Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II CK 259/04 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal; incomplete bill of exchange signed by individuals secures company debt, not personal liability.

Numero d'incarto II CK 259/04
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by defendants against a judgment holding them liable for a bill of exchange. The court found that the incomplete bill was issued by the defendants as natural persons to secure the plaintiff's claims against a limited liability company, not their personal debts. Consequently, the court ruled that the defendants' liability is limited to the bill's terms and the appeal lacked justified grounds.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 10 Prawa wekslowego; Art. 381 k.p.c.: When a bill of exchange is issued by natural persons to secure a company's debt, the court must analyze the document's content and declaration, and the issuer's personal liability prevails over the company's.

Parole chiave

Generato dall'IA
bill of exchange incomplete bill natural persons limited liability company cassation appeal bill of exchange law declaration of exchange

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 10 Prawa wekslowego
2 k.p.c.) oraz naruszenie art. 10 prawa wekslowego.
Art. 381 k.p.c.
Sąd, powołując się na art. 381 k.p.c., pominął w swojej ocenie zarzut naruszenia art.
Art. 379 pkt 2 k.p.c.
we wniesionej kasacji podnieśli zarzut nieważności postępowania, wynikającej z art. 379 pkt 2 k.p.c. (w kasacji omyłkowo wskazano art.
Art. 393 § 12 k.p.c.
podlega oddaleniu jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw (art. 39312 k.p.c.).
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach orzeczono zgodnie z art. 98 § 1 i art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 § 1 i art. 108 § 1 k.p.c. 5
art. 381 k.p.c
Sąd, powołując się na art. 381 k.p.c., pominął w swojej ocenie zarzut naruszenia art.
art. 379 pkt 2 k.p.c
we wniesionej kasacji podnieśli zarzut nieważności postępowania, wynikającej z art. 379 pkt 2 k.p.c.
art. 379 ust. 2 k.p.c
(w kasacji omyłkowo wskazano art. 379 ust. 2 k.p.c.) oraz naruszenie art.
art. 39312 k.p.c
podlega oddaleniu jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw (art. 39312 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CK 259/04

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 grudnia 2004 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Bronisław Czech SSN Jan Górowski Protokolant Anna Jasińska w sprawie z powództwa „B." Spółki Akcyjnej przeciwko M.P., A.M., J.P. i A.M. o zapłatę, po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2004 r., kasacji pozwanych A.M. i A.M. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 10 września 2003 r., sygn. akt […], oddala kasację i zasądza od pozwanych A.M. i A.M. na rzecz powódki kwotę 2.700,- złotych (dwa tysiące siedemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 16 października 2002 r., Sąd Okręgowy w S. zasądził od pozwanych M.P., J.P., A.M. i A.M. na rzecz B.

S.A. kwotę 76.605 zł z odsetkami. Sąd ten ustalił, że M.P. i A.M. oraz K.K. zawarli umowę spółki cywilnej prowadząc działalność gospodarczą jako PPHU "Z.". Nawiązali współpracę z powódką w zakresie obrotu towarowego piwem na zasadach określonych umową z dnia 8 czerwca 1998 r. Następnie, 28 stycznia 1999 r., umowę spółki z ograniczoną odpowiedzialnością zawarli M.P. i A.M. Spółka ta działała pod nazwą "Z.". W okresie od 24 kwietnia 1999 r. do 30 kwietnia 1999 r. spółka cywilna "Z." wypożyczyła od powodowej Spółki 687 sztuk opakowań KEG 50 litrowych i 16 sztuk KEG 30 litrowych.

W tym samym okresie zwrócono powódce 28 sztuk opakowań KEG 50 litrowych oraz 83 sztuki 30 litrowe. Pismem z dnia 4 maja 1999 r. "Z." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zwróciła się do powódki z propozycją przeksięgowania ze stanu księgowego spółki cywilnej "Z." na stan księgowy Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "Z." 550 sztuk KEG 50 litrowych i 57 sztuk KEG 30 litrowych z jednej z hurtowni oraz 642 sztuk KEG 50 litrowych oraz 38 sztuk KEG 30 litrowych z innej hurtowni. Zostało to dokonane fakturami z dnia 4 maja 1999 r. i 28 maja 1999 r.

Przedsiębiorstwo spółki cywilnej "Z." zostało wniesione do Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "Z." jako aport (uchwałą Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 15 lipca 1999 r.). W październiku 1999 r. pozwani M.P. i A.M. wystawili na rzecz powódki weksel własny poręczony przez ich współmałżonków, A.M. i J.P. Do weksla tego zostało podpisane porozumienie wekslowe dotyczące jego uzupełnienia. Porozumienie to podpisali wystawcy oraz poręczyciele. Weksel miał stanowić zabezpieczenie spłaty zadłużenia powstałego, m.in., z tytułu nie zwróconych opakowań typu KEG.

W związku z nie wykonywaniem przez pozwanych obowiązków wynikających z łączącej strony umowy B. S.A. w dniu 21 czerwca 2000 r. rozwiązała umowę ze skutkiem natychmiastowym, a następnie, z uwagi na nie zwrócenie opakowań w 3 wyznaczonym terminie, wypełniła w dniu 8 lipca 2000 r. weksel na kwotę 221.125.00 zł, jako równowartość niezwróconych opakowań typu KEG. W toku postępowania część opakowań została zwrócona i powodowa Spółka w stosownej części cofnęła powództwo. Sąd zasądził zatem pozostałą część należności wskazując jako podstawę rozstrzygnięcia odpowiedzialność wekslową M.P. i A.M. jako wystawców oraz A.M. i J.P. jako poręczycieli.

Sąd nie podzielił stanowiska, że weksel został wystawiony przez "Z." Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, a nie pozwanych jako osoby fizyczne. Apelacja pozwanych została przez Sąd Apelacyjny oddalona. Sąd, powołując się na art. 381 k.p.c., pominął w swojej ocenie zarzut naruszenia art. 1 w związku z art. 32 prawa wekslowego oparty na podniesionej dopiero w apelacji okoliczności sfałszowania na wekslu i deklaracji wekslowej podpisu J.P. Ponadto wskazał na trafne ustalenie, że weksel niezupełny został wystawiony i poręczony przez pozwanych jako osoby fizyczne na zabezpieczenie roszczeń powódki w stosunku do Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "Z.".

Zebrany materiał dowodowy nie uzasadnia przyjęcia, że weksel został wystawiony dla zabezpieczenia roszczeń powodowej Spółki w stosunku do M.P. i A.M. Stąd zarzut nieprawidłowego wypełnienia weksla jest niezasadny. Zdaniem Sądu drugiej instancji decydujące znaczenie ma treść weksla jako dokumentu oraz wypełnienie go zgodnie z deklaracją wekslową. Treść weksla oraz treść deklaracji wekslowej wskazują, że wystawcy działali w imieniu własnym, a nie jako organ spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego wnieśli pozwani A.M. i A.M. oraz pozwany J.P. Kasacja tego ostatniego została jednak odrzucona postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 26 sierpnia 2004 r.

Pozwani małżonkowie M. we wniesionej kasacji podnieśli zarzut nieważności postępowania, wynikającej z art. 379 pkt 2 k.p.c. (w kasacji omyłkowo wskazano art. 379 ust. 2 k.p.c.) oraz naruszenie art. 10 prawa wekslowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Pozbawiony podstaw jest najdalej idący zarzut nieważności postępowania. 4 Skarżący nie uwzględnili, że, jak wynika z oświadczenia rady prawnego W.R., w stosunku pracy pozostaje on od daty późniejszej niż data orzekania w sprawie przez Sąd drugiej instancji. W toku postępowania nie istniały zatem prawne przeszkody do reprezentowania przez niego pozwanych. Zaś po zapadnięciu wyroku Sądu Apelacyjnego pozwani udzielili pełnomocnictwa innemu radcy prawnemu, który też wniósł w ich imieniu kasację. Co do zarzutu naruszenia art. 10 prawa wekslowego, to także ten zarzut pozbawiony jest racji.

Sądy orzekające ustaliły, z powołaniem się na treść weksla, że został on wystawiony przez osoby fizyczne dla zabezpieczenia zobowiązań spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "Z.". Ustalenie to nie jest kwestionowane w kasacji opartej tylko na podstawie naruszenia prawa materialnego (zarzut nieważności postępowania, jak wskazano, jest niezasadny). W tej sytuacji nie mogą odnieść skutku zamierzonego przez skarżących wywody odnoszące się w istocie do poczynionych ustaleń. W szczególności, wobec daleko idącego formalizmu prawa wekslowego, całkowicie nieskuteczne jest odwołanie się do woli i świadomości istniejącej w czasie wypełniania weksla.

Sąd Apelacyjny dokonał trafnej oceny istniejącego stanu faktycznego i słusznie, ustalając treść zobowiązania wynikającego z weksla niezupełnego w chwili wystawienia, ograniczył się do analizy treści tego dokumentu oraz deklaracji wekslowej podpisanej przez wystawców weksla oraz jego poręczycieli. Z tych względów kasacja pozwanych małżonków M. podlega oddaleniu jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw (art. 39312 k.p.c.). O kosztach orzeczono zgodnie z art. 98 § 1 i art. 108 § 1 k.p.c. 5