Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PZ 30/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of lawyer's power of attorney and failure to state claim value.

Numero d'incarto II PZ 30/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision rejecting the appeal due to formal defects. The appellant's lawyer failed to submit a power of attorney and the claim value was only indicated in a letter signed solely by the client. The court ruled that mandatory legal representation by a lawyer renders any personal actions by the client in the Supreme Court void.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 3 k.p.c.: Mandatory legal representation in the Supreme Court excludes the party's capacity to perform procedural acts personally, rendering such acts void.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory lawyer representation Supreme Court procedure power of attorney defect claim value declaration void procedural acts legal professional monopoly casation appeal requirements

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 871 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.
Art. 398 § 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 3984 § 3 k.p.c.
art. 130 § 5 k.p.c
W tym samym dniu powód złożył podpisane osobiście pismo, w którym określił wartość przedmiotu zaskarżenia na 17.194,30 zł, które zarządzeniem z 13 sierpnia 2013 r., na mocy art. 130 § 5 k.p.c., zostało zwrócone.
art. 3984 § 3 k.p.c
Zgodnie z art. 3984 § 3 k.p.c.
art. 871 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PZ 30/13 POSTANOWIENIE Dnia 7 stycznia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gersdorf (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Zbigniew Myszka w sprawie z powództwa Z. S. przeciwko Urzędowi Kontroli Skarbowej w O. o odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 7 stycznia 2014 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w E. z dnia 13 sierpnia 2013 r. oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy postanowieniem z 13 sierpnia 2013 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda. W uzasadnieniu stwierdzono, że prawomocnym wyrokiem z 15 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w E. oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w E. z 19 listopada 2012 r., uchylił pkt II wyroku w przedmiocie rozstrzygnięcia o kosztach procesu oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanego 900 zł tytułem zwrotu kosztów procesu za instancję odwoławczą. 2 Dnia 19 marca 2013 r. powód Z. S. złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie wyroku z uzasadnieniem.

Wyrok z uzasadnieniem doręczono powodowi 13 maja 2013 r. Dnia 5 lipca 2013 r. wpłynęła skarga kasacyjna powoda sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Zarządzeniem z 25 lipca 2013 r. pełnomocnik powoda został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie pełnomocnictwa, z którego wynika umocowanie pełnomocnika do wniesienia skargi kasacyjnej i występowania przed Sądem Najwyższym, złożenie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jej uzasadnienie oraz wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia.

Powyższe zobowiązanie pełnomocnik powoda otrzymał 2 sierpnia 2013 r. Dnia 9 sierpnia 2013 r. zostały złożone do tutejszego Sądu pełnomocnictwo upoważniające adwokata S. A. do wniesienia skargi kasacyjnej i występowania w sprawie przed Sądem Najwyższym oraz wniosek o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej. W tym samym dniu powód złożył podpisane osobiście pismo, w którym określił wartość przedmiotu zaskarżenia na 17.194,30 zł, które zarządzeniem z 13 sierpnia 2013 r., na mocy art. 130 § 5 k.p.c., zostało zwrócone.

Powyższe postanowienie Sądu Okręgowego z 13 sierpnia 2013 r. zaskarżono w całości zażaleniem, domagając się jego uchylenia oraz włączenia do akt sprawy wniesionego 8 sierpnia 2013 r. pisma powoda informującego o wartości przedmiotu zaskarżenia. W uzasadnieniu zażalenia stwierdzono przede wszystkim, że sporządzenie przez powoda pisma procesowego, w którym wyjaśnia on określone przez niego w, zmienionym pismem z 23 lutego 2012 r., pozwie zakres i wartość zaskarżenia nie może stanowić naruszenia 871 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Zgodnie z art. 3984 § 3 k.p.c. w sprawach o prawa majątkowe skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie 3 wartości przedmiotu zaskarżenia (postanowienie SN z 2 grudnia 2011 r., I UZ 45/11, niepubl.). Sąd Okręgowy prawidłowo podjął w pierwszej kolejności czynności procesowe zmierzające do usunięcia braków skargi przez wyznaczenie stronie skarżącej terminu tygodniowego do ich usunięcia pod rygorem odrzucenia skargi (postanowienia SN z 8 czerwca 2006 r., II PZ 24/06 i z 29 września 2009 r., I UZ 52/09, niepubl.). Zarządzeniem z 25 lipca 2013 r. pełnomocnik powoda został wezwany do uzupełnienia wyraźnie wskazanych trzech braków formalnych skargi kasacyjnej:

1) złożenia pełnomocnictwa, z którego wynika umocowanie pełnomocnika do wniesienia skargi kasacyjnej i występowania przed Sądem Najwyższym, 2) złożenia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jej uzasadnienie oraz 3) wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. Z niezrozumiałych względów część braków została uzupełniona przez pełnomocnika, natomiast wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana została pismem podpisanym tylko przez powoda. Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.

Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Przymus ten ma charakter bezwzględny, co oznacza, że strony muszą być w tym postępowaniu reprezentowane przez adwokata lub radcę prawnego (postanowienie SN z 4 kwietnia 2012 r., I CO 10/12, LEX nr 1170207). Istota przymusu adwokackiego prowadzi do wyłączenia w postępowaniu przed Sądem Najwyższym zdolności strony do podejmowania przez nią osobiście czynności procesowych (zdolności postulacyjnej).

W następstwie tego, czynności podejmowane przez stronę są bezskuteczne (postanowienie SN z 6 lutego 2013 r., V CZ 88/12, LEX nr 1294195). W postanowieniu Sądu Najwyższego z 8 stycznia 1997 r., II CZ 154/97, OSNC 1998, nr 7-8, poz. 122, trafnie stwierdzono, że przymus adwokacko- radcowski obejmuje nie tylko wniesienie skargi kasacyjnej, ale również uzupełnienie jej braków. W związku z powyższym, orzeczono jak w sentencji. 4