Supreme Court dismisses appeal because HOA vote opposed restaurant use, not the required building renovation. Appeal rejected due to lack of legal basis for interpreting vote as consent to reconstruction.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the tenant's cassation appeal against a Housing Owners' Association (HOA) resolution. The tenant argued the lower courts erred by treating the HOA's refusal to allow a restaurant as implicit consent to necessary building renovations. The court held that the HOA's vote explicitly opposed the restaurant's operation and did not address the specific issue of structural reconstruction, making any interpretation of it as consent to renovation legally unfounded.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 22 ust. 2 w zw. z ust. 3 pkt 5 ustawy o własności lokali; Art. 3 ust. 7a Prawa budowlanego: A housing owners' assembly vote opposing a tenant's business use cannot be interpreted as consent to required building reconstruction unless explicitly stated, as such reconstruction exceeds ordinary management and requires a separate owner vote.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 393/07
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 stycznia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący) SSN Antoni Górski (sprawozdawca) SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. Oddziału Regionalnego w G. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości przy ulicy O. w G. o uchylenie uchwały, po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 16 stycznia 2008 r., skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 23 października 2006 r., sygn. akt III Ca (…), uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie Strona powodowa zawarła w dniu 1 czerwca 2005 r. umowę najmu, na podstawie której wynajęła należący do niej lokal użytkowy znajdujący się w budynku położonym w G. przy ul. O. Najemca miał uruchomić w tym lokalu restaurację. Wspólnota Mieszkaniowa tej nieruchomości podjęła w dniu 8 grudnia 2005 r. uchwałę nr (…), w której „nie wyraża zgody na przekształcenie lokalu handlowego w gastronomiczny i powstanie restauracji w budynku przy ul. O.”. Powodowa Agencja zaskarżyła tę uchwałę do sądu, domagając się jej uchylenia. 2 Sąd Rejonowy w G. wyrokiem z dnia 23 października 2006 r. oddalił powództwo.
Uznał, że skoro uruchomienie w lokalu restauracji łączy się z koniecznością wykonania nowych otworów w ścianie budynku, a więc z jego przebudową, stanowi to czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu, na podjęcie której musi być zgoda wspólnoty (art. 22 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali Dz. U. Nr 85, poz. 388, ze zm. - dalej jako „uwl”). Podjęta przez Wspólnotę uchwała nie narusza prawa ani interesu powodowej Agencji, co uzasadnia oddalenie powództwa. Apelacja powoda od tego rozstrzygnięcia została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 23 października 2006 r., podzielającego ustalenia faktyczne i ocenę prawną Sądu I – ej Instancji.
Wyrok Sądu Okręgowego zakwestionował skargą kasacyjną powód. Zarzucił naruszenie art. 22 ust. 2 i 3 w zw. z art. 3 ust. 2 uwl oraz art. 140 k.c. i art. 64 ust. 3 Konstytucji, wnosząc o uchylenie oraz wyroku Sądu Rejonowego i „orzeczenie co do istoty sprawy”, ewentualnie o przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z bezspornych ustaleń w sprawie wynika, że wynajęty przez powódkę lokal użytkowy najemca zamierzał wykorzystać na uruchomienie w nim restauracji, co łączy się z koniecznością wybicia nowych otworów w ścianach zewnętrznych budynku. Wykonanie takich otworów należy zakwalifikować jako przebudowę (art. 3 ust. 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, ze zm.), na którą nie może wyrazić zgody sam zarząd wspólnoty mieszkaniowej, gdyż jest to czynność przekraczająca zakres zwykłego zarządu, w związku z czym potrzebna jest uchwała właścicieli lokali, wyrażająca zgodę na dokonanie tej czynności (art. 22 ust. 2 w zw. z ust. 3 pkt 5 uwl).
Tymczasem treść podjętej przez wspólnotę uchwały wyraża sprzeciw przeciwko planowanemu wykorzystaniu lokalu powódki, nie odnosi się zaś zupełnie do kwestii związanych z jego przebudową. Zmiana przeznaczenia lokalu należącego do innego członka wspólnoty nie mieści się w katalogu czynności wymienionych w art. 22 uwl, a tym samym rozpoznawanie sprawy w kontekście tego przepisu nie znajduje uzasadnienia prawnego. Można wprawdzie twierdzić, że podjęta uchwała jest wyrazem obaw członków wspólnoty mieszkaniowej o to, że ewentualne uruchomienie w lokalu powódki restauracji może pogorszyć warunki korzystania z ich mieszkań, a tym samym domyślnie zakłada brak zgody na planowaną przebudowę budynku.
Jednakże wobec tego, że w treści uchwały nic nie mówi się o tej przebudowie, 3 nie jest możliwa tak daleko idąca interpretacja tego oświadczenia woli, która ustalałaby jego treść wyłącznie na podstawie domniemań, bez pokrycia w zewnętrznym przejawie tej woli, wyrażonym w kwestionowanej uchwale. Skoro zatem Sądy obu instancji rozpoznawały sprawę w taki sposób, jakby uchwała ta dotyczyła przebudowy budynku, zaskarżony wyrok nie mógł się ostać. Dlatego skarga kasacyjna podlegała uwzględnieniu (art. 39815 w zw. z art. 108 § 2 k.p.c.).