Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II CZ 101/09 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, ruling that withdrawal of claim does not bar re-filing if material deadlines have passed.

Numero d'incarto II CZ 101/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a cassation complaint. The appellant argued that the appellate court's ruling closed the door to filing a lawsuit due to expired statutory deadlines, but the court held that cassation appeals against rulings dismissing appeals are inadmissible under the Civil Procedure Code. The court determined that while the withdrawal of the claim allowed for a new filing, the specific material law deadlines had already expired, placing the risk of loss on the party for their procedural errors.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3981 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 1, 3 k.p.c.: Cassation complaints against rulings dismissing appeals are inadmissible; withdrawal of a claim does not preclude re-filing, but expired material deadlines remain a bar regardless of procedural reset.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility withdrawal of claim statutory limitation period re-filing of lawsuit Civil Procedure Code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3981 § 1 k.p.c.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że, zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c., nie przysługuje skarga kasacyjna od postanowienia oddalającego zażalenie na zarządzenie o zwrocie pozwu.
Art. 3941 § 1 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 1 i 3 k.p.c.).
Art. 3941 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 1 i 3 k.p.c.).
art. 3981 § 1 k.p.c
W uzasadnieniu wyjaśnił, że, zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c., nie przysługuje skarga kasacyjna od postanowienia oddalającego zażalenie na zarządzenie o zwrocie pozwu.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CZ 101/09 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca) w sprawie z powództwa M. J. przeciwko „E.(...)” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. o ustalenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 lutego 2010 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 20 sierpnia 2009 r., sygn. akt I WSC (…) [I ACz (…)], oddala zażalenie. Uzasadnienie Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w P. zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2009 r. zwrócił pozew powodowi M.

J. ze względu na nieusunięcie braków formalnych pozwu. W uzasadnieniu wyjaśnił, że pełnomocnik powoda w zakreślonym terminie sprecyzował żądanie pozwu w zakresie oznaczenia lokalu powoda, nie określił natomiast umowy sprzedaży, która narusza interes powoda. Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 21 maja 2009 r. oddalił zażalenie powoda na to zarządzenie. Powód wniósł zażalenie na wymienione postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 5 2 sierpnia 2009 r. odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

W dniu 14 sierpnia 2009 r. pełnomocnik powoda wniósł skargę kasacyjną na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 21 maja 2009 r. Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2009 r. odrzucił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wyjaśnił, że, zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c., nie przysługuje skarga kasacyjna od postanowienia oddalającego zażalenie na zarządzenie o zwrocie pozwu. Poza tym od jednego orzeczenia przysługuje jeden środek zaskarżenia, zaś powód już wcześniej wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 21 maja 2009 r.

W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego pełnomocnik powoda zarzucił naruszenie art. 3981 § 1 k.p.c. Podkreślił, że postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 21 maja 2009 r. zamyka powodowi możliwość wytoczenia powództwa w związku z upływem trzyletniego terminu określonego w art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw dotyczących nabywania nieruchomości. Przewodniczący Wydziału II w Izbie Cywilnej Sądu Najwyższego pismem z dnia 14 stycznia 2010 r. zwrócił powodowi pismo o „cofnięciu pozwu” z uwagi na niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przede wszystkim trzeba sprzeciwić się twierdzeniu skarżącego, że dopuszczalność skargi kasacyjnej od postanowień zależy od tego, czy dane postanowienie kończy postępowanie w sprawie. Ujęcie normatywne jest inne: niedopuszczalność skargi kasacyjnej na postanowienia jest zasadą, od której zamknięty katalog wyjątków został przewidziany w art. 3981 § 1 k.p.c. Zwrot pozwu powoduje, co do zasady, że wniesiony pozew nie wywołuje żadnych skutków prawnych. W szczególności zatem jest możliwe i dopuszczalne ponowne wystąpienie z pozwem w danej sprawie.

Ponowne wytoczenie powództwa jest zatem właściwe do „naprawienia” nieprawidłowości, które spowodowały zwrot pozwu. Jest oczywiste, że w wyjątkowych wypadkach ta droga postępowania ze względu na brzmienie konkretnych norm materialnoprawnych będzie niemożliwa. Tak jest w analizowanej sprawie, ze względu na upływ terminów zawitych do wniesienia powództwa. Powstanie takiej sytuacji nie jest jednak konsekwencją zwrotu pozwu, lecz wadliwego przygotowania pozwu oraz złożenia go tuż przed upływem terminu prekluzyjnego. To strona ponosi ryzyko i konsekwencje zbyt późnego dochodzenia należnych jej roszczeń.

Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 1 i 3 k.p.c.).