Supreme Court dismisses appeal for retrial on marital property division due to lack of new evidence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal for a retrial regarding a final judgment on marital property division. The appellant claimed newly discovered evidence existed that she could not have used during the long proceedings, but the lower court correctly found these circumstances were known facts within her control. The court ruled that the requirement for objective impossibility of using evidence was not met, as the appellant had professional legal representation and broad knowledge of the marital assets.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 403 § 2 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.: A request for retrial based on new evidence is inadmissible if the party could have reasonably discovered and used such evidence during the original proceedings, particularly when professional legal representation was present and the subject matter was thoroughly examined.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 92/08 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie ze skargi M.G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 maja 2006 r., sygn. akt [...] w sprawie z wniosku M.G. przy uczestnictwie W.G. o podział majątku dorobkowego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 stycznia 2009 r., zażalenia M.G. na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 listopada 2006 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 30 maja 2006 r.
Sąd Okręgowy w K. uwzględnił częściowo apelację wnioskodawczyni M.G., korygując postanowienie Sądu Rejonowego w S. z dnia 7 lutego 2006 r. wydane w sprawie o podział majątku wspólnego. Postanowieniem z dnia 20 marca 2007 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej wnioskodawczyni do rozpoznania. W dniu 25 sierpnia 2006 r. M.G. złożyła skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 30 maja 2006 r., powołując się na podstawę restytucyjną (art. 403 § 2 k.p.c.), twierdziła bowiem, że po zakończeniu postępowania w II instancji ujawniły się dowody, z których nie mogła dotychczas skorzystać.
Postanowieniem z dnia 21 listopada 2006 r. Sąd Okręgowy oddalił skargę, ponieważ - w ocenie Sądu – nie została spełniona przesłanka wznowienia. Powołane przez skarżącą „nowe dowody” mogły być, bowiem, ujawnione i wykorzystane w wieloletnim postępowaniu o podział majątku wspólnego; dotyczyły one okoliczności znanych, będących przedmiotem postępowania. Wnioskodawczyni, korzystająca w sprawie o podział majątku wspólnego z profesjonalnego zastępstwa prawnego, nie może się w szczególności powoływać na przyczyny subiektywne, np. na swój stan emocjonalny.
Wnioskodawczyni w zażaleniu domagała się uchylenia postanowienia z dnia 21 listopada 2006 r. zarzucając:
1) naruszenie art. 403 § 2 k.p.c. przez oddalenie skargi o wznowienie;
2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na przyjęciu, iż skarżąca miała obiektywną możliwość przedstawienia dowodów powołanych w skardze;
3) naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. poprzez nierozważenie całokształtu okoliczności przytoczonych w skardze. 3
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne. Wznowienie postępowania z przyczyn restytucyjnych (art. 403 § 2 k.p.c.) może nastąpić tylko przy wykazaniu, że istotnych okoliczności i środków dowodowych strona nie mogła dotychczas wykorzystać. Sąd Okręgowy trafnie zauważył, iż skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek restytucyjnych. Wynika to bądź z jej twierdzeń, bądź z niewiarygodności sugestii o niemożności powołania się na pewne środki dowodowe w długotrwałej sprawie o podział dorobku, w której badany był w sposób wszechstronny przedmiot podziału, gdy z natury rzeczy małżonkowie mają szeroką wiedzę o ich sferze majątkowej. Niemożność powołania się na nowe dowody musi być obiektywna i wykazana w sposób racjonalny. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, że skarżąca nie zadośćuczyniła temu wymaganiu. W konsekwencji należało oddalić zażalenie (art. 39815 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).