Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
I CZ 47/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on unjust enrichment claim where adverse possession of easement bars compensation.

Numero d'incarto I CZ 47/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the District Court's decision to overturn the Regional Court's judgment. The Regional Court rejected the plaintiff's claim for payment based on the defendant's successful adverse possession of an easement, ruling that this barred any compensation for prior use. The Supreme Court agreed, holding that the lower court correctly applied the law without violating procedural requirements regarding the essence of the case.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 382 k.p.c.; The failure to examine the material basis of a claim does not constitute a violation of the essence of the case if the first-instance court properly addressed the substantive defenses raised, such as adverse possession extinguishing the right to compensation.

Parole chiave

Generato dall'IA
unjust enrichment claim adverse possession easement compensation essence of case procedural violation first instance court substantive defense

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 386 § 4 k.p.c.
Orzeczenie zaskarżyła pozwana zarzucając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. i art.
Art. 382 k.p.c.
i art. 382 k.p.c. Pozwana wniosła o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Art. 398 § 1 k.p.c.
za uzasadniony Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art.
Art. 394 § 3 k.p.c.
39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 386 § 4 k.p.c
Orzeczenie zaskarżyła pozwana zarzucając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c.
art. 382 k.p.c
art. 3941 § 3 k.p.c
39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CZP 7/11
Supreme Court refuses to rule on whether adverse possession constitutes 'return of property' under Civil Code Art. 229.1.
II UKN 589/98
Supreme Court quashes social security appeal for failure to examine pre-accident health status regarding disability onset date.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt I CZ 47/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa Z.L. przeciwko P. D. S.A. w L. Oddział w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2015 r., zażalenia strony pozwanej na wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 4 listopada 2014 r., uchyla zaskarżony wyrok. 2

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 4 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w W. uchylił wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 30 września 2013 r. w sprawie z powództwa Z. L. przeciwko P. D. SA w L. Oddział w W. Powódka domagała się zapłaty z tytułu bezumownego korzystanie z nieruchomości przez pozwaną. Orzeczenie zaskarżyła pozwana zarzucając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. i art. 382 k.p.c. Pozwana wniosła o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Orzecznictwo Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje, że nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c. występuje wtedy, gdy sąd pierwszej instancji w zaniechał zbadania materialnej podstawy żądania pozwu lub zarzutów merytorycznych przeciwstawionych zgłoszonemu roszczeniu. W rozważanej sprawie taka sytuacja nie występuje. Sąd Rejonowy bowiem oddalił powództwo o zapłatę z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości z uwagi na skuteczne podniesienie przez pozwaną zarzutu zasiedzenia służebności odpowiadającej w swojej treści służebności przesyłu.

Zdaniem Sądu Rejonowego zasiedzenie służebności wykluczyło możliwość domagania się wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy również w okresie poprzedzającym zasiedzenie. Powołał się przy tym na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 2011 r., III CZP 7/11 (OSP 2012, nr 10, poz. 93). Odmienny pogląd Sądu Okręgowego nie uzasadnia uchylenia wyroku Sądu I instancji na podstawie art. 386§4 k.p.c. Należy podkreślić, że samo niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy nie jest równoznaczne z nierozpoznaniem jej istoty (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 22 kwietnia 1999 r., II UKN 589/98, OSNP 2000, nr 12, poz. 483), zaś sąd odwoławczy, kontynuując postępowanie przed sądem pierwszej instancji, rozpoznaje sprawę na nowo w sposób w zasadzie nieograniczony. 3 Uznając zarzut naruszenia art. 386 § 4 k.p.c. za uzasadniony Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. uchylił zaskarżony wyrok.