Supreme Court dismissed cassation appeal due to failure to file within statutory time limits and lack of counsel.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal, upholding the lower court's refusal to accept the appeal. The defendant failed to file the cassation within the seven-day deadline set by the appointed public defender and did not engage a private lawyer. The court ruled that the defendant had the option to hire a private attorney but neglected the statutory time limit, rendering the appeal inadmissible under procedural law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 120 § 1 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.; Art. 439 k.p.k.; Art. 523 § 2 k.p.k. - A defendant who fails to file a cassation appeal within the statutory period, even when a public defender is appointed, loses the right to appeal, as the court cannot compel a public defender to act against the defendant's will.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 14/16 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy w sprawie L. O. skazanego z art. 190 k.k. w zw. z art. 12 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 31 marca 2016 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Sędziego Sądu Okręgowego w W., z dnia 8 stycznia 2016 r., o odmowie przyjęcia kasacji, p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego z dnia 23 kwietnia 2014 r., L. O. został skazany za przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. na karę 3 (trzech) miesięcy ograniczenia wolności i na podstawie art. 35 § 1 k.k. został zobowiązany do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie. Wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że umorzył postępowanie karne wobec L. O. na okres próby 2 (dwóch) lat (art. 66 § 1 i § 2 k.k.). W dniach 2 kwietnia 2015 r. oraz 16 kwietnia 2015 r. skazany dwukrotnie zwrócił się do Sądu Okręgowego z wnioskiem o przydzielenie mu obrońcy z urzędu, celem sporządzenia kasacji i zarządzeniem z dnia 22 lipca 2015 r. Prezes Sądu Okręgowego w W. wyznaczył skazanemu adwokata z urzędu - adw. W. N., który na podstawie art. 84 § 3 k.p.k., stwierdził, że nie ma podstaw do wniesienia 2 kasacji. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku skazanego o przydzielenie mu obrońcy z urzędu (k.
23) Sąd Okręgowy zarządzeniem z dnia 10 sierpnia 2015 r. odmówił ustanowienia kolejnego obrońcy z urzędu i pouczył skazanego, że w ciągu 7 dni może uzupełnić brak formalny w postaci sporządzenia kasacji przez obrońcę z wyboru (k. 25). Zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2015 r. upoważniony Sędzia Sądu Okręgowego odmówił przyjęcia kasacji wobec nieuzupełnienia braku formalnego w postaci sporządzenia kasacji przez adwokata. Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł skazany L. O. w dniu 7 września 2015 r. i Sąd Okręgowy przekazał sprawę Sądowi Najwyższemu.
Postanowieniem z dnia 13 listopada 2015 r. (III KZ 67/15) Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone zarządzenie Sądu Okręgowego, jako przedwczesne. Zarządzeniem z dnia 27 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy ponownie wyznaczył skazanemu obrońcę z urzędu celem sporządzenia kasacji - adw. Z. G. Ustanowiony obrońca w dniu 7 grudnia 2015 r. skierował do Sądu Okręgowego opinię o braku podstaw do wniesienia kasacji. Obrońca skazanego stwierdził brak przesłanek z art. 439 k.p.k. oraz stwierdził, że wobec treści art. 523 § 2 k.p.k. kasacja w sprawie L.
O. jest niedopuszczalna. Sąd Okręgowy pouczył skazanego o możliwości uzupełnienia braku formalnego w terminie 7 dni i sporządzenia kasacji przez adwokata z wyboru pod rygorem odmowy przyjęcia kasacji. Zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2016 r. upoważniony Sędzia Sądu Okręgowego odmówił przyjęcia kasacji skazanego L. O. wobec nieuzupełnienia braku formalnego w postaci sporządzenia kasacji przez uprawniony podmiot. Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył skazany w dniu 18 stycznia 2016 r. wnosząc jednocześnie o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu.
We wniesionym piśmie skazany domaga się wyznaczenia mu obrońcy spoza okręgu Sądu, którego wskaże sam skazany. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Brak postaw do uwzględnienia zażalenia. 3 Wbrew stanowisku skazanego zaskarżone zarządzenie w pełni odpowiada obowiązującemu prawu procesowemu i brak jest jakichkolwiek podstaw do jego kwestionowania. Skazany nie przyjmuje zupełnie do wiadomości stanowiska jasno wyrażonego w zaskarżonym zarządzeniu oraz pismach procesowych kierowanych do niego. O sposobie zapewnienia oskarżonemu korzystania z pomocy obrońcy z urzędu stanowi Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 maja 2015 r. (Dz.
U 2015.816) i na podstawie tego aktu obrońcy z urzędu wyznaczani są z okręgu Sądu, w którym toczy się sprawa, zaś taka sytuacja, w której wnioskodawca sam wyznacza sobie obrońcę możliwa jest w przypadku zaangażowania adwokata z wyboru. Ani Sąd, ani skazany nie ma prawnych możliwości narzucenia adwokatowi wyznaczonemu z urzędu sporządzenia oczekiwanego przez skazanego środka odwoławczego. Taka możliwość istnieje wyłącznie w sytuacji zaangażowania adwokata z wyboru, który zechce zrealizować wolę swego mocodawcy. Skazany miał taką ewentualność, ale uchybił 7 - dniowemu terminowi wyznaczonemu przez Sąd Okręgowy na podstawie art. 120 § 1 k.p.k. do ustanowienia sobie adwokata z wyboru i nie skorzystał w ten sposób z możliwości wniesienia kasacji, wobec czego Sąd słusznie odmówił przyjęcia kasacji na podstawie art. 530 § 2 k.p.k.
Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. kc