Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CK 109/05 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal for non-existent HOA resolutions, remanding due to improper venue jurisdiction.

Numero d'incarto III CK 109/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's dismissal of a plaintiff's claim regarding the non-existence of Housing Association resolutions. The plaintiff argued the resolutions were invalid due to procedural flaws, while the lower courts rejected the claim based on the statute of limitations and jurisdictional grounds. The Court ruled that certain resolutions concern non-property rights, making the regional court incompetent and the proceedings void.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 17 ust. 1 k.p.c.; Art. 17 pkt. 4 k.p.c.; Art. 379 pkt. 6 k.p.c.: Resolutions of housing associations concerning non-property rights fall under the exclusive jurisdiction of the district court; proceedings before a regional court in such cases are void.

Parole chiave

Generato dall'IA
housing association resolutions non-property rights jurisdictional competence void proceedings statute of limitations

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 17 ust. 1 k.p.c.
16 k.p.c.), chyba że wartość przedmiotu sporu przewyższa 30.000 zł; wówczas sądem właściwym jest sąd okręgowy (art. 17 pkt 4 k.p.c.).
Art. 17 pkt. 4 k.p.c.
16 k.p.c.), chyba że wartość przedmiotu sporu przewyższa 30.000 zł; wówczas sądem właściwym jest sąd okręgowy (art. 17 pkt 4 k.p.c.).
Art. 379 pkt. 6 k.p.c.
Natomiast w ramach drugiej podstawy zarzuciła nieważność postępowania, polegającą na naruszeniu art. 379 pkt 6 k.p.c., na skutek rozpoznania sprawy przez sąd rejonowy, w której właściwy jest sąd okręgowy.
Art. 3931 § 1 k.p.c.
Wyrok Sądu Okręgowego zaskarżyła powódka kasacją, opartą na obu podstawach kasacyjnych określonych w art. 3931 k.p.c.
Art. 3938 § 2 k.p.c.
Uwzględnienie zarzutu dotyczącego nieważności postępowania pozwoliło Sądowi Najwyższemu rozpoznać kasację na posiedzeniu niejawnym, zwalniając jednocześnie tenże Sąd z obowiązku rozpatrywania innych podniesionych w niej zarzutów (art. 3938 § 2 k.p.c.).
Art. 396 § 2 k.p.c.
Art. 25 ust. 1 i 1a ustawy o własności lokali
W ocenie Sądu możliwość zaskarżania uchwał podjętych przez właścicieli lokali wchodzących w skład wspólnoty mieszkaniowej reguluje art. 25 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r.
art. 189 k.p.c
Powódka w oparciu o art. 189 k.p.c.
art. 3931 k.p.c
Wyrok Sądu Okręgowego zaskarżyła powódka kasacją, opartą na obu podstawach kasacyjnych określonych w art. 3931 k.p.c.
art. 379 pkt 6 k.p.c
Natomiast w ramach drugiej podstawy zarzuciła nieważność postępowania, polegającą na naruszeniu art. 379 pkt 6 k.p.c., na skutek rozpoznania sprawy przez sąd rejonowy, w której właściwy jest sąd okręgowy.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I CK 339/02
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2003 r., I CK 339/02, nie publ.
I CK 349/03
postanowienie z dnia 7 listopada 2003 r., I CK 349/03, nie publ.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CK 109/05

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 listopada 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Domińczyk (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak SSN Antoni Górski (sprawozdawca) w sprawie z powództwa Z. S. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej N.(...) przy ulicy B. w K. o ustalenie, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 listopada 2005 r., kasacji powódki od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 13 listopada 2003 r., sygn. akt II Ca (…), uchyla zaskarżony wyrok oraz wyrok Sądu Rejonowego z dnia 5 czerwca 2003 r. I C (…) w zakresie, w którym orzeczenia te odnoszą się do uchwał pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej podjętych na zebraniu w dniu 14 marca 2002 r. o numerach (…), znosi postępowanie sądowe w tej części i przekazuje sprawę w tym przedmiocie Sądowi Okręgowemu w K. do rozpoznania jako Sądowi I - ej instancji, pozostawiając temuż Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2003 r. Sąd Rejonowy oddalił powództwo Z. S. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej przy ul. B. w K. Powódka w oparciu o art. 189 k.p.c. wnosiła o ustalenie, że uchwały podjęte przez Wspólnotę Mieszkaniową na zebraniach w dniach 14 marca 2002 r. i 11 kwietnia 2002 r. nie istnieją. Podniosła, że przedmiotowe uchwały nie istnieją z powodu braku 2 informacji w zawiadomieniu o zebraniu wspólnoty, że będzie głosowany wybór nowego zarządu, jak również wskazała na nieprawidłowości przy głosowaniu nad nimi oraz na sprzeczności między uchwałą nr (…)/2002 a uchwałą (…)/2002.

Sąd Rejonowy oddalił powództwo jako wniesione po upływie zawitego terminu do zaskarżenia uchwał wspólnoty. W ocenie Sądu możliwość zaskarżania uchwał podjętych przez właścicieli lokali wchodzących w skład wspólnoty mieszkaniowej reguluje art. 25 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903), który wyłącza zastosowanie art. 189 k.p.c. Apelację powódki oddalił Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 13 listopada 2003 r. Sąd II instancji w całości podzielił ustalenia faktyczne oraz rozważania prawne dokonane przez Sąd Rejonowy.

Zdaniem Sądu przyjęcie odmiennego założenia, dopuszczającego możliwość zaskarżania uchwał na podstawie nieograniczonego w czasie powództwa z art. 189 k.p.c., stworzyłoby sytuację niepewności związanej z możliwością uchylania uchwał w każdym czasie i możliwością paraliżowania prawidłowego sprawowania zarządu nieruchomością wspólną. Wyrok Sądu Okręgowego zaskarżyła powódka kasacją, opartą na obu podstawach kasacyjnych określonych w art. 3931 k.p.c. W ramach pierwszej z nich zarzuciła naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na dokonaniu błędnej wykładni art. 25 ust. 1 i 1 a ustawy o własności lokali oraz niezastosowanie w sprawie art. 189 k.p.c. Natomiast w ramach drugiej podstawy zarzuciła nieważność postępowania, polegającą na naruszeniu art. 379 pkt 6 k.p.c., na skutek rozpoznania sprawy przez sąd rejonowy, w której właściwy jest sąd okręgowy.

Na tych podstawach wnosiła o uchylenie skarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności rozważenia wymaga najdalej idący zarzut nieważności postępowania. Kasacja powódki została przyjęta do rozpoznania w części nie odrzuconej postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 listopada 2004 r., tj. odnośnie do uchwały nr (…)/2002 dotyczącej przyjęcia sprawozdania finansowego wspólnoty i udzielenia zarządowi absolutorium z prowadzonej przez niego działalności, uchwały nr (…)/2002 dotyczącej wyboru nowego zarządu, uchwały nr (…)/2002 dotyczącej wyboru osób wchodzących w skład nowego zarządu oraz uchwały nr (…)/2002 dotyczącej powołania Rady Wspólnoty.

W pozostałym zakresie kasacja dotycząca uchwał nr (…), jako uchwał o charakterze majątkowym, wobec uwzględnienia 3 wartości przedmiotu sporu określonego na 2.400 zł została odrzucona na podstawie art. 3935 k.p.c. Uchwały podmiotów o strukturze korporacyjnej nie mają jednolitego charakteru, wobec czego spraw ich dotyczących nie można generalnie zaliczyć do spraw o prawa majątkowe lub o prawa niemajątkowe. O charakterze sprawy, która dotyczy uchwały zarówno spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki akcyjnej, czy wspólnoty mieszkaniowej decyduje treść tej uchwały (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2003 r., I CK 339/02, nie publ. postanowienie z dnia 7 listopada 2003 r., I CK 349/03, nie publ.).

Jeżeli uchwała dotyczy praw majątkowych, sprawa toczy się o prawa majątkowe, gdy jednak uchwała dotyczy praw niemajątkowych, sprawa toczy się o prawa niemajątkowe. Zakwalifikowanie sprawy o ustalenie nieistnienia uchwał wspólnoty mieszkaniowej do spraw majątkowych bądź do spraw niemajątkowych decyduje o właściwości rzeczowej sądu w tej sprawie. Jeżeli sprawa jest sprawą o prawa majątkowe, sądem właściwym jest sąd rejonowy (art. 16 k.p.c.), chyba że wartość przedmiotu sporu przewyższa 30.000 zł; wówczas sądem właściwym jest sąd okręgowy (art. 17 pkt 4 k.p.c.).

Jeżeli sprawa jest sprawą o prawa niemajątkowe, sądem właściwym jest sąd okręgowy (art. 17 pkt 1 k.p.c.). Także w sytuacji, gdy zaskarżona uchwała ma charakter mieszany, częściowo majątkowy i częściowo niemajątkowy, właściwym do rozpoznania sprawy o uchylenie uchwały jest sąd okręgowy. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżony wyrok, w części, w której kasacja została przyjęta do rozpoznania, odnosi się do uchwał, które dotyczą sfery praw niemajątkowych. W świetle art. 17 pkt 1 k.p.c. rozpoznanie tych spraw, jako spraw o charakterze niemajątkowym, należy do właściwości sądów okręgowych.

Zakwalifikowanie sprawy do spraw niemajątkowych ma procesowo doniosłe znaczenie. Jeżeli bowiem sąd rejonowy orzeknie w sprawie, w której sąd okręgowy jest właściwy bez względu na wartość przedmiotu sporu, to zachodzi nieważność postępowania (art. 379 pkt 6 k.p.c.). Przedmiotową sprawę w I instancji rozstrzygnął sąd rejonowy, co powoduje nieważność postępowania. Uwzględnienie zarzutu dotyczącego nieważności postępowania pozwoliło Sądowi Najwyższemu rozpoznać kasację na posiedzeniu niejawnym, zwalniając jednocześnie tenże Sąd z obowiązku rozpatrywania innych podniesionych w niej zarzutów (art. 3938 § 2 k.p.c.). 4 Z przytoczonych względów należało uchylić zaskarżony wyrok, znieść postępowanie i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania (art. 39313 § 1 w zw. z art. 396 § 2 i art. 39319 k.p.c. oraz art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz.

U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98).