Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 34/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for retrial due to untimely filing and lack of valid grounds under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CZ 34/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a request for retrial. The appellant argued that intimidation and lack of legal representation prevented proper defense, but the court found these facts occurred after the final judgment and did not meet statutory grounds for retrial. Consequently, the court ruled the appeal was untimely and lacked substantive basis under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 401 ust. 2 k.p.c.; Art. 407 ust. 1 k.p.c.; Art. 408 k.p.c.: A request for retrial filed after the expiration of the five-year period is admissible only if the party was deprived of the ability to act or was inadequately represented regarding the proceedings subject to retrial, and the three-month deadline from knowledge of the judgment must be strictly observed.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request Civil Procedure Code deprived of ability to act three-month deadline five-year limitation period untimely appeal legal representation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 401 ust. 2 k.p.c.
410 § 2 k.p.c., art. 401 pkt 2 k.p.c., art.
Art. 407 ust. 1 k.p.c.
Uwzględniając zatem treść art. 407 § 1 k.p.c.
Art. 408 k.p.c.
Przewidziane bowiem w art. 408 k.p.c. wypadki, w których dopuszczalne jest wniesienie skargi po upływie pięcioletniego terminu odnoszą się do postępowania, którego wznowienie byłoby uzasadnione jedną z przyczyn wymienionych w tym przepisie; przyczyny te odnoszą się do podstaw skargi (art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał za zbędne odnoszenie się do pozostałych zarzutów podniesionych w zażaleniu i na podstawie art. 3941 § 3 w zw.
Art. 39814 k.p.c.
z art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw.
art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c
Brak też było podstaw do zaliczenia prezentowanych okoliczności do podstawy wznowienia z art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 407 § 1 k.p.c
Uwzględniając zatem treść art. 407 § 1 k.p.c.
art. 5 k.p.c
409 i art. 5 k.p.c.; art.
art. 117 § 5 k.p.c
5 w związku z art. 117 § 5 k.p.c., art.
art. 410 § 2 k.p.c
117 § 5 k.p.c., art. 410 § 2 k.p.c., art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 34/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 września 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca) SSA Barbara Trębska w spawie ze skargi Z. L. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa Z. L. przeciwko K. Dyrekcji Inwestycji w upadłości, Miejskiemu Przedsiębiorstwu Energetyki Cieplnej S.A. w K., Miejskiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji S.A. w K., Gminie Miasta K., Elektrociepłowni Ł. S.A. w K., Polskiemu Górnictwu Naftowemu i Gazowniczemu w W. - Oddział Zakładu Gazowniczego w K. o złożenie oświadczenia woli, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 września 2014 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 18 lutego 2014 r., 1. oddala zażalenie, 2. przyznaje adw. M. P.-W. od Skarbu Państwa (Sądu Apelacyjnego) kwotę 1 800 (jeden tysiąc osiemset) zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce w postępowaniu zażaleniowym. 2

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 18 lutego 2014 r. odrzucił skargę Z. L. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 1 kwietnia 1998 r., wydanym w sprawie z jej powództwa przeciwko K. Dyrekcji Inwestycji w upadłości, Miejskiemu Przedsiębiorstwu Energetyki Cieplnej S.A. w K., Miejskiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji S.A. w K., Gminie Miasta K., Elektrociepłowni Ł. S.A. w K., Polskiemu Górnictwu Naftowemu i Gazowniczemu w W. - Oddział Zakładu Gazowniczego w K. o złożenie oświadczenia woli, jako wniesioną po terminie i nieopartą na ustawowej podstawie wznowienia.

W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny stwierdził, że okoliczności, które skłoniły skarżącą do złożenia skargi o wznowienie postępowania, wynikające z treści skargi, to jest, że w toku postępowania, którego wznowienia domaga się, była zastraszana telefonicznie a nawet pobita za to, że nie zrezygnowała z realizacji roszczenia przeciwko pozwanym oraz, że w procesie działała bez adwokata, nie mogą zostać zaliczone do żadnej z podstaw wznowienia postępowania określonych w art. 401- 403 k.p.c. Brak też było podstaw do zaliczenia prezentowanych okoliczności do podstawy wznowienia z art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c. Sąd Apelacyjny ponadto wskazał, że skarga jest spóźniona.

Okoliczności podniesione przez skarżącą były jej znane od chwili ich powstania tj. od 1994 r., a o wyroku skarżąca dowiedziała się w dniu 1 kwietnia 1998 r., była bowiem obecna przy jego ogłoszeniu. Uwzględniając zatem treść art. 407 § 1 k.p.c. stwierdzić należało, że termin do ewentualnego wniesienia skargi o wznowienie postępowania upłynął najpóźniej w dniu 1 lipca 1998 r., skarga o wznowienie została tymczasem złożona w dniu 8 stycznia 2014 r. Powódka w zażaleniu zarzuciła naruszenie art. 130 § 1 w związku z art. 409 i art. 5 k.p.c.; art. 5 w związku z art. 117 § 5 k.p.c., art. 410 § 2 k.p.c., art. 401 pkt 2 k.p.c., art. 407 § 1 k.p.c. oraz art. 408 in fine k.p.c.; wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Apelacyjny.

W zażaleniu skarżąca przedstawione przez siebie fakty zdaje się kwalifikować jako podstawę z art. 401 pkt 2 k.p.c., wskazuje, że na skutek zastraszania nie broniła należycie swoich interesów przed sądem, 3 była więc pozbawiona możności działania ze względu na naruszenie przepisów prawa, przy czym stan obawy o zdrowie i życie trwał do końca 2013 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Nietrafnie skarżąca dowodzi, że Sąd naruszył art. 408 k.p.c. in fine przez jego niezastosowanie w sytuacji gdy, przy przyjęciu, że była pozbawiona możności obrony, pięcioletni termin wynikający z tego przepisu, liczony od uprawomocnienia się wyroku w chwili złożenia skargi o wznowienie jeszcze nie upłynął. Z art. 408 k.p.c. wynika, że wznowienie postępowania po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku jest możliwe, jeżeli strona była pozbawiona możności działania w sprawie lub nie była należycie reprezentowana.

Pozbawienie możności działania (lub brak należytej reprezentacji) ma dotyczyć sprawy, o wznowienie której strona występuje. Przewidziane bowiem w art. 408 k.p.c. wypadki, w których dopuszczalne jest wniesienie skargi po upływie pięcioletniego terminu odnoszą się do postępowania, którego wznowienie byłoby uzasadnione jedną z przyczyn wymienionych w tym przepisie; przyczyny te odnoszą się do podstaw skargi (art. 401 pkt 2 k.p.c.). Ponieważ okoliczności przytaczane przez skarżącą w istotnej części dotyczą czasu po uprawomocnieniu się wyroku, nie mogły odnieść zamierzonego skutku.

Ponadto skarżąca nie dostrzegła, że zgodnie z art. 407 § 1 k.p.c., musi być nadto zachowany trzymiesięczny termin do wniesienia skargi, liczony, przy podstawie pozbawienia możności działania lub braku należytej reprezentacji, od dnia, w którym o wyroku dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2012 r., IV CZ 131/12, nie publ.). Odnosząc się zatem do powoływanej przez skarżącą podstawy wznowienia określonej w art. 401 pkt 2 k.p.c., Sąd Apelacyjny trafnie przyjął, że skoro powódka była obecna przy ogłoszeniu wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 1 kwietnia 1998 r., to skarga została niewątpliwie wniesiona po upływie terminu trzymiesięcznego przewidzianego w art. 407 § 1 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy uznał za zbędne odnoszenie się do pozostałych zarzutów podniesionych w zażaleniu i na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw. 4 O kosztach zastępstwa procesowego należnych pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu orzeczono na podstawie § 19 w związku z § 6 pkt 5, § 13 ust. 2 pkt 2 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst:

Dz. U. z 2013 r., poz. 461).