Supreme Court allows appeal on service of judgment but dismisses request to restore filing deadline.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court partially overturned the lower court's decision regarding a lawyer's appeal against the rejection of a request to serve a reasoned judgment. While the appeal to restore the original filing deadline was dismissed due to lack of fault, the court found the lawyer's request to serve the judgment valid. Consequently, the lower court's ruling on the deadline was set aside, but the dismissal of the appeal itself remained in effect.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 387 § 1 zd. 2 k.p.c.; Art. 394 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 380 k.p.c.; Art. 168 § 1 k.p.c.; Art. 169 § 2 k.p.c.; Art. 233 § 1 k.p.c.: An appeal against a decision rejecting a request to serve a reasoned judgment is admissible, whereas an appeal against a decision to restore a procedural deadline is inadmissible unless the party proves lack of fault and provides sufficient evidence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 29/06 POSTANOWIENIE Dnia 12 maja 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Zbigniew Strus (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Inwestycyjno-Leasingowego "T." S.A. w C. przeciwko A. Z. i in. , o zapłatę, po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 12 maja 2006 r., zażalenia pozwanego S. M. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 września 2005 r., uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie 2 Sąd Apelacyjny postanowieniem z 27 września 2005 r. oddalił wniosek pozwanego S. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego z 13 lipca 2005 r. oddalającego apelację tego pozwanego.
Tym samym postanowieniem z 27 września 2005 r. Sąd Apelacyjny odrzucił – jako spóźniony - wniosek pozwanego S. M. o uzasadnienie wymienionego wyżej wyroku. Pozwany zaskarżył w całości postanowienie wskazane wyżej. Zażalenie zostało odrzucone postanowieniem Sądu Apelacyjnego z 25 stycznia 2006 r. w części dotyczącej oddalenia wniosku o przywrócenie terminu a w pozostałej części przedstawione Sądowi Najwyższemu, który po jego rozpoznaniu zważył, co następuje:
1) Autor zażalenia – radca prawny pozostaje w błędnym przekonaniu, że postanowienie z 27 września 2005 r. zaskarża „w imieniu pozwanych”. Sąd Apelacyjny w postanowieniu z 1 marca 2006 r. odrzucił zażalenie współuczestników procesu – pozwanych T. P. i M. P. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z 25 stycznia 2006 r. ponieważ wyrok Sądu Okręgowego uprawomocnił się w stosunku do nich, wobec czego nie mogli zaskarżyć wyroku Sądu Apelacyjnego rozstrzygającego sprawę na skutek apelacji S. M. Skoro sprawa w postępowaniu apelacyjnym rozstrzygana była między powodową Spółką a pozwanym S. M., to tylko ten pozwany mógł żądać doręczenia jej wyroku z uzasadnieniem (art. 387 § 1 zdanie drugie k.p.c.), domagać się przywrócenia terminu i zaskarżyć postanowienie odrzucające jego wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem.
2. Trafne jest stanowisko Sądu Apelacyjnego w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu oraz w przedmiocie dopuszczalności zażalenia na postanowienie odrzucające wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, ponieważ postanowienie takie kończy postępowanie w sprawie (art. 3941 § 2 k.p.c.). Odrzucenie zażalenia co do przywrócenia terminu nie stanowi jednak przeszkody do rozpoznania – na wniosek strony – postanowienia w przedmiocie 3 przywrócenia terminu, determinującego zaskarżone rozstrzygniecie o doręczeniu stronie wyroku z uzasadnieniem (art. 380 k.p.c.).
3. Nie można odmówić trafności zarzutów zażalenia. Brak winy jako przesłanka przywrócenia terminu (art. 168 § 1 k.p.c.) nie może być oceniany w oderwaniu od ustawowego wymagania odnośnie do treści wniosku (art. 169 § 2 k.p.c.) wymagającego tylko uprawdopodobnienia”, tj. przytoczenia twierdzeń i wskazania okoliczności uzasadniających, z których wynika przekonanie o prawdziwości tych twierdzeń strony. Uprawdopodobnienie oznacza również złagodzenie rygorów dowodowych odnośnie do okoliczności usprawiedliwiających niedopełnienie czynności procesowej w terminie.
Jeżeli przyczyną uchybienia w rozpoznawanej sprawie była choroba pełnomocnika uniemożliwiająca w ocenie lekarza wykonywanie obowiązków zawodowych to dokonanie przez Sąd orzekający oceny odmiennej wymagałoby istnienia dowodu pochodzącego od osoby posiadającej wiedzę specjalną albo wykazania fałszu dokumentu – co do treści lub formy, wraz z konsekwencjami wykrycia czynu karalnego. Nieusprawiedliwione – i dowolne w znaczeniu jakie wiąże się z art. 233 § 1 k.p.c. – jest żądanie zaświadczenia lekarskiego na innym druku, wymaganym dla uzyskania zasiłku chorobowego.
Ustawa nie określa w postępowaniu cywilnym formy usprawiedliwienia uchybienia terminu, a zarówno druk zaświadczenia wykorzystany przez lekarza i złożony do akt jak i oczekiwany przez sąd służą innym celom niż postępowanie o przywróceniu terminu czynności procesowej. Nie można zgodzić się również i z wynikiem egzegezy tekstu zaświadczenia lekarskiego dokonanej przez Sąd orzekający. Sformułowanie „pacjent leczony” w połączeniu z dalszą częścią orzeczenia lekarskiego nie oznacza antydatowania zaświadczenia. Uznając, iż zażalenie jest uzasadnione Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39816 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie.