Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CZ 76/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for failure to prove request for judgment copy was request for reasoning under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto V CZ 76/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicants' appeal against the District Court's refusal to draft a reasoning for a ruling. The applicants, represented by a lawyer, argued their request for a judgment copy constituted a request for reasoning under specific statutory deadlines. The court held that a lawyer's written request must be interpreted strictly according to its explicit text, distinguishing it from a formal request for reasoning.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 328 § 1 k.p.c.; Art. 387 § 3 k.p.c.; A request for a judgment copy by a professional lawyer cannot be equated with a request for reasoning unless explicitly stated, as professional conduct requires strict linguistic interpretation of procedural acts.

Parole chiave

Generato dall'IA
Civil Procedure Code request for reasoning judgment copy professional lawyer strict interpretation procedural act appeal dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 328 § 1 k.p.c.
był spóźniony, jako złożony po upływie ustawowego terminu z art. 328 § 1 k.p.c. i jako taki podlegał odrzuceniu na zasadzie art.
Art. 327 § 2 k.p.c.
328 § 1 k.p.c., uzasadnienie wyroku sporządza się na żądanie strony, zgłoszone w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia sentencji wyroku, a w wypadku, o którym mowa w art. 327 § 2 k.p.c. - od dnia doręczenia sentencji wyroku.
Art. 387 § 3 k.p.c.
w sprawie … 1280/12” nie może być utożsamiany z żądaniem doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem na podstawie art. 387 § 3 w związku z art.
Art. 9 § 1 k.p.c.
Wniosek o wydanie odpisu orzeczenia w trybie art. 9 § 1 k.p.c. stanowi całkowicie odrębną czynność procesową od tej przewidzianej w art.
Art. 130 § 1 k.p.c.
zaskarżyli zażaleniem, zarzucając naruszenie art. 130 § 1 oraz art.
Art. 394 § 1 k.p.c.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art.
art. 328 § 1 k.p.c
był spóźniony, jako złożony po upływie ustawowego terminu z art. 328 § 1 k.p.c.
art. 9 k.p.c
130 § 1 oraz art. 9 k.p.c.
art. 327 § 2 k.p.c
328 § 1 k.p.c., uzasadnienie wyroku sporządza się na żądanie strony, zgłoszone w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia sentencji wyroku, a w wypadku, o którym mowa w art. 327 § 2 k.p.c.
art. 9 § 1 k.p.c
Wniosek o wydanie odpisu orzeczenia w trybie art. 9 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
V CZ 38/2013
(V CZ 38/2013, LEX nr 1375248) oraz wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r.
IV CSK 384/2011
(IV CSK 384/2011, LEX nr 1215060), że brak jest dostatecznych podstaw do przypisywania czynnościom procesowym podejmowanym w formie pisemnej przez profesjonalnych pełnomocników innego znaczenia niż wynikające z ich 3 jednoznacznej treści.
II PZP 7/2010
Stanowisko to nie pozostaje w sprzeczności z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 18 sierpnia 2010 r., II PZP 7/2010 (OSP 2011, nr 7 – 8, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 76/13 POSTANOWIENIE Dnia 9 stycznia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Katner SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku B. R. i C. R. przy uczestnictwie Gminy W. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 stycznia 2014 r., zażalenia wnioskodawców na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 7 marca 2013 r. oddala zażalenie. 2

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił wniosek wnioskodawców B. R. i C. R. o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 25 stycznia 2013 r. w sprawie z wniosku B. R. i C. R. przy uczestnictwie Gminy W. o zasiedzenie. Sąd Okręgowy uznał, że wniosek złożony przez profesjonalnego pełnomocnika zawarty w piśmie z dnia 25 stycznia 2013 r. dotyczył wyłącznie doręczenia odpisu postanowienia. Kolejny wniosek o doręczenie odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem z dnia 19 lutego 2013 r., który wpłynął w dniu 20 lutego 2013 r. był spóźniony, jako złożony po upływie ustawowego terminu z art. 328 § 1 k.p.c. i jako taki podlegał odrzuceniu na zasadzie art. 328 § 1 k.p.c. zdanie ostatnie. Powyższe postanowienie wnioskodawcy B. R. i C. R. zaskarżyli zażaleniem, zarzucając naruszenie art. 130 § 1 oraz art. 9 k.p.c. w zw. z art. 394 1 § 1 k.p.c. oraz wnosząc o jego uchylenie i o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 328 § 1 k.p.c., uzasadnienie wyroku sporządza się na żądanie strony, zgłoszone w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia sentencji wyroku, a w wypadku, o którym mowa w art. 327 § 2 k.p.c. - od dnia doręczenia sentencji wyroku. Wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienie wydanego w sprawie postanowienia powinien być sporządzony przez pełnomocnika skarżących z zachowaniem należytej zawodowej staranności. Podzielić należy stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 6 września 2013 r. (V CZ 38/2013, LEX nr 1375248) oraz wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r. (IV CSK 384/2011, LEX nr 1215060), że brak jest dostatecznych podstaw do przypisywania czynnościom procesowym podejmowanym w formie pisemnej przez profesjonalnych pełnomocników innego znaczenia niż wynikające z ich 3 jednoznacznej treści.

Stąd też złożony przez pełnomocnika skarżących, będącego adwokatem, wniosek, którego treścią jest żądanie sporządzenia „wypisu orzeczenia Sądu z dnia 25.01.2013 r. w sprawie … 1280/12” nie może być utożsamiany z żądaniem doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem na podstawie art. 387 § 3 w związku z art. 328 § 1 k.p.c. Wniosek o wydanie odpisu orzeczenia w trybie art. 9 § 1 k.p.c. stanowi całkowicie odrębną czynność procesową od tej przewidzianej w art. 387 § 3 w związku z art. 328 § 1 k.p.c. Stanowisko to nie pozostaje w sprzeczności z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 18 sierpnia 2010 r., II PZP 7/2010 (OSP 2011, nr 7 – 8, poz. 98 z krytyczną glosą K.

Markiewicza, PS 2011, 10, s. 126), w której wyrażono pogląd, że wniosek o doręczenie wyroku sądu pierwszej instancji z uzasadnieniem, wniesiony w terminie określonym w art. 328 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. z reguły stanowi równocześnie żądanie sporządzenia uzasadnienia. W uzasadnieniu tej uchwały podkreślono, że wykładnia oświadczeń składanych przez fachowego pełnomocnika może, a wręcz powinna być dokonywana według surowszych mierników; istnieją powody, aby takie oświadczenia były wykładane przez sąd raczej z uwzględnieniem dyrektyw językowych niż celowościowych.

W wypadku czynności procesowych dokonywanych w formie piśmiennej przez profesjonalnych pełnomocników, wykładnia językowa w zasadzie zawsze przesądza o treści czynności. Wynika to z założenia znajomości przez te osoby prawa, poszczególnych jego instytucji, znajomości języka prawnego i prawniczego, oraz rozróżniania podstawowych czynności procesowych. Brak zatem podstaw, aby wniosek zawarty w piśmie z dnia 25 stycznia 2013 r. traktować jako wniosek o sporządzenie uzasadnienia tylko dlatego, że został złożony w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia wyroku.

Wniesienie przez fachowego pełnomocnika wniosku w trybie art. 9 § 1 k.p.c. zamiast wniosku z art. 328 § 1 k.p.c., wyłącza także zastosowanie art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c. . Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c. 4