Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CNP 45/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for invalidating final order due to lack of procedural grounds and non-essential ruling.

Numero d'incarto V CNP 45/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appeal challenging a final order that rejected a request to transfer property rights and dissolve co-ownership. The appellants argued the lower court violated specific procedural articles, but the Supreme Court found no grounds for extraordinary review under the Civil Procedure Code. The court determined the challenged ruling did not concern the essence of the case and the appellants failed to prove independent reasons for missing appeal deadlines.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 5192 § 1, 2 k.p.c.; Art. 4248 § 2, Art. 13 § 2 k.p.c.: An appeal for invalidating a final order is inadmissible if the order does not concern the essence of the case or if the applicant cannot demonstrate independent reasons for failing to use available legal remedies.

Parole chiave

Generato dall'IA
extraordinary review essence of case missed appeal deadline final order invalidation co-ownership dissolution

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 5192 § 1 k.p.c.
W sprawie brak podstaw do stwierdzenie wyjątkowego wypadku, o którym mowa w art. 5192 § 2 k.p.c.
Art. 5192 § 2 k.p.c.
W sprawie brak podstaw do stwierdzenie wyjątkowego wypadku, o którym mowa w art. 5192 § 2 k.p.c. Wyjątkowe wypadki, o których mowa w art.
Art. 4248 § 2 k.p.c.
Z tych względów skargę odrzucono na podstawie art. 4248 § 2 w związku z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
4248 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
art. 5192 § 1 k.p.c
W sprawie brak podstaw do stwierdzenie wyjątkowego wypadku, o którym mowa w art. 5192 § 2 k.p.c.
art. 5192 § 2 k.p.c
W sprawie brak podstaw do stwierdzenie wyjątkowego wypadku, o którym mowa w art. 5192 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
4248 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 45/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie ze skargi B. Ś. i R. Ś. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z dnia 23 maja 2012 r., w sprawie z wniosku A. Ś. przy uczestnictwie R. Ś. i B. Ś. o zniesienie współwłasności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lutego 2014 r., odrzuca skargę. 2

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 23 maja 2012 r. odrzucił żądanie uczestników postępowania B. Ś. i R. Ś. o przeniesienie prawa własności w wyniku odwołania darowizny oraz zniósł współwłasność oznaczonej nieruchomości. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 23 maja 2012 r. uczestnicy postępowania B. Ś. i R. Ś. zarzucili naruszenie przez Sąd Rejonowy art. 199 § 1 pkt 2, art. 366, 231, 233 i 328 § 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 5192 § 1 k.p.c., można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia co do istoty sprawy sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego postanowienia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Ponadto, w myśl art. 5192 § 2 k.p.c., w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, można także żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia co do istoty sprawy sądu pierwszej lub drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie postanowienia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych.

W sprawie brak podstaw do stwierdzenie wyjątkowego wypadku, o którym mowa w art. 5192 § 2 k.p.c. Wyjątkowe wypadki, o których mowa w art. 5192 § 2 k.p.c., obejmują tylko okoliczności odnoszące się do nieskorzystania przez stronę z przysługujących jej środków zaskarżenia z przyczyn od niej niezależnych, np. z powodu ciężkiej choroby, katastrofy, klęski żywiołowej, błędnej informacji udzielonej przez pracownika sądu (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2010 r., II CNP 39/10, i 8 sierpnia 2012 r., II CNP 29/12), skarżący zaś nie wykazali, że odrzucenie apelacji B.

Ś. nastąpiło z takich właśnie przyczyn. Należy podzielić wyjaśnienia zawarte w postanowieniu Sądu Rejonowego z dnia 22 października 2012 r. oraz postanowieniu Sądu Okręgowego z dnia 6 grudnia 2012 3 r., że uchybienie przez B. Ś. terminowi do wniesienia apelacji nastąpiło z przyczyn, które jego obciążają. Niezależnie od tego zaskarżone postanowienie w części odrzucającej żądanie uczestników postępowania B. Ś. i R. Ś. o przeniesienie prawa własności nie jest – jak tego wymaga art. 5192 § 2 k.p.c. - postanowieniem co do istoty sprawy.

Z tych względów skargę odrzucono na podstawie art. 4248 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.