Bankruptcy appeal rejection on court costs allows further appeal under civil procedure code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court resolved whether a creditor's appeal against a commissioner's rejection of a costs waiver appeal is admissible. The creditor argued that the commissioner's decision on costs, governed by civil procedure rules, should permit a further appeal. The court held that since the specific bankruptcy law does not regulate costs, the general civil procedure code applies, thereby allowing the appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 229 ust. 1 Pr.u.n.; Art. 394 § 1 pkt 11 k.p.c.: When bankruptcy proceedings do not specifically regulate a matter, such as court costs, the general civil procedure code applies, granting the right to appeal decisions on such issues.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Uchwała z dnia 2 marca 2005 r., III CZP 96/04 Sędzia SN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący) Sędzia SN Marian Kocon Sędzia SN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) Sąd Najwyższy w sprawie postępowania upadłościowego z możliwością zawarcia układu P.B.P. i O. "R.", S.A. w R. na skutek zażalenia "E.-B.", sp. z o.o. w Z. na postanowienie sędziego komisarza w przedmiocie odrzucenia zażalenia wierzyciela "E.-B.", sp. z o.o. w Z. na postanowienie z dnia 25 sierpnia 2004 r. przy udziale nadzorcy sądowego – Bożeny N. po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 2 marca 2005 r., przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Iwony Kaszczyszyn, zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Rejonowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 22 listopada 2004 r.: "Czy na postanowienie sędziego-komisarza o odrzuceniu zażalenia przysługuje zażalenie?" podjął uchwałę:
Na postanowienie sędziego-komisarza o odrzuceniu zażalenia na postanowienie, którego przedmiotem jest odmowa zwolnienia od kosztów sądowych, przysługuje zażalenie. Uzasadnienie Wierzyciel – na podstawie art. 257 § 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 60, poz. 535 – dalej: "Pr.u.n.") – złożył ponownie sprzeciw na odmowę uznania wierzytelności wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Sędzia-komisarz postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2004 r. nie uwzględnił tego wniosku. Wierzyciel wniósł zażalenie, które sędzia-komisarz postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2004 r. odrzucił i zarządził zwrot ponownie wniesionego sprzeciwu.
Sąd upadłościowy, rozpoznając zażalenie wierzyciela na postanowienie o odrzuceniu jego zażalenia na odmowę zwolnienia od kosztów sądowych, przedstawił przytoczone na wstępie zagadnienie prawne (art. 390 § 1 k.p.c. w związku z art. 222 ust. 1 i art. 229 Pr.u.n.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Rozstrzygnięcie przedstawionego zagadnienia prawnego sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy o dopuszczalności zażalenia na postanowienie sędziego-komisarza o odrzuceniu zażalenia na postanowienie, którego przedmiotem jest odmowa zwolnienia od kosztów sądowych, rozstrzyga art. 222 ust. 1 Pr.u.n., czy – na podstawie odesłania wynikającego z art. 229 Pr.u.n. – art. 394 § 1 pkt 11 k.p.c. Przepis art. 229 Pr.u.n. reguluje stosunek procesowego prawa upadłościowego do kodeksu postępowania cywilnego i odnosi się do tego etapu postępowania upadłościowego, który – według powszechnie uznawanej terminologii – określany jest mianem właściwego postępowania upadłościowego.
Wspomnianą relację w fazie postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości reguluje – identycznie – art. 35 Pr.u.n. Przytoczone przepisy są odpowiednikami art. 68 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. – Prawo upadłościowe (jedn. tekst: Dz.U. z 1991 r. Nr 118, poz. 512 ze zm. – dalej: "Pr.upadł."), który odnosił się jednak do obu etapów postępowania upadłościowego. Z art. 229 Pr.u.n. wynika, że przepisy procesowe prawa upadłościowego nie normują wszystkich kwestii samodzielnie i wyczerpująco, przytoczony przepis stanowi bowiem, że do postępowania upadłościowego – w sprawach nieuregulowanych Prawem upadłościowym i naprawczym – stosuje się odpowiednio przepisy księgi pierwszej części pierwszej kodeksu postępowania cywilnego, z wyjątkiem przepisów o zawieszeniu i wznowieniu postępowania.
Do właściwego postępowania upadłościowego – gdy dane zagadnienie nie jest w nim w ogóle uregulowane albo jest unormowane fragmentarycznie – znajdują więc odpowiednie zastosowanie przepisy o procesie. (...) Wykładnia art. 222 ust. 1 Pr.u.n., należącego do przepisów procesowych prawa upadłościowego, dokonana w powiązaniu z art. 229 Pr.u.n. prowadzi do wniosku, że ma on zastosowanie do tych postanowień sędziego-komisarza, których przedmiotem są zagadnienia uregulowane przepisami postępowania upadłościowego. Nie odnosi się ona natomiast do postanowień rozstrzygających kwestie unormowane w przepisach kodeksu postępowania cywilnego, które znajdują – na podstawie art. 229 Pr.u.n. – odpowiednie zastosowanie do postępowania upadłościowego.
Do tych postanowień sędziego-komisarza należy zaliczyć postanowienie o odrzuceniu zażalenia na odmowę zwolnienia od kosztów sądowych, kwestii stanowiącej przedmiot rozstrzygnięcia tego postanowienia nie regulują bowiem przepisy postępowania upadłościowego, normują ją natomiast przepisy kodeksu postępowania cywilnego (art. 394 § 1 pkt 11). Uzasadniona jest zatem teza, że na postanowienie sędziego-komisarza o odrzuceniu zażalenia na postanowienie, którego przedmiotem jest odmowa zwolnienia od kosztów sądowych, przysługuje zażalenie (art. 394 § 1 pkt 11 k.p.c. w związku z art. 229 Pr.u.n.).
Za takim kierunkiem wykładni przemawia uchwała z dnia 5 lutego 2004 r., III CZP 111/03 (OSNC 2005, nr 4, poz. 62), w której Sąd Najwyższy przyjął – na podstawie art. 394 § 1 pkt 11 k.p.c. w związku z art. 35 Pr.u.n. – że na zarządzenie przewodniczącego, którego przedmiotem jest zwrot wniosku o ogłoszenia upadłości, przysługuje zażalenie. Argumentu wspierającego wspomniany kierunek interpretacji dostarcza także wykładnia historyczna. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 19 listopada 1993 r., II CRN 132/93 ("Radca Prawny" 1994, nr 3, s.
57) przyjął, że – zgodnie z art. 394 § 1 pkt 11 k.p.c. w związku z art. 68 Pr.upadł. – na postanowienie sądu o odrzuceniu zażalenia w postępowaniu upadłościowym przysługuje zażalenie. Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w uchwale (art. 390 k.p.c.).