Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II CSK 32/08 Generato dall'IA

Supreme Court voids appeal due to death of party without court notification, requiring retrial.

Numero d'incarto II CSK 32/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court voided the lower court's appeal decision because the deceased party, M.S., was not notified of the appeal hearing before the judgment was rendered. The court found this procedural flaw violated the law regarding the rights of heirs and parties. Consequently, the case was remanded to the District Court for a new trial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 379 pkt 2 k.p.c.; Art. 233 § 1 k.p.c.; If a court fails to notify a party of an appeal hearing after their death, the proceeding is void, and the judgment must be set aside.

Parole chiave

Generato dall'IA
void proceeding death of party lack of notification heir rights remand for retrial

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 379 pkt 2 k.p.c.
W tej sytuacji postępowanie apelacyjne i wydane orzeczenie są dotknięte nieważnością z przyczyny określonej w art. 379 pkt 2 k.p.c. Nieważność postępowania zachodzi bowiem także wówczas, jeżeli sąd przed wydaniem wyroku nie został powiadomiony o śmierci strony.
Art. 233 § 1 k.p.c.
S., zmarłego w toku postępowania, możności obrony swych praw, naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. przez błędną ocenę dowodów i niedokonanie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału, art.
Art. 39815 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 oraz art.
Art. 108 § 2 k.p.c.
39815 § 1 oraz art. 108 § 2 w związku z art.
Art. 39821 k.p.c.
108 § 2 w związku z art. 39821 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
art. 3983 § 1 k.p.c
w skardze kasacyjnej od tego postanowienia, opartej na obu podstawach wymienionych w art. 3983 § 1 k.p.c., zarzucili naruszenie art.
art. 172 § 2 k.c
176 § 1 w związku z art. 172 § 2 k.c.
art. 339 k.c
art. 233 § 1 k.p.c
S., zmarłego w toku postępowania, możności obrony swych praw, naruszenie art. 233 § 1 k.p.c.
art. 379 pkt 2 k.p.c
W tej sytuacji postępowanie apelacyjne i wydane orzeczenie są dotknięte nieważnością z przyczyny określonej w art. 379 pkt 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CSK 32/08 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Helena Ciepła (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku A. S. przy uczestnictwie R. S. oraz M. S., Z. Ż., I. S. również jako następców prawnych M. S. o zniesienie współwłasności, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2008 r., skargi kasacyjnej uczestników postępowania: M. S. i R. S. od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z siedzibą w S. z dnia 22 maja 2007 r., sygn. akt XIII Ca (…), uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Ł. z siedzibą w S. do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego, znosząc postępowanie w zakresie rozprawy w dniu 9 maja 2007 r.

Uzasadnienie Sąd Rejonowy w S. w sprawie o zniesienie współwłasności nieruchomości o powierzchni 1172 m2 , położonej w S. przy ul. W., stanowiącej działkę ewidencyjną nr 552, postanowieniem wstępnym z dnia 28 sierpnia 2006 r. stwierdził, że uczestnicy postępowania M. S. i R. S., będąc na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej współwłaścicielami 1/6 udziału we współwłasności tej nieruchomości, nabyli przez zasiedzenie z dniem 18 stycznia 2004 r. 5/6 udziału we współwłasności tej nieruchomości na prawach wspólności małżeńskiej. 2 Orzeczenie to, Sąd Okręgowy w Ł. na skutek apelacji wnioskodawcy postanowieniem z dnia 22 maja 2007 r. zmienił przez oddalenie wniosku o zasiedzenie.

Uczestnicy postępowania M. i R. małżonkowie S. w skardze kasacyjnej od tego postanowienia, opartej na obu podstawach wymienionych w art. 3983 § 1 k.p.c., zarzucili naruszenie art. 176 § 1 w związku z art. 172 § 2 k.c. oraz art. 339 k.c. przez ich błędną wykładnię. W ramach drugiej podstawy kasacyjnej zarzucili nieważność postępowania polegającą na pozbawieniu spadkobierców uczestnika M. S., zmarłego w toku postępowania, możności obrony swych praw, naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. przez błędną ocenę dowodów i niedokonanie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału, art. 386 § 1 przez uwzględnienie apelacji wnioskodawcy.

W konkluzji wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rozważanemu w pierwszej kolejności, jako najdalej idącemu, zarzutowi nieważności postępowania, nie można odmówić słuszności. Jak wynika z załączonego do skargi kasacyjnej aktu zgonu, uczestnik postępowania M. S. zmarł w dniu 22 kwietnia 2007 r., o czym Sąd Okręgowy nie został powiadomiony i zwrócone przez pocztę wezwanie go na rozprawę apelacyjną w dniu 9 maja 2007 r. zostało złożone do akt ze skutkiem doręczenia. W tej sytuacji postępowanie apelacyjne i wydane orzeczenie są dotknięte nieważnością z przyczyny określonej w art. 379 pkt 2 k.p.c. Nieważność postępowania zachodzi bowiem także wówczas, jeżeli sąd przed wydaniem wyroku nie został powiadomiony o śmierci strony.

Takiemu stanowisku dał wyraz Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 11 grudnia 2001 r. II UKN 657/00 (niepubl.) i Sąd w obecnym składzie pogląd ten podziela. Już więc z tej przyczyny zaskarżone orzeczenie podlega uchyleniu i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, ze zniesieniem postępowania w zakresie dotkniętym nieważnością, co czyni bezprzedmiotowym rozważanie pozostałych zarzutów kasacyjnych. Ubocznie Sąd Najwyższy zauważa, że sentencja zaskarżonego orzeczenia została wadliwie sformułowana. Przedmiotem postępowania jest bowiem zniesienie współwłasności, a nie wniosek o stwierdzenie nabycia własności udziału we współwłasności przez zasiedzenie.

Uczestnicy postępowania M. S. i R. S. w odpowiedzi na wniosek o zniesienie współwłasności podnieśli jedynie zarzut zasiedzenia 5/6 udziału we współwłasności, stanowiący przesłankę rozstrzygnięcia o zniesieniu współwłasności. 3 Zatem orzekając w tym przedmiocie postanowieniem wstępnym negatywnie, należało ustalić, co stanowi przedmiot współwłasności podlegający zniesieniu. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 oraz art. 108 § 2 w związku z art. 39821 k.p.c. orzekł jak w sentencji.