Legislator Giurisprudenza & Legislazione
I CZ 101/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-payment of appeal fee due to lack of explicit request for fee waiver review.

Numero d'incarto I CZ 101/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the rejection of a fee waiver request in a land acquisition by prescription case. The lower court rejected the fee waiver because the fee for the cassation appeal was not paid within the statutory week, noting the second-instance court was not obligated to re-summon the party after the waiver request was denied. The court held that the appellant failed to explicitly request a review of the fee waiver decision in the cassation appeal, thus the fee obligation remained immediate and enforceable.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 112 ust. 3 zd. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; art. 357 § 2 k.p.c.; Art. 380 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c. w zw. z art. 398 § 14 k.p.c.: A party must explicitly request a review of a fee waiver decision in their appeal; failure to do so means the fee remains payable within the standard deadline.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal fee fee waiver request civil procedure code land acquisition prescription court costs statute explicit request requirement second instance court

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 112 ust. 3 zd. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
art. 357 § 2 k.p.c.
W rozpoznawanej sprawie Sąd Okręgowy nie miał obowiązku sporządzenia uzasadnienia postanowienia z dnia 10 czerwca 2013 r., miał natomiast obowiązek doręczenia tego rozstrzygnięcia (art. 357 § 2 k.p.c.).
art. 380 k.p.c.
przewidzianej w art. 380 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wniosek w tym zakresie musi być jednak wyraźny i jednoznacznie sformułowany we wniesionym, ogólnym środku zaskarżenia, jeżeli środek taki wnoszony jest przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego (zob.
art. 394 § 3 k.p.c. w zw. z art. 398 § 14 k.p.c.
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 357 § 2 k.p.c
W rozpoznawanej sprawie Sąd Okręgowy nie miał obowiązku sporządzenia uzasadnienia postanowienia z dnia 10 czerwca 2013 r., miał natomiast obowiązek doręczenia tego rozstrzygnięcia (art. 357 § 2 k.p.c.).
art. 380 k.p.c
przewidzianej w art. 380 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 39814 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2006 r., I CZ 53/06, I C 2007, z. 12, s. 49-50
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2006 r., I CZ 53/06, I C 2007, z. 12, s. 49-50).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt I CZ 101/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 stycznia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z wniosku I. M. i H. M. przy uczestnictwie H. M., G. Ż.-B., A. W., A. S. i Miasta W. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 stycznia 2014 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 31 lipca 2013 r., oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

2 Postanowieniem z dnia 31 lipca 2013 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni I. M., wniesioną od postanowienia tego Sądu z dnia 31 stycznia 2013 r. w postępowaniu o zasiedzenie nieruchomości. Wcześniej postanowieniem z dnia 10 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy oddalił wniosek tej wnioskodawczyni o zwolnienie jej od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, zamieszczony w treści skargi. W dniu 19 czerwca 2013 r. odpis tego postanowienia doręczono pełnomocnikowi reprezentującego wnioskodawczynię. Skarga wnioskodawczyni została odrzucona, ponieważ w terminie tygodniowym od wspomnianego doręczenia opłata nie została wniesiona, a Sąd drugiej instancji po wydaniu postanowienia o oddaleniu wniosku o zwolnienie od opłaty nie był zobowiązany do ponownego wzywania skarżącej do opłacenia skargi (art. 112 ust. 3 zd. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych).

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik wnioskodawczyni wnosił o jego uchylenie i bronił stanowiska, zgodnie z którym na wnioskodawczyni nie ciążył obowiązek uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie zwolnienia od opłaty.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni złożyła zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 29 lipca 2013 r., w którym odmówiono sporządzenia uzasadnienia postanowienia tego Sądu z dnia 10 czerwca 2013 r. odmawiającego zwolnienia wnioskodawczyni od obowiązku uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej (k. 307, 322). Zażalenie to zostało odrzucone postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2013 r. (k. 343) i postanowienie to doręczono pełnomocnikowi uczestniczki postępowania (k. 343 i 356 akt sprawy). W rozpoznawanej sprawie Sąd Okręgowy nie miał obowiązku sporządzenia uzasadnienia postanowienia z dnia 10 czerwca 2013 r., miał natomiast obowiązek doręczenia tego rozstrzygnięcia (art. 357 § 2 k.p.c.).

Obowiązek uzasadnienia powstawałby tylko wówczas, gdyby od wspomnianego postanowienia służyło odpowiednie zażalenie. 3 Nie można zatem podzielić stanowiska pełnomocnika wnioskodawczyni, że nie miała ona obowiązku uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej w terminie wskazanym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia „do czasu prawomocnego zakończenia postępowania o zwolnieniu jej od tej opłaty”. W przedmiocie zwolnienia z obowiązku uiszczenia opłaty orzekał Sąd Okręgowy jako sąd drugiej instancji, ponieważ wniosek taki złożono właśnie w postępowaniu odwoławczym (w treści skargi kasacyjnej).

Należy też zaznaczyć, że z treści uzasadnienia zażalenia nie wynika intencja uruchomienia kontroli postanowienia z dnia 10 czerwca 2013 r. przewidzianej w art. 380 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wniosek w tym zakresie musi być jednak wyraźny i jednoznacznie sformułowany we wniesionym, ogólnym środku zaskarżenia, jeżeli środek taki wnoszony jest przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2006 r., I CZ 53/06, I C 2007, z. 12, s. 49-50). Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).