Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II CSK 38/08 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed as inadmissible due to inflated claim value below statutory threshold.

Numero d'incarto II CSK 38/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal because the appellant's claimed value of the dispute exceeded the actual value determined in the first-instance judgment. The appellant argued for a higher value to meet the admissibility threshold under Article 3982 of the Civil Procedure Code, while the respondent requested dismissal. The court rejected the appeal as inadmissible because the claimed value was not supported by the original judgment and violated the statutory limit for property rights cases.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation appeal in property rights cases is inadmissible if the claimed value of the subject matter exceeds the actual value of the dispute as determined in the first-instance judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility value of dispute threshold property rights cases Civil Procedure Code inflated claim value

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Skoro wynik tej kontroli wskazuje na niedopuszczalne zawyżenie przez wnioskodawczynię w skardze kasacyjnej wartości przedmiotu zaskarżenia, skarga ta – stosownie do dyspozycji art. 3986 § 3 k.p.c. - podlega odrzuceniu.
Art. 1 pkt 11 i 13 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych
Określony przytoczonym przepisem próg dopuszczalności skargi kasacyjnej wprowadzony został przepisami art. 1 pkt 11 i 13 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.
Art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych
W skardze kasacyjnej opartej na podstawie określonej w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 2 ust. 5, 6 i 7 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków
powódka zarzuciła Sądowi Okręgowemu błędną wykładnię art. 2 ust. 5, 6 i 7 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tekst jednolity: Dz.
art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c
W skardze kasacyjnej opartej na podstawie określonej w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 3986 § 3 k.p.c
Skoro wynik tej kontroli wskazuje na niedopuszczalne zawyżenie przez wnioskodawczynię w skardze kasacyjnej wartości przedmiotu zaskarżenia, skarga ta – stosownie do dyspozycji art. 3986 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 14 listopada 1997 r., III CZ 82/97
postanowienie z dnia 22 kwietnia 2002 r., II UZ 11/02
postanowienie z dnia 30 maja 2007 r., I CZ 38/07
postanowienie z dnia 18 października 2000 r., II UZ 124/00
wyrok z dnia 13 czerwca 1997 r., I CKN 46/97

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CSK 38/08 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Maria Grzelka SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca) w sprawie z powództwa U. G. przeciwko Gminie M. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2008 r., skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 22 marca 2007 r., sygn. akt II Ca (…), odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 1.200 (jeden tysiąc dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie Sąd Rejonowy w M. wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2006 r. oddalił powództwo U. G. o zobowiązanie pozwanej Gminy M. do złożenia oświadczenia woli o odpłatnym nabyciu z dniem 3 kwietnia 2002 r. wybudowanej części sieci wodociągowej rozpoczynającej się za zespołem zaworu z wodomierzem głównym w budynku na działce (...)/1, przechodzącej przez działkę (...)5 i kończącego się na działce (...)/2 za cenę 8.378,69 zł, o odpłatnym nabyciu z dniem 26 marca 2002 r. wybudowanej części sieci kanalizacyjnej, rozpoczynającej się za pierwszą studzienką od strony budynku na działce (...)/1, oznaczoną rzędnymi 69,65 i 67,99 i kończącą się przed studzienką na działce (...)/4, oznaczoną rzędnymi 67,26 i 66,06 za cenę 10.937,27 zł oraz o odpłatnym nabyciu z dniem 14 stycznia 2002 r. połowy współwybudowanej części sieci 2 kanalizacyjnej rozpoczynającej się studzienką na działce (...)/4, oznaczoną rzędnymi 67,26 i 66,06, przechodzącej przez działkę (...)81 i kończącej się na działce (...)/2 studzienką oznaczoną rzędnymi 66,96 i 65,30 za cenę 4.500 zł i zasądził od powódki na rzecz pozwanej kwotę 4.800 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z dnia 22 marca 2007 r. oddalił apelację powódki od powyższego wyroku i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego. W skardze kasacyjnej opartej na podstawie określonej w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c. powódka zarzuciła Sądowi Okręgowemu błędną wykładnię art. 2 ust. 5, 6 i 7 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858). W konkluzji wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwana wniosła o jej oddalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. Określony przytoczonym przepisem próg dopuszczalności skargi kasacyjnej wprowadzony został przepisami art. 1 pkt 11 i 13 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 13, poz. 98). Stosownie do art. 3 tej ustawy, przepisy dotychczasowe stosuje się jedynie do złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczeń wydanych przed wejściem w życie nowej regulacji, tj. przed dniem 6 lutego 2005 r.

W rozpoznawanej sprawie, mającej niewątpliwie charakter sprawy o prawa majątkowe, skarga kasacyjna wniesiona została od wyroku Sądu drugiej instancji wydanego 22 marca 2007 r. O jej dopuszczalności decyduje zatem wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana w art. 3982 § 1 k.p.c. Skarżąca określiła tę wartość na sumę 54.229,15 zł, podczas gdy wartość przedmiotu sporu oznaczona została na kwotę 22.155,98 zł. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało już wyjaśnione, ze wartość przedmiotu zaskarżenia nie może być wyższa od wartości przedmiotu sporu przyjętej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, chyba że – co w konkretnym stanie faktycznym nie miało miejsca - nastąpiło dopuszczalne rozszerzenie powództwa albo zasądzenie ponad jego żądanie (por. m.in. postanowienia: z dnia 14 listopada 1997 r., III CZ 82/97, nie publ.; z dnia 22 kwietnia 2002 r., II UZ 11/02, OSNP 2002, nr 17, poz. 7; z 3 dnia 30 maja 2007 r., I CZ 38/07, nie publ.).

Sąd Najwyższy jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli zmierzającej do ustalenia, czy wskazana w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia została oznaczona według przytoczonych wyżej zasad (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2000 r., II UZ 124/00, OSNAP 2002, nr 12, poz. 294; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 1997 r., I CKN 46/97, OSNC 1997, nr 11, poz. 180). Skoro wynik tej kontroli wskazuje na niedopuszczalne zawyżenie przez wnioskodawczynię w skardze kasacyjnej wartości przedmiotu zaskarżenia, skarga ta – stosownie do dyspozycji art. 3986 § 3 k.p.c. - podlega odrzuceniu.

Z tych tez względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.