Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
III CNP 5/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for eviction as filed two years after the final judgment became effective.

Numero d'incarto III CNP 5/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's request to annul a final eviction judgment due to procedural impropriety. The appellant filed the appeal two years after the lower court's decision became effective, exceeding the statutory two-year limitation period. Furthermore, the appellant failed to demonstrate that the judgment violated fundamental legal principles or constitutional rights, rendering the appeal inadmissible under civil procedure law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4246 § 1 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal against a final judgment must be filed within two years of its effectiveness; appeals are only admissible if they allege a violation of fundamental legal principles or constitutional rights, and inadmissible appeals do not justify state-funded legal aid.

Parole chiave

Generato dall'IA
civil procedure law final judgment statutory limitation annulment appeal fundamental principles legal aid costs eviction order

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4246 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c., skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się.
Art. 4241 § 2 k.p.c.
Ponadto zaskarżone zostało orzeczenie Sądu pierwszej instancji, co zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4246 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c., skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się.
art. 4241 § 2 k.p.c
Ponadto zaskarżone zostało orzeczenie Sądu pierwszej instancji, co zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CZ 69/07
Supreme Court dismisses appeal and denies legal aid costs for obviously groundless procedural motions.
III CSK 336/07
41 lub z dnia 18 grudnia 2007 r., III CSK 336/07, nie publ.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 5/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa K. W. przeciwko A. Z. i in. , o opróżnienie lokalu mieszkalnego i zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 sierpnia 2014 r., na skutek skargi pozwanej A. Z. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 29 czerwca 2010 r., odrzuca skargę i oddala wniosek pełnomocnika pozwanej o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

UZASADNIENIE

2 Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2010 r. Sąd Rejonowy w S. nakazał pozwanym […] opróżnić lokal mieszkalny i ustalił, że przysługuje im uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego. Od wyroku Sądu Rejonowego pozwana A. Z. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c., skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. W niniejszej sprawie wyrok Sądu Rejonowego w S. uprawomocnił się w dniu 14 lipca 2011 r., skarga zaś została wniesiona po upływie dwuletniego terminu, tj. w dniu 22 sierpnia 2013 r., jest zatem niedopuszczalna. Ponadto zaskarżone zostało orzeczenie Sądu pierwszej instancji, co zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c. jest możliwe tylko w wyjątkowo, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, co w niniejszej sprawie nie zostało wykazane.

Nie wskazano także, z którym przepisem zaskarżony wyrok jest niezgodny. Wskazano wprawdzie pośrednio na art. 117 i 370 k.p.c., jednakże – co oczywiste – wyrok nakazujący eksmisję nie może być sprzeczny z tymi przepisami. Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.). Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa Sądu Najwyższego, wniesienie niedopuszczalnej skargi nie jest udzieleniem pomocy prawnej i nie uzasadnia przyznania od Skarbu Państwa wynagrodzenia ustanowionemu przez sąd pełnomocnikowi (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2007 r., II CZ 69/07, OSNC 2008, nr 3, poz. 41 lub z dnia 18 grudnia 2007 r., III CSK 336/07, nie publ.).