (art. 3941 § 2 k.p.c.; por.
Art. 394 § 3 k.p.c.
przy okazji rozpoznawania zażalenia na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania drugoinstancyjnego (art. 3941 § 2 k.p.c.; por.
Art. 398 § 14 k.p.c.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c
Wynagrodzenie biegłego jest wydatkiem, który jest także składnikiem kosztów procesu podlegającym rozliczeniu według zasady określonej w art. 98 § 1 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
art. 380 k.p.c
na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania drugoinstancyjnego możliwa byłaby kontrola postanowienia o przyznaniu biegłemu wynagrodzenia ale tylko wówczas, gdyby żalący złożyli taki wniosek na podstawie art. 380 k.p.c., co jednak nie nastąpiło.
art. 3941 § 2 k.p.c
przy okazji rozpoznawania zażalenia na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania drugoinstancyjnego (art. 3941 § 2 k.p.c.; por.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CZ 97/11 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) w sprawie z powództwa B. K. i W. K. przeciwko M. G. i M. T. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2011 r., zażalenia pozwanych na postanowienie o kosztach zawarte w punkcie 2 wyroku Sądu Okręgowego z dnia 19 kwietnia 2011 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 31 maja 2011 r. (k. 511) Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie pozwanych w części odnoszącej się do rozstrzygnięcia o kosztach procesu przed Sądem I instancji, zawartego w pkt 1b i 1c wyroku Sądu Okręgowego z dnia 19 kwietnia 2011 r. (k. 477 v).

W tej sytuacji zażalenie pozwanych z dnia 21 kwietnia 2011 r. (k. 495) zaskarża obecnie orzeczenie o kosztach postępowania drugoinstancyjnego zawarte w pkt 2) wyroku Sądu Okręgowego z dnia 19 kwietnia 2011 r. (k. 477v). Sąd ten przyjął, że na zasądzoną kwotę 4.290,71 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania drugoinstancyjnego składają się poniesione przez powodów koszty wynagrodzenia biegłego w wysokości 2.272,71 zł, opłata od apelacji 818 zł i koszty zastępstwa procesowego 1.200 zł, o których orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. W zażaleniu pozwani wywodzą, że koszty opinii biegłego wykonanej w postępowaniu przed Sądem II instancji nie mogą zostać zaliczone do kosztów postępowania apelacyjnego i stanowić przedmiotu rozliczeń, ponieważ nie rozstrzygnięto o wysokości wydatków z tego tytułu, a pozwani nie otrzymali postanowienia w tym przedmiocie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Wynagrodzenie biegłego jest wydatkiem, który jest także składnikiem kosztów procesu podlegającym rozliczeniu według zasady określonej w art. 98 § 1 k.p.c. Wbrew twierdzeniu żalących, o wysokości wydatków z tego tytułu rozstrzygnął Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2011 r. wydanym na posiedzeniu niejawnym (k. 464-465), którym przyznał biegłemu wynagrodzenie brutto w kwocie 2.272,71 zł. Twierdzenie pozwanych zawarte w uzasadnieniu zażalenia, że nigdy nie otrzymali tego postanowienia nie jest prawdziwe, ponieważ pozwani właśnie to postanowienie z dnia 19 kwietnia 2011 r. (k. 464 – 465) o przyznaniu biegłemu wynagrodzenia otrzymali w dniu 27 kwietnia 2011 (k. 475), a następnie zaskarżyli je zażaleniem z dnia 29 kwietnia 2011 r. (k. 499). 3 Przy rozpoznawaniu zażalenia z dnia 21 kwietnia 2011 r. na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania drugoinstancyjnego możliwa byłaby kontrola postanowienia o przyznaniu biegłemu wynagrodzenia ale tylko wówczas, gdyby żalący złożyli taki wniosek na podstawie art. 380 k.p.c., co jednak nie nastąpiło.

Postanowienie sądu drugiej instancji o przyznaniu biegłemu wynagrodzenia, wydane w związku z prowadzeniem postępowania dowodowego przed tym sądem, nie jest samodzielnie zaskarżalne, a zatem kontrola jego zasadności jest możliwa tylko na wniosek na podstawie art. 380 k.p.c. przy okazji rozpoznawania zażalenia na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania drugoinstancyjnego (art. 3941 § 2 k.p.c.; por. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 2011 r., II CZ 79/10 niepubl.). W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.