Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II CZ 79/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial appeal due to missed deadline and counsel negligence not barring action.

Numero d'incarto II CZ 79/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal for a retrial, ruling that the claim was filed after the statutory deadline. Although the plaintiff argued that his lawyer's incompetence and his own mental health issues prevented him from acting in time, the court held that counsel's negligence does not constitute a legal ground for retrial. Consequently, the appeal was rejected because the procedural requirements for a retrial were not met.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 401 § 2 k.p.c.; Art. 407 § 1 k.p.c.: Negligence by a court-appointed representative does not deprive a party of the ability to act, and failure to file a retrial appeal within the prescribed period renders it inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
missed procedural deadline counsel negligence retrial appeal inadmissibility court-appointed representative mental health defense

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 410 § 1 k.p.c.
Zgodnie bowiem z art. 410 § 1 k.p.c., sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie.
Art. 401 § 2 k.p.c.
3 Ustawowe podstawy wznowienia postępowania w sposób wyczerpujący wskazane zostały przez przepisy art. 401, 4011 i 403 k.p.c.
Art. 407 § 1 k.p.c.
Wobec powyższego, uwzględniając treść art. 407 § 1 k.p.c., należało podzielić stanowisko Sądu Apelacyjnego, iż wnoszący skargę o wznowienie postępowania nie zachował terminu do jej wniesienia.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak wyżej na podstawie art. 39814 w zw.
Art. 394 § 3 k.p.c.
§ 19 in conjunction with point 6, § 13 ust. 2 pkt 2 of the Minister of Justice Regulation of 28 September 2002
art. 410 § 1 k.p.c
Zgodnie bowiem z art. 410 § 1 k.p.c., sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie.
art. 401 pkt 2 k.p.c
Skarżący w wywiedzionej skardze powołał się na podstawę z art. 401 pkt 2 k.p.c.
art. 407 § 1 k.p.c
Ponadto zgodnie z treścią art. 407 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CZ 79/14 POSTANOWIENIE Dnia 19 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca) w sprawie ze skargi L. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 17 marca 2008 r., wydanym w sprawie z powództwa L. S. przeciwko C. M. i W. M. o ustalenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 listopada 2014 r., zażalenia powoda - skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 2 kwietnia 2014 r., 1) oddala zażalenie, 2) przyznaje adwokatowi G. M. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 1 800 ( jeden tysiąc osiemset) złotych powiększoną o należny podatek VAT tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu w postępowaniu zażaleniowym. 2

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2014 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę powoda L. S. o wznowienie postępowania w sprawie przeciwko C. M. i W. M. o ustalenie i orzekł o kosztach pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu. Sąd Apelacyjny przyjął, że skarga powoda podlega odrzuceniu z powodu niezachowania terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu, Sąd ten odniósł się do przedstawionego przez skarżącego zagadnienia dotyczącego pozbawienia go możliwości działania w procesie, co było, zdaniem skarżącego, spowodowane przez nieprofesjonalne działanie pełnomocnika procesowego.

W ocenie Sądu Apelacyjnego nienależyte wykonywanie obowiązków przez pełnomocnika nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania. W zażaleniu na powyższe postanowienie powód podniósł, że był pozbawiony możliwości obrony swych praw wobec nieprawidłowego działania reprezentującego go adwokata z urzędu, ponadto w chwili składania pierwszej skargi o wznowienie postępowania i we wcześniejszym okresie, miał problemy ze zdrowiem psychicznym, pozostawał i nadal pozostaje pod opieką psychiatryczną oraz psychologiczną. Nie miał więc wiedzy w jakim czasie powinna być zgłoszona skarga o wznowienie postępowania, a problemy zdrowotne nie pozwoliły mu działać racjonalnie, świadomie i zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlegało oddaleniu. Sąd, do którego wpływa skarga o wznowienie postępowania bada przede wszystkim, czy skarga została wniesiona w terminie w ustawowym terminie, czy jest ona dopuszczalna (ze względu na zaskarżone orzeczenie) i czy oparto ją na ustawowej podstawie. Skarga, która nie spełnia któregokolwiek z tych warunków, nie może być przez sąd rozpoznana. Zgodnie bowiem z art. 410 § 1 k.p.c., sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie.

Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. 3 Ustawowe podstawy wznowienia postępowania w sposób wyczerpujący wskazane zostały przez przepisy art. 401, 4011 i 403 k.p.c. Skarżący w wywiedzionej skardze powołał się na podstawę z art. 401 pkt 2 k.p.c. gdyż jego zdaniem, wskutek naruszenia przepisów prawa, był pozbawiony możliwości działania. Wznowienia postępowania jest uzasadnione, jeśli zostanie wykazane, że w zakończonym postępowaniu strona była pozbawiona możliwości działania "wskutek naruszenia przepisów prawa", Pozbawienie strony możności działania, o którym stanowi art. 401 pkt 2 k.p.c. polega na tym, że z powodu wadliwości proceduralnych sądu, będących skutkiem naruszenia konkretnych przepisów kodeksu postępowania cywilnego, strona nie mogła brać udziału w całym postępowaniu lub istotnej jego części (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 1998 r., III CKN 34/98, niepubl. oraz postanowienie SN z dnia 6 czerwca 2012 r., IV CZ 6/12, niepubl.).

W rozpoznawanej sprawie żaden z przedstawionych w zażaleniu zarzutów nie odpowiada przedstawionym powyżej kryteriom. Natomiast wadliwe działanie pełnomocnika procesowego nie może być uznane za pozbawiające stronę możliwości działania. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że przyjęcie, iż ustanowiony dla pozwanego pełnomocnik nienależycie wykonywał swe obowiązki, nie stanowi podstawy wznowienia zawartej w art. 401 pkt 2 k.p.c. To są bowiem kwestie relacji pomiędzy stroną a reprezentującym ją pełnomocnikiem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 2003 r., II CZ 26/03, OSNC 2004, nr 6, poz. 97, z dnia 24 kwietnia 2003 r., l CZ 27/03 i z dnia 16 czerwca 2004 r., l CZ 38/04 niepubl., z dnia 13 lutego 2009 r., II CZ 93/08, niepubl.; z dnia 11 grudnia 2012 r., I UZ 109/12, niepubl.; z dnia 24 lutego 2006 r., II CZ 1/06, niepubl.; z dnia 17 lutego 2011 r., IV CZ 122/10, niepubl.).

Ponadto zgodnie z treścią art. 407 § 1 k.p.c. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym; termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o wyroku dowiedziała się strona jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. 4 Wobec praktycznie tożsamej treści pierwszej skargi o wznowienie postępowania złożonej w dniu 26 czerwca 2013 r., do której został załączony odpis postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2009 r. nie można mieć wątpliwości, że powód w chwili wniesienia wcześniejszej skargi o wznowienie postępowania miał wiedzę o wyroku, którym zostało zakończone postępowanie.

Wobec powyższego, uwzględniając treść art. 407 § 1 k.p.c., należało podzielić stanowisko Sądu Apelacyjnego, iż wnoszący skargę o wznowienie postępowania nie zachował terminu do jej wniesienia. Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak wyżej na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. O kosztach należnych pełnomocnikowi z urzędu Sąd Najwyższy orzekł na podstawie § 19 w zw. z 6 pkt 6, § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.

U. z 2013 r. poz. 461).