Supreme Court dismisses appeal on parental authority in divorce as part of integrated divorce case under Polish law.

Sygn. akt II CZ 38/06 POSTANOWIENIE Dnia 8 czerwca 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa R. W. przeciwko J. W. o rozwód, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 czerwca 2006 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 24 lutego 2006 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 21 października 2004 r. Sąd Okręgowy rozwiązał małżeństwo stron i orzekł o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej (pkt I – III-ego wyroku), a Sąd Apelacyjny – rozpoznając apelację powoda – zmienił wyrokiem z dnia 26 września 2005 r. wyrok Sądu Okręgowego w zakresie wykonywania władzy rodzicielskiej i oddalił apelację w pozostałej części.

Postanowieniem z dnia 24 lutego 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z dnia 26 września 2005 r. jako niedopuszczalną w świetle art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. W ocenie Sądu Apelacyjnego, skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o rozwód. Wyrok w sprawie o rozwód ma charakter zintegrowany i obejmuje rozstrzygnięcia obligatoryjne, do których należy m. in. rozstrzygnięcie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej. W zażaleniu powoda podniesiono zarzut naruszenia art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. przez błędną wykładnię tego przepisu i domagano się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

W dłuższym wywodzie prawnym skarżący starał się umotywować stanowisko, zgodnie z którym de lege lata dopuszczalna jest skarga kasacyjna w przedmiocie rozstrzygnięcia o władzy rodzicielskiej w wyroku rozwodowym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Powód nie objął skargą kasacyjną rozstrzygnięcia w części dotyczącej rozwiązania małżeństwa, a zaskarżył jedynie rozstrzygnięcie w zakresie dotyczącym wykonywania władzy rodzicielskiej (k. 573 akt sprawy). W ocenie skarżącego, niedopuszczalność skargi kasacyjnej dotyczy jedynie spraw rozwodowych sensu stricto, tj. postanowienia rozwiązującego związek małżeński, natomiast skarga kasacyjna jest dopuszczalna w przedmiocie rozstrzygnięcia o władzy rodzicielskiej. Stanowiska takiego nie można podzielić. Po pierwsze, wbrew sugestii skarżącego, pojęcie „sprawa o rozwód” w rozumieniu art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. należy ujmować szerzej, a więc nie tylko w odniesieniu do samego rozstrzygnięcia o rozwiązaniu małżeństwa, ale także w zakresie materii prawnych rozstrzyganych obligatoryjnie w wyroku rozwodowym, 3 w tym - także w zakresie władzy rodzicielskiej (art. 58 § 1 k.r.o.).

Jeżeli wyrokiem Sądu Apelacyjnego zmieniono tylko rozstrzygnięcie w przedmiocie władzy rodzicielskiej (pkt 1 wyroku), to wyrok rozwodowy w tym zakresie ma byt samodzielny, przy czym sprawa nie traci charakteru „sprawy o rozwód” w rozumieniu art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. Po drugie, w świetle art. 5191 § 2 k.p.c. w sprawach z zakresu prawa rodzinnego, opiekuńczego i kurateli skarga kasacyjna przysługuje jedynie w sprawach wyraźnie wymienionych w tym przepisie. Przepis ten nie wspomina o sprawach dotyczących władzy rodzicielskiej. Z systemowego punktu widzenia trudno byłoby przyjąć taką interpretację, zgodnie z którą dopuszczalna byłaby skarga kasacyjna od wyroku rozwodowego w przedmiocie rozstrzygnięcia o władzy rodzicielskiej przy jednoczesnej konstatacji jej niedopuszczalności w razie orzeczenia o tejże władzy w postępowaniu nieprocesowym.

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie powoda jako nieuzasadnione.