Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to correct valuation under formal joinder rules.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the inadmissibility of a cassation complaint based on the value of the subject matter. The lower court correctly determined the value at 30,000 PLN per plaintiff rather than 60,000 PLN total, rejecting the defendant's claim of material joinder. The court ruled that formal joinder, where plaintiffs share the same factual and legal basis, requires separate valuation for each party, rendering the appeal inadmissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3982 § 1 k.p.c. in conjunction with Art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c.; In cases of formal joinder where plaintiffs claim based on identical factual and legal grounds, the value of the subject matter for cassation admissibility is determined separately for each plaintiff.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 51/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 lipca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa B. K., D. H., małoletnich K. H. i A. P. reprezentowanych przez przedstawicielkę ustawową B. K. przeciwko Firmie Handlowo-Usługowej "B." T.B. i A. B. Spółce Jawnej z siedzibą w W. i K. K. o zapłatę, oraz sprawy z powództwa D. H. przeciwko Firmie Handlowo-Usługowej "B." T. B. i A. B. Spółce Jawnej z siedzibą w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 lipca 2014 r., zażalenia pozwanej Firmy Handlowo-Usługowej "B." T. B. i A. B. Spółki Jawnej z siedzibą w W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego [...] z dnia 22 kwietnia 2014 r., oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
2 Sąd drugiej instancji postanowieniem wydanym na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3982 § 1 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną pozwanej spółki jawnej ze względu na jej niedopuszczalność, spowodowaną prawidłowym określeniem wartości przedmiotu zaskarżenia, która nie przekracza minimum ustawowego. Sąd odwoławczy podkreślił, że pełnomocnik pozwanej, w wykonaniu wezwania do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia odrębnie dla każdego z dwojga powodów, podał iż wartość ta w stosunku do powódki B. K. wynosi 30.000 zł i w stosunku do małoletniego A.
P. także 30.000 zł. Sąd ten sprzeciwił się stanowisku strony pozwanej, że po stronie powodów występuje współuczestnictwo materialne i uznał, że jest to współuczestnictwo formalne, a w konsekwencji, iż brak jest podstaw do przyjęcia, że wartością przedmiotu zaskarżenia jest wskazana w skardze kasacyjnej pozwanego kwota 60.000 zł. W zażaleniu na to postanowienie pozwana Spółka zarzuciła naruszenie art. 3982 § 1 k.p.c. w zw. z art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c. przez odrzucenie jej skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia (w zażaleniu podano „sporu”) to kwota 60.000 zł, ponieważ po stronie powodów występuje współuczestnictwo materialne, bo podstawą żądania jest art. 446 § 4 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, a zaskarżone postanowienie wydane zostało zgodnie z obowiązującym prawem. Rację ma Sąd drugiej instancji, że po stronie powodów dochodzących odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę na podstawie art. 446 § 4 k.c. występuje współuczestnictwo formalne, a nie współuczestnictwo materialne, ponieważ roszczenie powodów jest oparte na jednakowej podstawie faktycznej i prawnej (art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c.). Przy współuczestnictwie formalnym ograniczenia dopuszczalności skargi kasacyjnej ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia odnoszą się do każdego z powodów oddzielnie.
Ten rodzaj współuczestnictwa, w przeciwieństwie do współuczestnictwa materialnego, charakteryzuje się brakiem materialnoprawnej więzi między współuczestnikami, a ich współwystępowanie po jednej ze stron procesu ma 3 charakter stricte procesowy (postanowienie SN z dnia 21 listopada 2007 r., I PZ 18/07, niepubl.). Współuczestnictwo powodów dochodzących odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia na jednakowej podstawie faktycznej i prawnej nie ma charakteru jednolitego bądź koniecznego, a wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną określa się wówczas odrębnie w odniesieniu do każdego ze współuczestników (postanowienie SN z dnia 22 sierpnia 2013 r., IV CSK 200/13, niepubl.; postanowienie SN z dnia 14 stycznia 2009 r., IV CZ 105/08, niepubl.; wyrok SN z dnia 16 października 2008 r., III CSK 143/08,niepubl.), a więc tak jak uczynił to Sąd w zaskarżonym postanowieniu.
Wobec powyższego, że zażalenie pozwanej Spółki okazało się nieuzasadnione, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.