Supreme Court dismisses appeal against refusal of personal request for retrial due to lack of lawyer signature. The court ruled that the Code of Criminal Procedure requires a lawyer's signature for such requests. The defendant argued the language was not mandatory, but the court confirmed it is obligatory based on established case law. The appeal was rejected because the procedural requirement was strictly enforced. The court upheld the lower court's decision to deny the retrial request. The ruling clarifies the mandatory nature of legal representation in retrial applications. The decision emphasizes the importance of formal compliance in criminal procedure. The court found no merit in the defendant's interpretation of the statutory language. The judgment reinforces the necessity of professional legal assistance in retrial proceedings. The outcome confirms that procedural defects lead to dismissal of the request.

Sygn. akt V KZ 61/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 września 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu w trybie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 18 września 2013r. w sprawie M. M., zażalenia wniesionego przez skazanego, na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego […] z dnia 27 czerwca 2013r., o odmowie przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. II K …/12 Sądu Rejonowego w G., prawomocnie zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w L. z dnia 11 października 2012r., p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono skazanemu przyjęcia jego osobistego wniosku o wznowienie postępowania z uwagi na to, że nie został on sporządzony i podpisany przez adwokata. Zażalenie na to zarządzenie wywiódł w ustawowym terminie M. M., kwestionując istnienie przymusu adwokackiego w postępowaniu o wznowienie postępowania. Podał, że użyty w art. 545 § 2 k.p.k. zwrot „powinien być” nie daje jeszcze podstaw do traktowania opisanej w tym przepisie instytucji jako mającej charakter obligatoryjny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 2 Zażalenie M.

M. należało uznać za bezzasadne. Zgodnie z art. 545 § 2 k.p.k., wniosek o wznowienie postepowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego. Prawidłowa wykładnia tego przepisu nie budzi jakichkolwiek wątpliwości. Użyte sformułowanie „powinien być”, wbrew twierdzeniom skarżącego, w kontekście brzmienia całego pierwszego zdania art. 545 § 2 k.p.k., należy rozumieć jako bezwzględną konieczność realizacji nakazu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania przez adwokata lub radcę prawnego.

Prezentowane stanowisko znajduje pełne potwierdzenie w ugruntowanym orzecznictwie oraz doktrynie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 19 kwietnia 2013r., sygn. II KZ 10/13, nr LEX 1300028; z dnia 13 września 2012r., sygn. III KZ 67/12, nr LEX 1220908; z dnia 24 listopada 2010r., sygn. IV KZ 68/10, nr LEX 843925; T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Zakamycze 2008, s. 1153). Twierdzenie skarżącego, który wyjąwszy z kontekstu przepisu jeden zwrot, próbuje wykazać całkowicie odmienne jego znaczenie, wypadało uznać za całkowicie bezzasadne i pozbawione jakichkolwiek podstaw.

W niniejszej sprawie zwrócić należy także uwagę, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane po przeprowadzeniu czynności procesowych, polegających na wyznaczeniu skazanemu obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania, opracowaniu przez tego obrońcę opinii o braku podstaw do złożenia wniosku oraz wezwaniu skazanego do usunięcia, w trybie art. 120 § 1 k.p.k., braku formalnego wniosku przez podpisanie pisma przez adwokata. Skarżący w toku tych czynności nie podważał ich przebiegu i nie kwestionował również stanowiska obrońcy co do braku podstaw do sporządzenia in concreto wniosku o wznowienie postępowania.

Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.