Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V KZ 6/16 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal against refusal to serve judgment reasoning, ruling strict formal deadlines must be rationalized. The court held that a defendant's general plea of innocence regarding the charged act constitutes a request for the entire judgment's reasoning. The court emphasized that statutory deadlines for formal corrections cannot be arbitrarily shortened without rationalization, ensuring procedural guarantees are maintained. The decision establishes that a defendant's general plea of innocence regarding the charged act constitutes a request for the entire judgment's reasoning. The court emphasized that statutory deadlines for formal corrections cannot be arbitrarily shortened without rationalization, ensuring procedural guarantees are maintained.

Numero d'incarto V KZ 6/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the lower court's refusal to serve the judgment reasoning, ordering the case back for further proceedings. The defendant had filed a general plea of innocence regarding the charged act but failed to specify the scope of the request within the strict seven-day deadline. The court ruled that this general plea of innocence regarding the charged act constitutes a request for the entire judgment's reasoning, and that statutory deadlines for formal corrections cannot be arbitrarily shortened without rationalization.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 422 § 2 k.p.k.; Art. 120 § 1 k.p.k.: A general plea of innocence regarding the charged act constitutes a request for the entire judgment's reasoning, and statutory deadlines for formal corrections cannot be arbitrarily shortened without rationalization.

Parole chiave

Generato dall'IA
judgment reasoning service formal defect correction procedural deadline rationalization innocence plea scope criminal procedure law

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 422 § 2 k.p.k.
Zaskarżonym zarządzeniem, w oparciu o przepis art. 422 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 120 § 1 k.p.k.
Na podstawie art. 120 § 1 k.p.k., wezwano tego skazanego, w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez wskazanie – zgodnie z art.
Art. 120 § 2 k.p.k.
z art. 120 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 457 § 2 k.p.k.
z art. 457 § 2 k.p.k., odmówiono R.
Art. 118 k.p.k.
nie unicestwia treści art. 118 k.p.k., szczególnie w sytuacji, gdy żąda się konkretyzacji stanowiska od nieprofesjonalnego podmiotu.
art. 422 § 2 k.p.k
Zaskarżonym zarządzeniem, w oparciu o przepis art. 422 § 2 k.p.k.
art. 120 § 2 k.p.k
Na podstawie art. 120 § 1 k.p.k., wezwano tego skazanego, w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez wskazanie – zgodnie z art.
art. 457 § 2 k.p.k
z art. 457 § 2 k.p.k., odmówiono R.
art. 120 § 1 k.p.k
Na podstawie art. 120 § 1 k.p.k., wezwano tego skazanego, w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez wskazanie – zgodnie z art.
art. 118 k.p.k
nie unicestwia treści art. 118 k.p.k., szczególnie w sytuacji, gdy żąda się konkretyzacji stanowiska od nieprofesjonalnego podmiotu.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V KZ 6/16 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 25 lutego 2016r., zażalenia skazanego R. W. na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w S. z dnia 2 grudnia 2015 r., odmawiające przyjęcia wniosku o doręczenie odpisu wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 6 października 2015 r., z uzasadnieniem p o s t a n o w i ł: uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu celem podjęcia dalszych czynności w sprawie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem, w oparciu o przepis art. 422 § 2 k.p.k. w zw. z art. 120 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 2 k.p.k., odmówiono R. W. przyjęcia wniosku o doręczenie odpisu wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 6 października 2015 r., z uzasadnieniem. Na to zarządzenie zażalenie złożył skazany nie zgadzając się z jego treścią i precyzując, że złożony przez niego wniosek dotyczy całości wyroku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie skazanego okazało się zasadne w zakresie, w jakim doprowadziło do wydania decyzji o charakterze kasatoryjnym. Zaskarżone zarządzenie zostało wydane w następujących okolicznościach sprawy. R. W. złożył w dniu 6 października 2015 r. wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 6 października 2 2015 r. We wniosku skazany najogólniej rzecz ujmując stwierdził, iż nie czuje się winnym popełniania przypisanego mu czynu (k. 313). Na podstawie art. 120 § 1 k.p.k., wezwano tego skazanego, w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez wskazanie – zgodnie z art. 422 § 2 k.p.k.

– czy wniosek dotyczy całości wyroku, czy też niektórych czynów, których popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu, bądź też jedynie rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku. Owo wezwanie zostało doręczone skazanemu w dniu 25 listopada 2015 r. (k. 316). Siedmiodniowy termin upływał skazanemu 2 grudnia 2015 r. R. W. w dniu 28 listopada 2015 r. (k. 317 i 318) wystosował do Sądu Okręgowego pismo, w którym wyraził nierozumienie dla otrzymanego wezwania i wskazał, iż jego wniosek jest taki sam i tego samego dotyczy co poprzedni wniosek w konsekwencji czego wyrok został uchylony po apelacji.

W dniu 2 grudnia 2015 r. Przewodniczący IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w S. wydał zaskarżone zażaleniem zarządzenie. Podstawą tak wydanej decyzji stał się nieuzupełniony w terminie 7 dni przez skazanego brak formalny wniosku poprzez nie wskazanie czy wniosek w istocie dotyczy części, czy całości wyroku. Bezspornym jest, iż w obowiązującym obecnie, tj. od 1 lipca 2015 r., art. 422 § 2 k.p.k., prawodawca nałożył na strony składające wniosek o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku i doręczenie obowiązek wskazania czy, dotyczy on całości wyroku czy też niektórych czynów, których popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu, bądź też jedynie rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu.

Oczywistym jest także, że skazany wezwany do uszczegółowienia złożonego w omawianym przedmiocie wniosku, nie wskazał wprost, zgodnie z art. 422 § 2 k.p.k., czego konkretnie on dotyczy. Tym niemniej, w przytoczonych powyżej okolicznościach sprawy, nie można jednoznacznie dowieść i stwierdzić, iż wnioskujący skazany zupełnie nie wykazał, jaki jest zakres jego wniosku. Przy tychże rozważaniach znamienne pozostaje to, że R. W. składając wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku wyszczególnił, iż czuje się niewinnym popełnienia zarzucanego i ostatecznie przypisanego mu czynu, co przy odrobinie dobrej woli, powinno doprowadzić do konstatacji, iż jego wniosek 3 dotyczy rozstrzygnięcia o winie, a zatem odnosi się do całości wyroku.

To zaś ustalenie winno determinować zasięg żądanego uzasadnienia. Dodatkowo w odpowiedzi na wezwanie Sądu, wyjawił, iż jego obecny wniosek jest tożsamy z wnioskiem uprzednio w sprawie złożonym, co winno wzmocnić wnioskowanie Sądu o tym, że obecny wniosek dotyczy całości wyroku. Obecne brzmienie art. 422 § 2 k.p.k. nie unicestwia treści art. 118 k.p.k., szczególnie w sytuacji, gdy żąda się konkretyzacji stanowiska od nieprofesjonalnego podmiotu. Zgodzić się oczywiście należy, że dokonana zmiana, konsekwentnie realizuje intencję uproszczenia i przyśpieszenia czynności sądu związanych ze sporządzaniem uzasadnień, jednakże nie może być odczytywana przez sądy zupełnie sztampowo, sztywno w oderwaniu od indywidualnych okoliczności każdego przypadku.

Do niniejszych rozważań dodać wypada, że względy mające na celu przyśpieszenie czynności sądu muszą być każdorazowo racjonalizowane sprawnością postępowania, oraz dbałością o zachowanie podstawowych gwarancji procesowych stron. Skoro ustawowo (art. 120 k.p.k.) zapewniono skazanemu 7 dniowy termin do uzupełniania braków formalnych, to tym samym niedopuszczalne było arbitralne skrócenie tegoż terminu. W realiach rozpoznawanej sprawy z taką sytuacją właśnie mamy do czynienia. Skazany odebrał, bowiem wezwanie do usunięcia braków formalnych 25 listopada 2015 r., rzeczony termin upływał, więc 2 grudnia 2015 r. do godz. 24.00, a rozstrzygający Sąd właśnie w tym dniu wydał zaskarżoną decyzję.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.