Supreme Court dismisses appeal on standing grounds, allowing partial review of non-terminating procedural order.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court partially allowed the Foundation's appeal regarding its standing to participate in the foreclosure proceedings. While the court rejected the appeal on the procedural order denying further participation as inadmissible under the Civil Procedure Code, it acknowledged the validity of the lower court's assessment that the Foundation lacked a direct legal interest in the outcome. Consequently, the appeal was dismissed in part because the specific procedural ruling did not conclude the proceedings, yet the court affirmed that the Foundation's lack of direct legal interest justified the denial of participation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3941 § 2 k.p.c.; Art. 3981 § 1 k.p.c.: A procedural order denying a party further participation in proceedings is not a concluding order and thus inadmissible via cassation appeal, unless the party's legal interest in the outcome is directly affected.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II CZ 8/08 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca) SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z wniosku Prowincji X. w C. Zgromadzenia Sióstr (...) przy uczestnictwie Fundacji Z.(...) w K. oraz Skarbu Państwa - Starosty X. o zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 marca 2008 r., zażalenia uczestnika postępowania - Fundacji Z.(...) w K. na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 21 listopada 2007 r., sygn. akt II Ca (…), uchyla zaskarżone postanowienie w części odrzucającej apelację i odrzuca zażalenie w pozostałym zakresie.
Uzasadnienie Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2007 r. odmówił uczestnikowi postępowania Fundacji Z.(...) w K. dalszego udziału w sprawie i odrzucił wniesioną przez niego apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 25 kwietnia 2007 r. Sąd Okręgowy wskazał, że w rozpoznawanej sprawie nie ma żadnych podstaw do uznania, ze wynik postępowania dotyczy praw istniejącej Fundacji Z.(...). Jest ona bowiem inną osobą prawną niż Fundacja „Z.(...)” ujawniona w księdze wieczystej prowadzonej dla nieruchomości, której dotyczy wniosek o stwierdzenie zasiedzenia.
Ta ostatnia została zniesiona dekretem z dnia 24 kwietnia 1952 r. o zniesieniu fundacji (Dz. U. Nr 25, poz. 172). Utworzona ustawą z dnia 18 września 2001 2 r. (Dz. U. Nr 130, poz. 1451) Fundacja Z.(...), biorąca udział w sprawie jako uczestnik postępowania, wyposażona została w majątek, który nie obejmuje przedmiotowej nieruchomości. Tym samym wynik postępowania w niniejszej sprawie nie dotyczy bezpośrednio, ani pośrednio wymienionego uczestnika postępowania. Okoliczność, że mógłby on ewentualnie ubiegać się o przeniesienie na swoją rzecz przez Skarb Państwa własności nieruchomości objętej wnioskiem, stwarza jedynie po jego stronie pewien interes faktyczny, który nie uzasadnia udziału w postępowaniu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Fundacja Z.(...) w K. wniosła o jego uchylenie. Podniosła zarzuty naruszenia art. 370 w związku z art. 373 k.p.c. przez bezzasadne odrzucenie apelacji, art. 510 § 1 k.p.c. na sutek wadliwego przyjęcia, że skarżący nie jest uczestnikiem postępowania, gdyż wynik postępowania nie dotyczy jego praw oraz art. 2, art. 21 ust.1 i art. 64 § 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez pozbawienie go udziału w postępowaniu, którego wynikiem jest bezpośrednio zainteresowany. W uzasadnieniu wskazała, że – wbrew odmiennemu zapatrywaniu Sądu Okręgowego – pozostaje następcą prawnym zniesionej w 1952 r.
Fundacji Z.(...), a wykaz majątku, w jaki została wyposażona po restytucji w 2001 r., nie jest zamknięty.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odmówił Fundacji Z.(...) w K. dalszego udziału w sprawie i odrzucił wniesioną przez niego apelację od orzeczenia wydanego po przeprowadzeniu postępowania z jego udziałem. Postanowienie to zawiera zatem dwa rozstrzygnięcia i oba one zostały zakwestionowane zażaleniem. Zgodnie z treścią art. 3941 § 2 k.p.c., w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sadu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o jakich mowa w art. 3981 , a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.
Postanowienie odmawiające uczestnikowi dalszego udziału w sprawie zakończonej przy jego uczestnictwie nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w rozumieniu przytoczonego wyżej przepisu. Nie podlega ona zatem zaskarżeniu zażaleniem. W tej części zażalenie musi być odrzucone jako niedopuszczalne. Niewątpliwie odmówienie skarżącemu dalszego udziału w sprawie stanowiło przesłankę odrzucenia wniesionej przez niego apelacji. Zasadność oceny wyrażonej przy tym przez Sąd drugiej instancji może więc zostać poddana kontroli w ramach art. 380 k.p.c. W istocie bowiem skarżący w zażaleniu żądanie takie wyraził jednoznacznie. 3 Podniesionym w tym zakresie zarzutom i przytoczonej w ich uzasadnieniu argumentacji nie można odmówić słuszności.
Należy zgodzić się z zapatrywaniem Sądu Okręgowego, że dopuszczalna jest odmowa dalszego udziału w postępowaniu nieprocesowym osobie, która nie jest zainteresowana jego wynikiem. Pogląd taki, prezentowany jest w orzecznictwie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 października 1999 r., II CKN 606/99, nie publ.) i – co do zasady - należy się z nim zgodzić. W judykaturze zwrócono jednak uwagę na to, że legitymacja osoby zainteresowanej udziałem w takim postępowaniu ma charakter przesłanki materialnej. W sytuacji, gdy nie była ona kwestionowana i postępowanie przed sądem pierwszej instancji zakończyło się z udziałem określonego uczestnika postępowania, wniesiona przez niego apelacja nie może być odrzucona jako niedopuszczalna ze wskazaniem, że wynik sprawy nie dotyczy tego uczestnika i nie jest on zainteresowanym w rozumieniu art. 510 § 1 k.p.c. Apelacji takiej nie można uznać za wniesioną przez podmiot nieuprawniony.
To, czy kwestionowane rozstrzygnięcie oddziałuje na sytuację prawną skarżącego podlega rozważeniu - w takim przypadku - w ramach oceny zasadności wniesionego środka odwoławczego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 1998 r., II CKN 699/98, nie publ.). Skład orzekający aprobuje ten pogląd i uznaje, że odnosi się on w pełni do okoliczności rozpoznawanej sprawy, w której kwestia oddziaływania rozstrzygnięcia na prawa skarżącego pozostaje sporna. Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 373 w związku z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.