Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II CZ 21/06 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal regarding inadmissibility of bankruptcy appeal under old law due to procedural timing issues.

Numero d'incarto II CZ 21/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision declaring the bankruptcy appeal inadmissible. The appellant argued that the new Bankruptcy Law should apply despite the proceedings starting under the old 1934 law. The court ruled that the new law's provisions regarding the conclusion of proceedings only apply to requests made during the existing bankruptcy process, not to post-proceeding debt discharge requests.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 536, Art. 369 ust. 1, Art. 370 ust. 2 of the Bankruptcy Law; The new Bankruptcy Law applies to proceedings commenced under the old law only for requests made during the bankruptcy process, excluding post-proceeding debt discharge requests from its scope.

Parole chiave

Generato dall'IA
bankruptcy appeal admissibility procedural law transition debt discharge timing old bankruptcy law application supreme court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 536 of the Bankruptcy Law
Przy ocenie dopuszczalności skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie należy w pierwszej kolejności odwołać się do treści art. 536 Prawa upadłościowego i naprawczego.
Art. 369 ust. 1 of the Bankruptcy Law
Zakończenie zatem postępowania wszczętego pod rządem wcześniej obowiązujących przepisów nie sprzeciwia się możliwości zastosowania art. 369 Prawa upadłościowego i naprawczego do rozpoznania wniosku upadłego w tym zakresie.
Art. 370 ust. 2 of the Bankruptcy Law
W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 370 ust.
Art. 394 § 3 of the Code of Civil Procedure
Dlatego też zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 i 39814 k.p.c.
Art. 398 § 14 of the Code of Civil Procedure

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CZ 21/06 POSTANOWIENIE Dnia 23 marca 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący) SSN Kazimierz Zawada SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) w sprawie z wniosku "M." Spółki Jawnej – G.K., P.M., J.S. przy uczestnictwie Syndyka Masy Upadłości "M." Spółki Jawnej – G.K., P.M., J.S. o ogłoszenie upadłości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 marca 2006 r., zażalenia wnioskodawców na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 stycznia 2006 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy „M." spółki jawnej G.K., P.M., J.S., uznając ją za niedopuszczalną. W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 370 ust. 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. prawo upadłościowe i naprawcze poprzez jego niezastosowanie i wniósł o uchylenie tego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przy ocenie dopuszczalności skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie należy w pierwszej kolejności odwołać się do treści art. 536 Prawa upadłościowego i naprawczego. Przepis ten stwierdza, że w sprawach, w których ogłoszono upadłość przed wejściem w życie tej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Bezspornym jest, że taka sytuacja miała miejsce w postępowaniu, którego dotyczy zażalenie wnioskodawcy. Sąd Okręgowy podkreślił trafnie, że przepisy Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r.

Prawo upadłościowe przewidywały możliwość wniesienia kasacji jedynie od orzeczeń wymienionych w art. 17 § 3 tej ustawy. W świetle tego przepisu nie było dopuszczalne wniesienie kasacji od orzeczeń, których przedmiotem było umorzenie niespłaconych zobowiązań upadłego, a Prawo upadłościowe możliwości tego rodzaju rozstrzygnięć wydawanych przez Sąd prowadzący postępowanie upadłościowe nie przewidywało. Nie sposób też podzielić oceny skarżącego, że za dopuszczalnością skargi kasacyjnej miałoby przemawiać brzmienie art. 369 Prawa upadłościowego i naprawczego, które jego zdaniem wskazuje, że postanowienie o umorzeniu zobowiązań upadłego, niezaspokojonych w postępowaniu upadłościowym, zapada po zakończeniu postępowania upadłościowego.

Zakończenie zatem postępowania wszczętego pod rządem wcześniej obowiązujących przepisów nie sprzeciwia się możliwości zastosowania art. 369 Prawa upadłościowego i naprawczego do rozpoznania wniosku upadłego w tym zakresie. Tego rodzaju pogląd nie znajduje uzasadnienia, bowiem art. 369 ust. 1 powołanej wyżej ustawy stanowi, 3 że o umorzeniu w całości lub w części zobowiązań upadłego Sąd orzeka w postanowieniu o zakończeniu postępowania upadłościowego, na wniosek upadłego. Tego rodzaju wniosek powinien być zatem zgłoszony w toku postępowania upadłościowego, a orzekanie o nim jest związane z wynikiem postępowania upadłościowego.

Brak jest więc podstaw dla przyjęcia stanowiska, że rozstrzyganie o wniosku o umorzenie zobowiązań upadłego i zakończeniu postępowania upadłościowego może podlegać odrębnej regulacji. Z przyczyn wyżej wskazanych za dopuszczalnością wniesionej skargi kasacyjnej nie mogło przemawiać brzmienie art. 370 ust. 2 Prawa upadłościowego i naprawczego. Dlatego też zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 i 39814 k.p.c.