Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 207/07 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal due to insufficient legal justification under Civil Procedure Code provisions.

Numero d'incarto IV CSK 207/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the plaintiff's cassation appeal against the appellate court's judgment. The plaintiff argued that the case involved significant legal issues regarding compensation obligations and claimed obvious merit, but failed to meet statutory requirements. The court ruled that the appeal lacked the specific formulation of legal questions and demonstration of judicial inconsistencies mandated by law, resulting in its direct rejection.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1, 2, 4 k.p.c.: A cassation appeal must explicitly formulate the legal issue, cite relevant provisions, and demonstrate divergent judicial interpretations or serious doubts; mere assertions of importance or obvious merit without this structured justification constitute an irreparable defect leading to dismissal.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal legal justification Civil Procedure Code judicial inconsistency dismissal of appeal statutory requirements procedural defect

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
Konfrontacja treści wniosku skarżącej z tymi wymaganiami prowadzi do jednoznacznej konkluzji, że w skardze brak jest uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Stwierdzenie to odnosi się także do powołania się na oczywistą zasadność skargi (art.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Uzasadniało to odrzucenie skargi powódki, o czym Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Natomiast powołanie się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga określenia, jakie przepisy wymagają wykładni, z przedstawieniem, na czym polegają poważne wątpliwości, które one wywołują, lub rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Natomiast powołanie się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
Konfrontacja treści wniosku skarżącej z tymi wymaganiami prowadzi do jednoznacznej konkluzji, że w skardze brak jest uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
art. 3986 § 3 k.p.c
Uzasadniało to odrzucenie skargi powódki, o czym Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 207/07 POSTANOWIENIE Dnia 24 lipca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa EW i MW przeciwko W. SA o odszkodowanie i zadośćuczynienie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lipca 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki EW od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę kasacyjną. 2 Uzasadnienie W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 20 grudnia 2006 r. powódka EW powołała jako okoliczności uzasadniające przyjęcie skargi do rozpoznania występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego „charakteru zobowiązania do zapłaty zadośćuczynienia po wezwaniu osoby zobowiązanej lub zakładu ubezpieczeń do spełnienia świadczenia, co również wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów” oraz to, że zarzucane naruszenia prawa materialnego i postępowania „są na tyle istotne, że powodują oczywistą zasadność skargi kasacyjnej”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) polega na sformułowaniu tego zagadnienia, ze wskazaniem przepisów, na tle których ono występuje oraz wskazaniu argumentów prawnych mogących prowadzić do różnych ocen, a także argumentów przekonujących o istotności zagadnienia. Natomiast powołanie się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga określenia, jakie przepisy wymagają wykładni, z przedstawieniem, na czym polegają poważne wątpliwości, które one wywołują, lub rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów.

Konfrontacja treści wniosku skarżącej z tymi wymaganiami prowadzi do jednoznacznej konkluzji, że w skardze brak jest uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Stwierdzenie to odnosi się także do powołania się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), gdyż nie może być uznane za uzasadnienie tej przesłanki wyrażenie przez stronę skarżącą przekonania o tym, że zarzuty skierowane przeciwko zaskarżonemu orzeczeniu są „na tyle istotne”, że czynią skargę oczywiście uzasadnioną.

Brak w skardze kasacyjnej odpowiadającego ustawowym wymaganiom uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania jest brakiem nieusuwalnym, powodującym odrzucenie skargi wprost (por. postanowienie Sądu Najwyższego 3 z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006/4/75). Uzasadniało to odrzucenie skargi powódki, o czym Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.