Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
II CZ 110/07 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against lower court's refusal to grant fee waiver in cassation case.

Numero d'incarto II CZ 110/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's appeal against the district court's decision denying a waiver of court fees for a cassation complaint. The appellant argued for fee relief, but the Supreme Court held that the law explicitly limits appeals to specific procedural rulings, excluding fee waiver orders. Consequently, the appeal was deemed inadmissible because the statutory framework does not permit challenging such decisions at the Supreme Court level.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 2 k.p.c.: Appeals to the Supreme Court are strictly limited to cassation complaints and specific rulings; orders denying fee waivers are excluded from appealability.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal fee waiver admissibility Supreme Court procedural order

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3941 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu.
Art. 3941 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c.
Art. 373 k.p.c.
Z tych też względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 w związku z art.
Art. 370 k.p.c.
373 w związku z art. 370, art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
Art. 3982 k.p.c.
3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.
art. 3941 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CZ 110/07 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca) SSN Barbara Myszka w sprawie ze skargi K. R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lutego 2008 r., zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 15 listopada 2007 r., sygn. akt XIV WSC (…), odrzuca zażalenie Uzasadnienie Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 15 listopada 2007 r. oddalił wniosek K. R. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z wniesionej przez nią skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu. W zażaleniu na to postanowienie K. R. wniosła o jego zmianę i uwzględnienie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu. Stosownie zaś do § 2 wymienionego artykułu, w sprawach w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981 (w 2 przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania), a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.

Przytoczone przepisy regulują w sposób wyczerpujący dopuszczalność zażalenia do Sądu Najwyższego. Nie przewidują one możliwości wniesienia tego środka odwoławczego na postanowienie sądu drugiej instancji oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Zażalenie wniesione przez skarżącą nie może zatem zostać rozpoznane. Z tych też względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 w związku z art. 370, art. 397 § 2, art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.