Supreme Court dismisses appeal due to missing power of attorney for Supreme Court representation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appellant's cassation appeal because the required power of attorney specifically authorizing representation before the Supreme Court was not submitted. Although a general power of attorney covering lower courts was presented, the court held that 'case' encompasses all procedural acts from filing to judgment, meaning the lower court authorization did not extend to the Supreme Court. Consequently, the appeal was inadmissible under the Civil Procedure Code as the appellant failed to meet the statutory requirement for Supreme Court representation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.: A power of attorney granting authority only for lower courts and appeal proceedings does not constitute valid representation before the Supreme Court, rendering the cassation appeal inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 41/08 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Strus (przewodniczący) SSN Marian Kocon (sprawozdawca) SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa J. T. przeciwko S. S. o złożenie oświadczenia woli, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2008 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 25 sierpnia 2008 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną pozwanego S. S., w sprawie o złożenie oświadczenia woli. W zażaleniu na to postanowienie, pozwany wniósł o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Żalący w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braku skargi kasacyjnej w postaci przedłożenia pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania przed Sądem Najwyższym. Wbrew zarzutom zawartym w zażaleniu, takie umocowanie nie wynikało też z pełnomocnictwa przedłożonego wraz z odpowiedzią na pozew. Mocodawca bowiem posłużył się bardzo ogólną formułą „sądy właściwe do rozpoznania sprawy”. Zgodnie z 2 poglądem przedstawionym w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn.
III CZP 142/07, opubl. w OSNC 11/2008 poz. 122, przez „sprawę” należy rozumieć zespół czynności procesowych stron i sądu rozpoczętych wniesieniem pozwu a zakończonych wydaniem orzeczenia co do istoty sprawy. Oznacza to, że przedłożone pełnomocnictwo obejmowało jedynie umocowanie do występowania przed sądem I instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym. Tym samym skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).